Prag'da Erasmus

Teşekkürler

2009-10-19T23:53:00.003+03:00

Blogu büyük olasılıkla burada noktalarken teşekkür etmem gereken kişilerden (unuttuğum birileri olursa affola!) bahsetmek istiyorum. Doğal olarak sırasız bir liste olacak

Erasmus süresince her zaman olduğu gibi arkamda durup beni destekleyen aileme,

Erasmus hayalleri kurmaya başladığımdan beri sayısız sorularımla rahatsız ettiğim ama büyük bir sabırla beni dinleyip cevaplamaya çalışan Mustafa Koçak'a,

Uzaklarda olmama rağmen beni unutmayıp bağı sıkı sıkıya tutan arkadaşlarıma,

Beni ne olursa olsun destekleyen, bana katlanıp, en depresif anlarımda ya da anlarında yanımda olan Mustafa Büçkün'e,

Beni mektuplarıyla ve arada gönderdiği Uykusuz'lar ve Penguen'ler ile yüzümü güldüren dünyanın en alçakgönüllü insanı olan Erman Erol'a,

Erasmus hayatım boyunca tanıştığım ve kaynaştığım tüm arkadaşlarıma,

Kendine has felsefesi olup beni sürekli dinleyen Matina'ya,

AB Ofisi'nde başta Sayın Burcu Turan olmak üzere tüm çalışanlara sabırla benim gibi öğrencilere yardım ettikleri için

Başka diyarlarda Erasmus'u yaşayıp bloglaştıran Enver ve Uğur'a,

Bu blogdan haberdar olup bana sorularını soran nice hayalperestlere,

Yürekten teşekkür ederim.

Son Hafta

2009-10-19T22:46:00.004+03:00

Madem sona yaklaştık, size son haftamın nasıl geçtiğinden bahsedeyim.

Son haftaya girilirken herkesin her zaman olduğu gibi keyfi yerindeydi ama gene de insanlardaki gerginlik hissediliyordu. Aylarca birlikte vakit geçirdiğiniz kişilerin çok büyük bir bölümünü bir daha göremeyeceğiniz gerçeğine kendinizi alıştırmaya çalıştırırsınız. Canınız sıkılır her bavul hazırlamaya başladığınız zaman. En sevdiklerinizle muhabbetleriniz zorlaşır. Bu durumu biraz tersine çevirmek için yurtta son bir parti düzenlemeye karar verdik oda arkadaşımla ve gerçekten düşündüğümüzün üstünde bir katılımla bu işin altından başarıyla kalktık.

Arkadaşlıklar için, nice kahkalar için, yaşanılan sayısız ve paha biçilemeyen anılar için birer birer kalktı kadehler. Ertesi sabah bizi bir enkaz beklese de, doğal olarak bu pek umrumuzda bile değildi. Vedalar kötüdür ve vedalaştığınız kişi sayısı arttıkça kısa bir sürede artık dayanamazsınız, eşik noktasını çoktan geçtiğinizi fark etmezseniz ve bir yerden sonra bırakırsınız kendinizi.

Yunanlılardan oluşan arkadaş grubumla sırf eğlencesine söylediğimiz şarkıları artık bir üst noktaya yine eğlence amacıyla taşımak istedik ve tarihi Charles Köprüsü üzerinde ve (yağmur yüzünden) altında şarkılarımızı söyledik. 3 saatte topladığımız abzürt miktarda parayı, son bir içki için kullandıktan sonra geri kalan büyük bir miktarı evsizlere bıraktık. Son vedalaşmalar...

Son hafta ailem de geldi Prag'a. Onlarla birlikte sayısız kez geçtiğim sokakları tekrar arşınladım. Fazla çaktırmamaya çalışsam da onlar durumun farkındaydı. Uykusuz geçen 3 gecenin ardından Çek Havayollarına ait uçakla önce İstanbul'a oradan da İzmir'e geçiş yaparak aylar süren Erasmus maceramı tamamlamış oldum. Ailem yattıktan sonra televizyonu açtım, Erdoğan Baykal'la atışıyordu, Youtube hala açılmıyordu bir ara DNS ayarı yapmak şarttı, ileride davul zurna sesleriyle süslenmiş bir düğün kulaklarımı tırmalıyordu. Evet, dönmüştüm ülkeme.

Bir başka diyar, bir başka Interrail

2009-10-19T18:52:00.011+03:00

Bir bloga 4-5 ay ara vermek pek güzel bir durum değil açıkçası. Prag'taki 2. dönemimimde blogu biraz da olsa savsakladığım zaten aylara göre kayıt sayısıyla ortaya çıkıyor. Son yazıyı yazmadan önce başımdan geçen 1-2 önemli olayı anlatmak istiyorum.

Başlıktan da anlaşıldığı gibi Erasmus hayatımdaki 2. Interrail'i Nisan sonu Mayıs başı arasında yapma şansım oldu. İkinci dönem aldığım Betonarme-1 dersinin Pazartesi ve Cuma günleri olması daha da önemlisi devamsızlık hakkının 2 günle sınırlanmış olması beni 2. dönem gezmekten biraz alıkoymuştu. Ancak ilk bulunan tatil şansıyla İtalya için interrail yolu açılmıştı. Bir sıkıntı vardı yalnız, gidecek biri ya da birilerini bulamamak. Diğer ülkelerden gelmiş çoğu öğrenci İtalya'da gideceğim şehirlerde ya bulunmuş ya da bu gezinin süresini (9 gün) uzun bulmuşlardı. Ama şu an en yakın arkadaşlarımdan biri olan Matina'nın bu geziye katılmayı kabul etmesiyle hostel,tren ve gidecek yer araştırmalarına başlamış olduk. Zamandan ve paradan tasarruf etmek için ilk durağımız olan Venedik'e uçakla gitmeye karar verdik. Şu an rahmetli olmuş Skyeurope sayesinde şaka gibi bir ücretle Venedik'e uçtuk, daha doğrusu Venedik yakınlarına uçtuk. Boşuna ucuz değil o biletler. Bir şekilde Venedik'e varıp, hostel'a eşyaları yerleştirdikten sonra bu büyüleyici şehirdeki yürüyüşümüze başladık. Denizle iç içe olan bu şehirde sürekli ufak köprüler üzerinden geçerek ve çoğu zaman da kaybolarak 2 günde şehrin görülmedik yerini bırakmadık.

Siz siz olun, bizim gibi 2-3 günlüğüne kalacaksanız (yanılmıyorsam) 36 saatlik ulaşım biletlerini almanız. Biraz tuzlu bir fiyatı olabilir ama kesinlikle ihtiyacınız var.
Şehir eskiden bir liman kenti olup ticaret merkezi olabilir ama şu anda turistik bir yerden ileri gidemedi gözümde. Bir süpermarket bulmak bu kadar zor olmamalı. Su bulacağız diye girmediğimiz çıkmaz.
Düzgün bir market bulamadık diye şehri gözümde bitirdiğimi sanmayın sakın, kesinlikle şahane bir şehir, her binanın tarihi dokusunun korunmaya çalışıldığını görmek bizim açımızdan acı verici de olsa.
2-3 parmak kalınlığındaki pizzaları yiyemedik, onda çok pis gözüm kaldı dürüst konuşmak gerekirse.

Gezi yazılarını uzatmayarak fotoğraf linkini sizlerle paylaşıyorum. (Tıklayınız)

Venedik'te bir güneşli bir yağmurlu iki günü geride bıraktıktan sonra Roma'ya doğru yola çıktık. Kelimenin tam anlamıyla her yerden tarih fışkıran bu şehir benim açımdan rüya gibiydi. 3-4 günde buranın da görülmesi gereken neredeyse her yerini bitirdik. Özellikle Melekler ve Şeytanlar kitabını okuyanlar için kitaptaki yerleri gerçek hayatta görmek güzel bir zevk olsa gerek. Vatikan'a girişimiz biraz zorlu oldu. Sağanak yağmur altında o koca meydanın tamamını çevreleyen bir sırada bekledik ama sonuçta karşılaştığımız manzara buna değerdi.

Burada özel bir teşekkür Matina'ya gidiyor. Kilise ve bazı müzelerdeki (özellikle Vatikan'da) duvarlar ya da tarihi eserler üzerinde yazılı olan eski Yunanca yazıtları çevirmesi benim için büyük bir şanstı. Yanımda neredeyse her sorumu cevaplayacak bir tur rehberi vardı anlayacağınız.

Roma'da geçirdiğimiz dopdolu 4 günün sonucunda söylediğimiz tek şey "Keşke bir kaç gün daha kalsak" oldu. Tarihin her sokakta başka bir örneğinin gözlemlenmesinin yanı sıra, onların iyi bir şekilde korunduğunu görmekse sevindiriciydi.

Roma için Fotoğraf Linki (Tıklayınız)

Roma'dan sonraki istikametimiz Floransa idi. Aslında ilk ayak basıp hostela yerleştiğimiz şehir Floransa olsa da hemen interrail biletimizin geçerli olmasını gerekçe göstererek 45-60 dk mesafedeki Pisa'ya gittik. Tren garından yürümeye başlayıp, bu ufak kentin diğer ucundaki Pisa kulesine ulaştık. Yemyeşil bir zemin üzerinde yer alan Pisa Kulesi ve ekürilerinin altında uzanarak bu güzel havanın tadını yaşadık. Tahmin ettiğiniz gibi etraf Pisa Kulesi'yle 'Orijinal' fotoğraf çektirmeye çalışan insanlarla doluydu. Dürüst konuşmak gerekirse bu kervana biz de katıldık, utanıyoruz ve evet, suçluyuz!

Pisa'da kısa bir süre kaldıktan sonra sevgili halamın gözünde tüten Floransa'ya geri döndük.

Pisa resimleri için Tıklayınız

Nehrin iki yakasına kurulmuş bu sessiz sanat kenti, kesinlikle görülmesi gereken yerlerin başında geliyor. Bizim tek sıkıntımız ise 2. günümüz 1 Mayıs tarihine denk geldiğinden Uffuzi Müzesini giremedik. Ancak şöyle bir ilginç bir olay dikkatimi çekti. Türkiye'de görmeye alıştığımız 1 Mayıs manzaralarından eser yoktu burada. Bahsettiğim şey polis çatışması değil, en basiti herhangi bir yürüyüştü. Hayır, hiç bir şekilde karşımıza çıkmadı.

Sanatla yakından ilgili olan arkadaşlarım ve okuyucularım için kesinlikle gidip görülmesi gereken bir yer.

Kişisel olarak o karakteri ve orijinalliği olan yapıları mesleğim gereği çok severim, o köprü yok mu Floransa'da. Ah, ah...

Floransa'dan sonra son durağımız Milano idi.

Floransa resimleri için Tıklayınız

Burada diğer blogun sahibi eski lise arkadaşım Enver'i bulmuş olduk, sağolsun zaman ayırıp bizimle ilgilendi. Heleki götürdüğü bir dondurmacı vardı ki, o fiyata o büyüklükte ve lezzette dondurma zor bulunur. İşin en ilginç yanı Enver'le birlikte fotoğraf çekilememizdi.
Milano kenti moda ve alışveriş üzerinden gelişen zengin bir şehir.
Ancak bir katedrali var ki, yanılmıyorsam dünyanın en büyük gotik katedrali olması lazım. Bu devasa yapının mimarisini incelemek bile çok zaman alıyor.

Milano'daki en ilginç anılarımdan biri de San Siro'yu tavaf ederken başıma geldi. Bu futbol mabedinin çevresinde gezerken 4-5 tır dikkatimizi çekti, herhalde orijinal AC Milan ve Inter Milan formaları satıyorlardır diye düşündük ama bildiğin sahte forma vb ürünleri rahat rahat satıyorlardı. Ancak ev sahibi ekiplerden Inter'in Zanetti formasının yanında ezeli rakiplerden Juventus'tan Del Piero formasını da alarak büyük bir zafere imza attım. Daha ufak çocukken oynadığım futbol oyunlarındaki Ravanelli-Del Piero ikilisinden geriye kalan bir efsanenin sahte de olsa bir formasına kavuşmak güzel bir anıydı. İlginç bir ayrıntı ise bu korsan formalarının M'dan XL olan tüm formaları sanki aynıydı.

Milano resimleri için Tıklayınız

Milan'ı da bitirdikten sonra yine Skyeurope yardımıyla Prag'a geri dönmeye başladık.

Genel anlamda bu İtalya gezisiyle ilgili tavsiyelerim ve gördüklerim şu şekilde olacak
1- Mutlaka bir gezi kitabı elinizde bulundurun, faydasını çok göreceksiniz.

2- Her şehrin farklı bir tarihi dokusu ve mimarisi var, bazı Batı Avrupa şehirlerinin aksine her şehrin kendi kimliği ve görülecek orijinal bir yanı var. O yüzden bu gezi biterken içimizde bir burukluk vardı.

3-Şansıma gittiğim tüm şehirleri hem yağmuruyla hem güneşiyle gördüm, umarım siz de benim gibi şanslı olursunuz bu hava durumu açısından çünkü bir yeri farklı hallerde görmek en güzeli

ISC Championship

2009-05-21T14:45:00.006+03:00

Yazılarımın sayısı azalmaya başladı, tek mantıklı bir açıklaması var aslında bu durumun, üşengeçlik. Sürekli ertelemeler ve temeli sağlam olmayan bahaneler de cabası. Projelerin teslim tarihleri gözümde büyümeye başlamışken kafayı biraz olsun boşaltmak için blogumun başına geçtim ve yazmaya başladım.

Geçtiğimiz pazar günü, bahar döneminin spor karşılaşmaları, orijinal adıyla ISC Championship yapıldı. Bende de nasıl bir kendine güven varmış ki hem basketbola hem de plaj voleyboluna katıldım hatta zaman yetseydi voleybola da katılacaktım, nasıl olacaktı bilmiyorum ama yapacaktım. Benim gibi bu garipliği denemek isteyen 2 İspanyol arkadaşım vardı ancak sakatlık yüzünden çekilmek zorunda kaldılar.

İlk önce basketbol turnuvasından bahsedeyim, 4 takımla lig usülü şeklinde düzenlenen bu turnuvaya 5 İspanyolla oluşturduğumuz takımımız damgasını vurdu. Turnuvaya kayıt esnasında ne ad koyacağımızı bilmiyorduk kendimize, arkadaşım Enric'in Dream Team'in Türkçe'si nedir diye bana sormasında yola çıkarak "Rüya Takım" ismini kullanmaya karar verdik. Her ne kadar burada biraz alçakgönüllü olmak gerekse de, Erasmus ahalisinden çıkabilecek en iyi takım bizdik ancak bu turnuvada Erasmus programı dışında bulunan bir Amerikan takımı vardı. Amerikan takımı disiplinli ve kaliteli oynasada her zaman yaptıkları hatayı tekrar yapma gafletinde bulundular, rakibi küçümsemek. 11-0 lık seriyle başlayıp, farkı son ana kadar koruyarak ilk maçımızdan alnımızın akıyla çıkmış bulunduk. Kalan 2 maçı da rahatlıkla alıp kupaya uzandık.

Avrupa'da Fenerbahçe'den daha fazla kupa kazandım (1), mutluyum gururluyum.

Yunan arkadaşımla oluşturduğum "Aegean" takımı, benim tüm yorgunluğuma rağmen yarı finale kadar çıkmanın haklı gururunu yaşadı. Özellikle çeyrek final müsabakası şimdiye kadar yaptığım en güzel maçlardan biriydi. İlk seti kaybetmemize rağmen ikinci sette 4 maç puanı şansını çevirip geri dönmemiz ve son sette olaya noktayı koymamız bizim için müthiş bir başarıydı. Yarı finalde ise sonradan turnuvanın şampiyonu olacak Çek çifte elendik ve 3. lüğe ulaştık.

Mükemmele yakın bir organizasyonun sonunda inanılmaz yorgun fakat bir o derece de mutlu olarak güzel bir pazar gününü geçirmiş bulunduk Erasmus ailesi olarak.

http://erasmusinprague.blogspot.com/

Baki Neler Yaptı?

2009-05-05T18:27:00.004+03:00

Baki 21 yaşında (yardım için Uğur'a teşekkürler)
Yıldız Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliği öğrencisi
Okulu 3 yılda bitirmek istedi, neredeyse başardı da
Farklı bir şey denemek istedi
4. senesini Erasmus programıyla İspanya'da geçirmeye hak kazandı.

Peki Baki sonuçların açıklanmasıyla birlikte neler yaptı?

* YTÜ AB Ofisinin web sitesinde sonuçları gördü, zevkten dört köşe oldu. Sonra kafasına bir soru takıldı. "Eee, ne yapacağım ben şimdi?" dedi. Msn'den ya da Facebook'tan beni soru bombardımanına tutmaya başladı. Sürekli online olamama problemim yüzünden biraz geç cevapladım.

* AB ofisinin sayfasında "Giden Öğrenci Rehberi" linkine tıkladı oradan "Gidilecek Üniversiteler Belli Olduktan Sonra Yapılacaklar" sayfasına geçiş yaptı. Hangi belgeleri hazırlaması gerektiğini gördü, hafif ürkmedi de değil.

* Yapılması şart olan ilk işlerden biri de karşı okulun web sitesini gözden geçirmektir fakat Baki bu konuda bir sorun yaşadı, site ingilizce değildi. Baki bu konuda yardımı ise ortak İspanyol arkadaşımız Mar'dan aldı yani öyle umuyorum, Baki'nin yalancısıyım.

* Kendisine hibe çıkıp çıkmadığı daha belli olmamasına rağmen sıralamasına güvenen Baki, karşı okul tarafından imzalanması gereken belgeleri bir an önce göndermeye karar verdi. Son başvuru tarihini kaçırmaması gerekiyordu. YTÜ'nün ve karşı okulun Application Form'unu, Learning Agreement'ı, gerekiyorsa İngilizce transkriptini (istiyorlarsa) gönderdi. Burada bir parantez açılması gerekir, bazı okullar bu belgelerin yanında, yurt başvuru formu ve benzeri formlar isteyebilir. Sitelerini dikkatlice gözden geçiriniz.

* Baki son başvuru tarihine çok yaklaştığı için belgelerini kargoyla yollamayı tercih etti ancak belgeleriniz çok daha önceden hazırsa posta ile gönderebilirsiniz.

* Baki şimdi merakın yanında hafif de bir endişeyle imzalanıp geri gelecek belgeleri ile birlikte hibe sonuçlarını bekliyor.

* Karşı okul size vize işlemleriniz için gerekli olan belgeleri, ilk gönderdiğiniz belgelerle birlikte yollayacak. İçinizin daha bir rahat olması için e-mail atılabilir.

Hava Durumu

2009-03-26T14:25:00.004+02:00

Soğuk bir yerde bulunduğumun farkındayım ancak bazen havanın dengesizliği sinir bozucu olabiliyor. Kar veya yağmurla hiçbir sorunum yok, severim kerataları, iyi gelir ruha. Dengesizliği şu son bir haftadaki hava durumuyla anlatmaya çalışayım.

Sabah kalkıyorsunuz, az bulutlu, güneş çıktı çıkacak, "En sonunda" diyorsunuz. Çayınızı ve kahvaltınızı hazırlıyorsunuz, bilgisayar başında son haberleri okumaya devam ederken gözünüz gökyüzüne takılıyor arada sırada, hava yine kapıyor. Okula gitmek için hazırlanıp, yurttan çıkıyorsunuz fakat gökyüzü size tüm meyvelerini aynı günde vermek istiyor, yüzünüze çarpan karları önemsemeyip otobüs durağına kadar yürüyorsunuz. Hafif kar yağışı, tipiye dönmeye başlıyor, takvim yaprakları Mart'ın ortalarını göstermesine rağmen. Kısa bir süre içinde etraf beyaz bir örtüyle kaplanıyor. Dersler bitip aynı şekilde yurda dönerken bu sefer yağmur olaya el atıyor. Doğal olarak etraf erimekte olan kar ile doluyor. Çamura, kara bata çıka yurda ulaşıyorsunuz. Kaloriferin yanına yerleşip, halinize şükredip bilgisayar ekranında sevdiğiniz diziyi izlerken bir anda güneş, perdenin aralıklarından sıyrılarak ekrana yansıyor. Prag'a tekrar hoşgeldiniz.

Not: Fotoğraf İstanbul'da yurtta kalırken çekilmiş olmakla beraber, Fotoğraf karesindeki ben ve Yasin Erasmus tecrübesini yaşamış durumdayız, Meltem'e ise seneye gideceği Bilbao'da iyi vakit geçirmesini diliyorum.

Interrail Günlükleri - Brussels - Brugge - Lille - Paris - Nancy - Luxembourg - Köln

2009-03-17T22:58:00.013+02:00

Sona geliyoruz yavaş yavaş...

Brussels:

*"Hava daha ne kadar soğuk olabilir?" sorusu ilk aklıma gelen şeydi, Brüksel'e vardığımda.

* Brüksel'de önceden garip bir şekilde bulunmuştum. 1989 yılında annem ve karnında ben Nato görevi yüzünden (yanılıyor olabilirim nedeni açısından) bulunmuştuk Brüksel'de. İnanılmaz bir şey mi, tabii ki değil, size ne kazandırdı bu bilgi, hiçbir şey ancak hayattaki ilginç güzel detaylar bunlar. Anneme "Brüksel'de nerelere gideyim mutlaka?" diye sorduğumda, trene binip Brugge'e gitmemi söylemişti. Brugge konusunda çok haklıydı (anneler hep haklıdır, neyi tartışıyorsun?) ancak Brüksel'de de görülecek bir sürü yer vardı.

* Belçika'daki bölünme sorunu çok ciddi seviyede diyebiliriz. İki dil var, Flamanca ve Fransızca.

*Umut'un Belçikalı bir arkadaşı bizi akşam saatlerinde karşıladı, sağolsun. Harita sıkıntısı çekmiştik akşam akşam. Bir Brüksel klasiği (turist tuzağı) olan işeyen çocuk heykeline gece saatlerinde vardık. Cidden turist tuzağı. Küçücük ve anlamsız bir heykel (bence). Resmini çektik mi, çektik, dalgasını geçtik mi, durur muyuz? 2010'a baktık mı, baktık.(Bu bölüm açıklama istiyor)

*Bütün sayılarını okuduğum Tenten'in memleketi burası. Bir tane Tenten mağazası buldum, resimleriyle,eski orijinal sayılarıyla ve Tenten'deki belli başlı tüm karakterlerin biblolarıyla benim için cennet gibi bir yer. Girişte zeminin üstünde ilk okuduğum Tenten olan Mavi Lotus'tan bir ejderha motifi mevcut. Burada garibime giden tek bir şey oldu. Bay giyim ürünleri Tenten üzerine iken, Bayan giyim ürünleri sadece Tenten'in en yakın dostu olan köpeği Milou (ing. Snowy) üzerindeydi. Çalışan hanıma soruyorum neden sadece Milou, mantıklı bir cevap yok. Kız kardeşime de Tenten sevgisini aşılamak sanırım başka bahara kaldı.

*Avrupa Birliği'nin başkenti çoğunuzun bildiği gibi Brüksel, hükümet bir çaba göstermediği bari biz üçümüz şansımızı deneyelim dedik, içeri girmek için. Sonuç hüsran. Bu durum Enver'i çok sinirlendirdi,"Abi yapma etme, onlar kaybeder" dedik, ancak zapt edemedik. Enver de protestosunu Avrupa Birliği binasının bahçesinde çoraplarını değiştirerek gösterdi.

* Brüksel'de son saatlerimi geçirirken, annemden yeni bir bilgi geliyor Eski Hükümet Binası ile ilgili. İnanması güç geldi bana. Bu bina yapılırken nasıl bir dalgınlık olduysa bina beklenenden daha uzun yapılmış bu yüzden de simetrik olmamış. Tabii bu da sorumlunun kellesinin uçmasına sebep olmuş.

Brüksel Fotoları, Tıkla

Brugge:

*Sessiz ve saf bir güzelliği var Brugge'ün. Interrail turunun en etkileyici şehirleri arasında İlk 3'e girmeyi başardı. İkinci Dünya Savaşı'nda yıkılmamış olması şehri diğerlerinden ayıran başka bir nokta.
*Brugge ile ilgili aklıma ilk şeylerden biri, buraya emekli olunca yerleşmekti.
*Enver ile uzun bir yürüyüş yaptık Brugge sokaklarında. İnsana kesinlikle huzur veren bir yer Brugge. Yolunuz Belçika'ya düşerse eğer es geçmeyin. Resimler (Tıkla) herşeyi anlatır sanırım

Lille:

*Lille Fotoları (Tıkla)

*Burası ile ilgili aklımda kalan ilk detay neredeyse aç kalıyor olmamız çünkü öğleden sonra açık olan bir yer bulmak çok zor yemek için. Şansımıza çok sıcak ve içten insanların çalıştığı bir Türk kebabçısı bulduk. Enver'in ısmarladığında gözüm kaldı, ne yalan söyliyim.

*Lille, Paris'e ulaşmamız için uğramamız gereken bir yerdi. Kısa bir sürede gezilebilecek bir yer.

* Paris'e giden tek bir tren var o da türü TGV olan bir tren. Tek başına interrail biletiyle binemiyorsunuz, rezervasyon ve ek ücret gerekiyor. Yer bulursunuz her vakit korkmayın. Biz yılbaşından bir gün önce gittik ve tren bomboştu. Ödemeniz gereken ücret 10 € . Yaklaşık 3 saatte Paris'e ulaşıyorsunuz. Saatte maksimum 576 km hıza kadar çıkmakta ancak toplu ulaşımda hızı 320 km/saat 'miş.

Paris:

*Paris Fotoları (Tıkla)
*Paris'i doğal olarak detaylı anlatacağım. Ancak bu detay Notre Dame'ın Kamburu'nun ilk 100 sayfası gibi olmayacak (okumuş olan anlar sanırım dediğimi)

* Burada da Free Tour Çerçevesinde şahane bir Paris turu yaptık. Bu seferki tur rehberimiz pandomimciydi.

* Yararlı Bilgi: Paris'e yolunuz düşerse heykellere dikkatle bakın. Kimin heykeli olduğunu bilmeseniz bile heykeldeki kişinin nasıl öldüğünü anlayabilirsiniz. Nasıl mı?
Paris'in her yer yerinde at üstünde ünlü bir Fransız liderin heykelini bulabilirsiniz. O esnada bakışlarınızı atın ayaklarına odaklayın. 3 olasılık mümkün
1- Atın tüm ayakları yerdeyse atın üstündeki şahsiyet sessiz ve huzurlu bir ölüm yaşamış
2- Tek ayak havada ise, suikast'e kurban gitmiş
3- Ön iki ayak havada yani at şaha kalkmış ise ölümü şanlı olmuş. Örnek olarak savaşta ölmek.

* Lüzumsuz Bilgi: Fransızca ve İspanyolca bilenler / öğrenmeye çalışanlar bilir. Her nesnenin bir cinsiyeti vardır. Peki Ipod'un cinsi nedir, masculin miş.

*Louvre'dan bahsetmeden olmaz, sabahın erken saatlerinde, hava daha yeni aydınlatırken Louvre'a gittik.Louvre kat kat yapılmış ve her katı dışardan bakınca bir öncekine göre daha görkemli daha gösterişli. Louvre için 1 gün kesinlikle yeterli değil. (anneler (her zaman olduğu gibi) mutlaka haklıdır) Tüm koridorlarından geçtim ancak bazı yerleri doğal olarak hızlı geçmeniz gerekiyor.

*Louvre'un önündeki piramiti herkes az çok biliyordur. Bu piramit proje aşamasındayken sadece camdan yapılacağı söylenmişti. Ancak baktılarki bu cam yapı yeterince güçlü değil, çeşitli desteklerle yeterli dayanıklılığa getirildi. Ayrıca daha ilginç bir durum ise piramitin pozisyonu tüm caddedeki simetriyi bozmakta. İstenilen pozisyona getirmek 3.5 milyon dolar (rehberin yalancısıyım fiyat konusunda)

*Yararlı mı gereksiz mi bilemediğim bilgi: Fransızlar tenisi bulan ilk ülkeymiş ancak onlar raket yerine ellerini tercih etmekteymiş. Sonrasında narin İngilizler ellerine zarar gelmesin diye raketlerle bu işe girişiyorlar.

*Yeni yıla Paris'te girmiş bulunduk, Eyfel'i izleyerek. Doğal olarak etraf dopdolu, moraller üst düzeyde. Kameralar hazırlanmış, yeni yıla doğru geri sayıma başlıyoruz.Eyfel'in üstündeki yıldızlar tek tek sönüyor ve şahene bir ışık şovu Eyfel'in her yerini kaplıyor. Ancak tek bir eksik var, havai fişekler. İnanılması güç ama ciddi bir havai fişek şovu olmadı, şehrin farklı yerlerinden tek tük fırlatıldı ama o kadar. Neyse deyip, metrolara ilerliyoruz. Büyük bir sıkıntımız var, metroya giremiyoruz, çünkü platform dolu. Herkes doğal olarak evlerine dönmeye çalışıyor. Biraz dışarda oturup vakit geçiriyoruz ve başka bir istasyondan şansımızı deniyoruz. Pek fark yok. Gelen metro zaten dolu olduğu için içeri girmek istemiyoruz. Ancak vakit ilerliyor bir şekilde birbirimizi tutarak ve iterek bir tanesinin içine girmeyi başarıyoruz. Yok böyle bir sıkışıklılık, tutunmamıza gerek yok, düşmemiz imkansız. Nasıl ineceğimizi düşünüyorum, çıkmamız o kadar zorki trenden. Şansımıza ineceğimiz durakta trenden hatırı sayılır insan iniyor.

"Kısaca Taksim'deki yılbaşı gösterilerinde olanların bir bölümü Paris metrosunda başımıza geldi."

*Eyfel'den bahsetmeden olmayacağına göre onunla ilgili birkaç detay verelim. Eyfel'i dizayn eden Gustav Eiffel aynı zamanda Özgürlük Anıtı'nı da yapanlar arasındadır. Enver ile Eyfel Kulesini ziyaret ediyoruz, sabah saatlerinde. Asansöre daha çok para vermektense, merdivenle çıkmaya karar veriyoruz. Asansör için inanılmaz bir sıra bulunmakta, beklenmesi zaman kaybı bizim için. Eyfel'in üzerinde fotoğraflarımızı çekip gerisin geri aşağı iniyoruz. Tek şansızlığımız hava sisli.

*İlginç Bilgi: Moulin Rouge (Kırmızı Değirmen) 'u az çok duymuşsunuzdur. Kankan danslarıyla çok ünlü olduğu zamanlarda, diğer başka işletmelerin de aynı şeyi taklit etmeye başlamasıyla bir gün "dalgınlıkla" iç çamaşırı giymeyi unutuyorlar ve kaybettikleri izleyicileri geri alıyorlar.

*Amelie'nin çekildiği kafeyi de yakından görme şansına erişiyoruz. Yönetmen Jean-Pierre Jeunet bu cafeyi kullanmak için 3 ay uğraşmış.

*Şanssız bir insan olan Van Gogh'un evine de uğruyoruz. Neden şanssız peki? Okuldan atıldı, politikaya atıldı, olmadı. Bir hayat kadınına aşık oluyor ancak kız vazgeçiyor ondan, bunun üzerine, kulağını kesip kıza bunu mektup ile yolluyor. Şansızlığındaki son nokta şu oluyor. Artık hayat onun için çekilmez olduğu bir vakitte, kendini en yakın yerleşim yerine 2 saat mesafede olan bir yerde vuruyor ancak hemen ölüyor mu, tabii ki hayır. Yaralı bir şekilde hastahaneye gidiyor, iki gün sonra ölüyor. Son sözü " Sadness is Eternal" oluyor.

*Van Gogh hakkında ilginç bilgi: Akıl hastahanesinde bulunduğu vakit, kardeşi ona resimlerinin çok karanlık olduğunu belirtiyor ve "Lighten up" kalıbını kullanıyor. Bunun üzerine Van Gogh bazı resimlerinin üzerine parlak renkler ile noktalar koyuyor. Doğru mudur, bilinmez.

*Picasso, Paris'te yaşadığı vakitlerde Au Lapin Agile adlı bir kafeye geliyor yemek için. Ancak parayı nakit vermek yerine, garsonların resmini çiziyor. Bir zaman sonra dükkanın sahibi bu yaptığını kabul etmiyor. Picasso ise kendinden emin bir şekilde, kendisinin ileride çok meşhur ve başarılı olacağını söylüyor ve saklamısını tavsiye ediyor.

*Paris'e gittiğinizde Sacré-Cœur Bazilikasına mutlaka uğramaya çalışın. Barok, roman ve gotik tarzlarını birleştiren güzel bir yapı. İlginç bir özelliği ise içerideki dini resimler arasında Tanrı'nın da bulunması.Dışarısında ise güzel bir Paris manzarası da izlenebilir.

*Paris ile ilgili anlatılacak çok şey var ancak şu an için bununla sınırlı tutuyorum.

Nancy:

*Nancy Fotoları (Tıkla)

*Nancy'e ulaşmamız zahmetli oldu bizim için. Tren 1 saat geç hareket etti. Tabii ki trenlerdeki tüm anonslar sadece Fransızca. Adını tam hatırlayamadım bir yerde tren durdu ve yolcuların hepsi inmeye başladı. İçimize bir kurt düştü Enver ile benim. Tren önündeki birine sormamla gerçeği az da olsa öğrenmiş olduk, tren Paris'e geri dönecekmiş. Ne yapacağız diye ilk şoku yaşadıktan sonra, bizim gibi mağdur durumdaki yolcular için başka bir istasyona otobüs kaldırıldığını öğrendik. En sonunda Nancy'e ulaşmaya başardık, ufak ama şirin bir şehir, yolunuz üzerindeyse birkaç saatinizi ayırabilirsiniz

Luxembourg:

*Luxembourg Fotoları (Tıkla)

*Nüfusu 500.000'in biraz altında olan bu ufak ülkenin aynı ada sahip başkentinde kısa bir süre kalıyoruz.

Köln:

*Köln Fotoları (Tıkla)

* Gideceğimiz son şehir Köln'dü Interrail turumuzun. Yine güzel bir Alman şehri. Etkileyici bir katedrele sahip. Katedralin kulelerini çıkmayı unutmayın.

*Köln'de biraz değişik bir şey yapalım deyip Enver ile bir çikolata müzesine gittik. Tabii ki bir Willy Wonka'nın fabrikasının tadını almayı beklemiyordum ancak sıcak çikolataya bandırılmış gofretler bir şahaneydi.

Interrail turumuzun son durağı, ilk durağımız olan Frankfurt - Hahn havalimanıydı. Yorucu ama eğlenceli bu büyük turumuz sona erdi, darısı diğer turların başına.

Blog'a doğal olarak yaşadığım her anı yazamadım, özellikle son bölüm için bunu açıkça söyleyebilirim. Ancak bu yazı dizisinin bittiğine seviniyorum.

Interrail Günlükleri - Bremen - Amsterdam - Antwerpen

2009-03-17T15:59:00.007+02:00

Bu interrail günlüklerini ne zaman yazmaya kalksam, sıkılıyorum, yazamıyorum. Aradan uzun zaman geçince de yazmak daha da zor oluyor. O yüzden geri kalan bölümü kısa kısa geçip, blogu eski günlerine döndürmeye karar verdim. Detayları sınırlamaya çalışacağım.

Fotolar için tıklayınız.

Nerede kalmıştık,

Bremen:

* Interrail'de gördüğüm yerler arasında en güzel 3 şehrin içindedir, Berlin ile birlikte, peki diğeri kim?
* Doğal olarak şehrin çeşitli yerlerinde Bremen Mızıkacıların heykelleri bulunmakta. Enver için önemli mi, tabii ki değil, Şekil 1-A

* Buz gibiydi doğal olarak gittiğimiz vakit ancak şansınız varsa mutlaka görmeniz gereken yerlerden biri.

Amsterdam:

* Herkesin favori şehirlerinden biridir Amsterdam ancak bu durum benim için pek geçerli değil. Her şeyin serbest olması, kulağa hoş gelen bir şey olabilir en başta. Sembolü XXX , çok tehlikeli anlamında.
* Deli bir bisiklet trafiği var ve tehlikeli sürücüler bu bisikletçiler Amsterdam.
* Yılda 40000 bisiklet nehre düşüyor yada atılıyor (Hollanda Espri Sanatı). Bu atılanlar sonra toplanıyor, monte işlemi yapılıp tekrar piyasaya sunuluyor.
*Meşhur (!) Red Light Sokağı'nda, çok eski bir kilise bulunmakta garip bir şekilde. Bunun nedeni için geçmişe bakmamız gerekiyor. Amsterdam'a gelen denizciler önce Red Light'a ardından günahları affetmesi için kiliseye gidiyor. Çoğunuz bilir eski denizciler çok batıl inançlıdır. Tabii ki sevgili kilise de bu durumun farkında, önce mırın kırın eder, günahları affetmek (!) için ardından cüzi bir miktara günahlarını affederler.
* Aralığın son günleri ve güneşin pozisyonu öğlen vakti 30 - 40 derece anca yapıyor.
* Hollanda, İspanyolları topraklarından atıp Avrupa'da ki ilk cumhuriyeti kurmuşlar.
* Yine bedava tur, yine Avusturalyalı rehber.
* Deli gibi turist var, sokaklar da dar olunca çekilmiyor.
* Felaket yamuklukta evlere sahipler. Yana, öne yatmış evleri baktığınız her yerde görebilirsiniz. Evlerin dar olmasının sebebi eskilere dayanıyor. Eviniz ne kadar büyükse o kadar vergi ödüyorsunuz. Balçık üzerine kurulmuş bir şehir, bir gün gidecek bir depremde orası ayrı.
*Her "Coffee Shop" 'u kahve dükkanı sanmayın, anlayana. Hiçbiri kahve üzerine değil neredeyse. Bu "Coffee Shop" larda sigara içilmesi diğer yerlerde olduğu gibi yasak.
* İlginç bir istatistik, Hollanda marihuana tüketiminde lider bir ülke değil. 1- Yeni Zellanda 2- İspanya 3- Fransa
*Etraf pisuvarlarla dolu. Bununla ilgili ilginç bir olay olmuş zamanında. Evvel zaman içinde Amsterdam sokakları sarhoşların çişleriyle kokmaya başlamış. Bunun üzerine Amsterdam Belediyesi bu pisuvarları koymuş şehrin belli yerlerine. Ancak bu durum kadınların hoşuna gitmemiş ve onlar da kendileri için kapalı tuvaletler istemiş. Belediye bu duruma yanaşmamış, bu durum kadın protestocuları sinirlendirip ve ilginç bir olaya imza atmalarına sebep olmuş. Şehrin en işlek köprülerinden birine gidip ve tuvalet ihtiyaçlarını kolektif bir şekilde yerine getirmişler taki belediyeyi ikna edene kadar. Fakat yine bir sorun ortaya çıkmış, bu sefer uyuşturucu kullanıcıları buraları kullanmaya başlamış bunun üzerine belediye temelli bu kapalı tuvaletleri kaldırmış.
*Çiş reflektörleri var. "Benim üzerime işersen ben de senin üzerine işerim". Hatta bunların elektriklileri de var, ancak yasaklanmış. Resimdeki Kırmızı bir bölüm, elektrik vermek için bir cihaz

*Eskiden apartman numaraları yerine, mesleklerini bir tablet üzerine çizip evlerin üzerine asarlarmış ancak Fransızlar sağolsun bu güzel ve ilginç geleneği değiştirmişler.

(Detaya girmeyecektim di mi?)

Antwerpen:
* Gidilecekse alışveriş için gidilmeli, yol üstünde bir kaç saat için kalınabilir. Moda kenti de denilmekteymiş bu yere
* 1€ ya Etnoğrafya Müzesi var, detaylar için Umut'u rahatsız edin. Ancak bu hikaye de anlatılmazsa olmaz. Antwerpen'de gezerken, minyatür boyutlarda (kime göre?) bir kaleye geldik. Önündeki ilginç heykel dışında bana pek ilgi çekici gelmedi. Burada Umut kaleyi görmek için bizden ayrıldı, Enver ile ben de Antwerpen'in uç noktalarını gezmeye başladık. Güya şu saatte gar da buluşacağız dedik. Enver ile rüzgara karşı hızlı hızlı yürüyerek, şahane binaların fotoları çeke çeke Antwerpen'i bitirmeye çalışıyoruz. Ancak bir baktık yürüyerek bu iş olmayacak, koşu temposuna yakın bir tempoda istasyona ulaştık. Fakat Umut yok. Tren geldi geçti, Umut hala yok, çağrıya da cevap vermiyor. İnsan doğal olarak meraklanıyor. Neyse treni kaçırdıktan 15-20 dakika sonra Umut rahat rahat geldi yanımıza. "Bir şey mi geldi başına" dedik. Cevap bir efsane oldu "Abi, 1€ ya Etnoğrafya müzesi buldum.". Dumur.

Fotolar için tıklayınız

Bir Dönemin Ardından

2009-03-05T20:11:00.002+02:00

Türkiye'den Prag'a geri dönüşümü hasarsız bir şekilde hallettikten ve ikinci dönem için gerekli şeyleri de belli bir düzene soktuktan sonra uzun bir süre boşladığım blogun başına geçmenin vakti gelmişti. Bu cümledeki özneyi, tümleçleri ve yüklemi bulmayı başka bir zamana bırakıp, interrail yazı dizisine de biraz ara vererek geride kalan ilk dönemin hafif bir özetini ve bu geçen dönemden çıkarılan derslerden kısaca bahsetmek istedim. Hafif iğnelemeler için şimdiden özür dilerim.

Öncelikle ilk teşekkürüm geçen sene Prag'ta Erasmus yapan ve tüm sorularıma maruz kalıp hepsini hiç sıkılmadan cevaplayan Mustafa'ya gidiyor. Bir yıla yakın bir süre önce yahoogroups üzerinden tanıştığım Mustafa'nın Çek Cumhuriyeti'ndeki yaşam konusundaki yardımları hiçbir şekilde göz ardı edilemez. Yüzyüze tanışmamız ise 1 hafta önce İnşaat Fakültesi'nin yeni binasında oldu. Yine Erasmus hayalleri kuran bölümdaşlara yardım ediyordu.

Rüya gibi bir ilk dönem yaşadım ve bir kez daha dönüp geriye baktığımda gerçekten doğru yeri seçtiğimi anladım. Farklı özelliklere, kültürlere, dillere sahip yüzlerce insanla aynı ortamdasınız. Bunun tadının inanılmaz olmasından ziyade bu durumun farkında olmak çok daha önemli.

Peki, bu farklılık insanı hangi yönde nasıl değiştirir? Erasmus hayatımda yapmaktan keyif duyduğum bir şeyde, insanların değişimlerini izlemekti, ilk günden bugüne kadar nasıl bir değişim geçirdiklerini görmek garip bir şekilde keyifli geliyor bana. Yeni kültürleri tanıyıp, önyargılarını kıran insanları görmek ve bu durumun bir parçası olmak çok güzel bir şey. Öyle bir an geliyorki Erasmus hayatınızda, yanınızdakinin hangi milletten olduğu anlamsız bir soru oluyor çünkü siz farkında olmadan yapay bir oluşumun parçası olmuşsunuz. Kendi zevklerinize uygun gruplarınız oluşuyor. Örnek vermek gerekirse; sportif aktiviteler için belli bir grubunuz varken, gezi ihtiyaçlarınıza göre daha farklı bir grubunuz olabiliyor ya da bir kafede oturup hayatı konuşabileceğiniz başka bir grubunuz varken eğlence için başka bir grubunuz oluyor. Tabiki bu gruplar arasında sayısız elemanlı kesişim kümeleri mevcut.

Doğal olarak her seferinde pozitif şeyler görmüyorsunuz. Mesela gelmeden önce şiddetle karşı olduğu düşünceleri burada sergilemeyi esirgemeyen insanlar da yok değil. Fakat onların gözünde bu geçirdikleri Erasmus yaşamı bir istisnadır. Burada demek istediğim önyargıların kırılması değildir çünkü bu bölümde bahsettiğim kişiler geri döndüklerinde yine bildiklerini okuyanlardandır.

Tabii ki insan kendindeki değişimi tam olarak algılayamaz, objektif bakamaz ve bu yüzden bir teşekkür de benimle ilgili gerçek düşüncelerini benden esirgemeyen, beni her ne olur olsun destekleyen ve yeri geldiğinde de eleştiren yakın arkadaşlarıma gidiyor. Onlar kendilerini biliyor.

Erasmus'a başvururken herkesin isteği hayali ayrı oluyor, yeterki bir hayali amacı olsun. Önceki yazılarımda buna değinmiştim. Kimi ders için gelir, kimi gezmeye gelir ya da kimi sadece partilere,gece hayatına gelir. Herkesin zevki ayrı olduğu için insanların geliş sebeplerini eleştirmeye kimsenin hakkı yoktur, yeterki bir hayaliniz/amacınız olsun gelirken. Bu esnada beni eleştiren bir kaç soruyu sizlerle paylaşmak istiyorum.

Soru 1: Neden sürekli geziyorsun?
Soru 2: Neden yabancılarla takılıyorsun?
ve tabiki küçük kardeşimden gelen bir soru
Soru 3: Abimin okulu yok mu?

Sevgili kızkardeşimin masum sorusunu bir kenara koyarsak eğer, birinci sorunun cevabı demin de dediğim gibi kimseyi ilgilendirmez. 2. soru ise benim garibime giden bir soru. Tabii ki sana ne deyip kabalaşmanın anlamı yok. Aslında çok garip bir soru bu çünkü bu soru Erasmus konusunda fazla bir bilgisi olmayan birinden gelse hiç bir sıkıntı yok ancak bu soru Erasmus yapan birinden geldi. Kafaca anlaştığım, beraber birşeyler paylaşabildiğim birileri olduğu takdirde bana ne karşımdakilerin milletinden. Buraya kendi ülkemizin mini kolonilerini kurmaya gelmedik. Kafaca uyuşmadığım biriyle sırf Türk olduğu için neden takılmaya devam edeyim. Erasmus hayatı sonuç olarak geçici bir şey, o yüzden bu tarz şeylerle uğraşıp bu hayatı zehir etmenin ve bu kısa zamanı bunun için harcamanın anlamı yok. Neyse uzatmayalım yazının bu bölümünü.

Dersler bölümüne gelelim biraz, o kadar gezdik eğlendik ancak okulu da ihmal etmedik. Aldığım derslerin hepsini geçtim. Ancak Erasmus öğrencisine yardım edilir tezi buradaki üniversite için pek geçerli değil. Diğer tüm çek öğrencilerle eşit düzeydesiniz. Tabii ki kolay ders var, zor ders var. O da artık sizin şansınız. Zorlayan derslerin başında Zemin Mekaniği ve Temel İnşaatı geliyordu çünkü finale girmeniz için tüm verilen ödevleri teslim etmeniz ve bunların HATASIZ olması gerekiyordu.

Artık önümde yeni bir dönem var, ilk dönem yaptığım bazı amatör hatalardan ders çıkarıp yeni bir yola çıkmanın vakti geldi. Daha farklı bir dönem olacak benim için artık daha tecrübeliyim buradaki hayat konusunda. İlk başta düşlediğim gibi bir yazı olmadı. Az da olsa yaklaştı ama, o bana yeter.

Kısa Sürecek Bir Geri Dönüş

2009-02-19T08:27:00.002+02:00

Neredeyse 1 ayı bulan sınav maratonunun bitişiyle artık rahat bir nefes alabilirim. Bir inanışın da temellerinden sarsıldığını anlamış oldum bu sınav maratonunda. "Erasmus öğrencisi derslerini rahat geçer, profesörler yardım eder" inanışı Çek Teknik'te geçerli değil mağlesef. Efendi gibi oturup, çalışman gerekiyor. Garip bir şekilde aldığım derslerin hepsini geçmiş olmamın mutluluğuyla bir sonraki dönemi bekliyoruz. Yıldız'daki bölümden arkadaşlarımın yanında ailemin de "Anıl, hep kalıcam kalıcam deyip geçiyorsun, kimi kandırıyorsun?" demesine rağmen yine aynısını yineledim bu dönemde. Tabii ki özel teşekkür, Prag'taki Erasmus maceramda sorularımla bunalttığım ancak onunda cevaplarıyla beni aydınlattığı Mustafa'ya gidiyor bir kez daha.

Gelelim yazının asıl amacına; yaklaşık 1 haftalığına Türkiye'de olacağım. Önce 3 gün İstanbul'da geri kalanında ise İzmir'de olacağım. Ancak İstanbul ziyareti biraz ilginç olacak. Yanımda yaklaşık 15 İspanyol ve Meksikalı da olacak. En başta herşey toz pembe çok eğlenceli gözürken, bazen de özellikle annemin hatırlatmalarıyla belayı başa aldım diyorum. (Kızma, kızma). İlginç ve eğlenceli bir deneyim olacağı kesin. Birazdan Bratislava'ya giden trene yetişmem lazım, oradan da ver elini İstanbul'a. Kalınız Sağlıcakla.

Interrail Günlükleri - Hamburg

2009-02-04T20:33:00.009+02:00

Gecikmiş Interrail serimizle devam ediyoruz. Fatih Akın'ı çıkartmış olan Hamburg'a trenle yola çıktığımızda, kafama bir soru takılmıştı? Bineceğimiz trenlerin hepsi böyle dolu oluyorsa, ileride kimbilir başımıza ne gelecekti? Ancak o gün Noel arifesi olduğu için bu çok normaldi aslında, o yüzden trene ilk binenler arasında olarak zaten az çok dolu gelmiş trenin sayılı boş koltuklarını kaparak Hamburg'a doğru yola çıktık. Fatih Akın yazdık ve doğal olarak okuyucu kitlesinin dikkatini yakalayamadık, o yüzden futbol düşkünlerini de (Ufuk Mucurlu) tatmin etmek için, Hamburg Sv'de oynamış etkili oyunculara göz atalım.

Kariyerinin iki yılını burada geçirmiş Beckenbauer
Menajerlik oyunlarında ucuza gelen etkili oyunculardan Nigel de Jong ve Daniel Van Buyten
8 yıl Hamburg'ta oynamış İranlı oyuncu Mehdi Mahdavikia
Ivica Olic yine menajerlikte şans eseri bedavaya gelmiş ve sayısız gole imza atmıştı ancak 32 yaşında emeklilik kararıyla az da olsa şok etmiştir.
Salihamidzic'te bir zamanlar buradaydı.
Nedense hep bizim siyah slip donlu Tarkan'ımıza benzeyen (Atıl Kurt!, desem) Çek defans oyuncusu Tomáš Ujfaluši 4 yılını burada geçirmiş.
Adı Beşiktaş ile zamanında anılmış Mohammed Zidan ve Galatasaray ile anılan Juan Pablo Sorin, son olarak şahane spor medyamızın bomba transfer haberlerinden biri daha olan Fenerbahçe'nin son anda kaçırdığı (!) Rafael Van der Vaart da Hamburg'ta forma giyen başka ünlü oyuncular sadece bir kaçı. Transferi yılan hikayesine dönen Gravesen'i de unutmuyoruz tabiki.

"E, hani nerde Interrail anıları, futbola döndü blog" diyebilirsiniz, haklısınızda ancak durumu şöyle anlatayım. Nüfusun büyük bölümünün Hristiyan (TDK onaylı) olan bir ülkeye yada şehre tatil için Noel zamanında gitmeyin, yapmayın böyle bir hata. Sanki nüfus sayımı varmış gibi sokaklarında kimse yok, dükkanlar kapalı, temel ihtiyaçları giderebileceğimiz hiç bir yer yok. Şans eseri açık bir Mcdonalds buluyoruz. Öğlen ve akşam yemeklerini cheeseburger'den yapmaktan başka bir çaremiz kalmıyor. Ancak niye hepsini aynı anda aldık sorusuna gelirsek eğer, burası da saat 4'te kapandı.

Kabul, güzel bir şehir ancak bütün sokaklarından tek başına, kapalı ve kasvetli bir havada geçmek pek eğlenceli değil. Ancak tabiki interrail üçlüsü olarak yılmadık, bu bomboş şehirin görülebilecek önemli noktalarını tek tek gördük, dere tepe yürüdük. Gördüğümüz en güzel yapılardan biri sanırım yıkık gotik kilisemizdi. II. Dünya Savaşı yüzünden diğer Alman şehirlerinde olduğu gibi Hamburg'un da %70-80'i yerlebir olmuş zamanında. Ancak adamlar kasmış, çalışmış, bütün şehirlerini tekrar inşa etmiş. Doğal olarak dilimize pelesenk olmuş bir lafı kullanmaktan kendimizi alı koyamıyoruz. "Almanlar yapmış"
Aslında Hamburg'un nasıl bir yer olduğunu size resimler daha iyi anlatır.(link yakında verilecektir) Bu arada ilginç bir not düşmek lazım 2500 köprüye sahip bir kent Hamburg, Venedik ve Amsterdam'daki toplam köprü sayısından daha fazla.

Coming Soon... Bremen

All Marketing!

2009-01-31T05:45:00.001+02:00

The Curious Case of Benjamin Button

2009-01-20T16:22:00.009+02:00

Başlığı görüpte hemen aklına "Nerede linkleri?" sorusu gelenlere kibarca hayır diyerek hayal kırıklığına uğratarak yazıma başlayayım. Aslında filmi izleyeli 1.5 hafta oluyor ama anlatamadan da duramadım. Öncelikle niye bu filmi seçtim izlemek için? İzleyeceğim filmi seçerken, haklarında yapılan iyi kötü eleştirileri okumam çünkü o yorumların bazıları basit olsa bile sizin filme bakışınızı ve en önemlisi beklentinizi değiştirebilecek ölçüde. Değişen bu beklenti ise size çoğunlukla hayalkırıklığı olarak geri dönüyor. Mesela "Mustafa" filmi vizyona girince hakkında çıkan yorumları görmemek imkansızdı, sonuçta onları okumak zorunda kaldım ve 3 ay sonra filmi bilgisayarımın başında izlediğimde koca bir yuh çektim. Ancak bu yuh, filme değil, filmi yerin dibine sokmak için her türlü şeyi yapanlaraydı. Konuyu dağıtmadan bu filmi seçerken göze aldığım kraterlerden bahsedeyim biraz. En basiti filmin kadrosuna baktım. Başrollerinde Brad Pitt'in ve Cate Blanchett'in ( Babil'de çok iyi bir çifttiler bana göre) yer almasının yanında bir de geçen senenin yardımcı oskarını almış Tilda Swinton bulunmaktaydı. Hoş, Tilda Swinton'ı film boyunca çok kısa bir süre görüyoruz. En önemli başka etkende Fight Club'tan tanıdığımız yönetmen David Fincher'in bulunmasıydı. Kadro tabiki tek başına seyirciyi sinemalara çekemeyeceği için güzel ve ilginç bir senaryonun yanında insanda merak uyandıran bir de fragman olunca bu filme gitmeyi karar verdim. Yayınlanan iki fragmanı da buraya koyuyorum daha haberi olmayanlar için.

The curious case of benjamin button Trailer
Uploaded by IslandShader

Filmin konusunu spoiler vermeden anlatmaya çalışayım biraz. Bilinmeyen nedenlerden dolayı ihtiyar bir şekilde doğan Benjamin'in hayatının bizler gibi hem dıştan hep içten yaşlanmak yerine yaşlanmayı içte yaşayıp, dış görünüşünde ise gençleştiği ve bu farklılığın önce kendi gelişimi ardından insan ilişkileri üzerindeki ( özellikle Cate Blanchett üzerindeki) etkilerine odaklanan şahane bir film. Filmdeki bu uzun zaman periyodu aslında çok riskli bir iş, makyajı ve bilgisayar tekniklerini çok iyi kullanmaları gerekiyor ki seyirci olaya daha iyi girebilsin, karakterlerin gerçekliğine rahatlıkla inanabilsin. Bu film bu yönüyle de benden tam not aldığını söyleyebilirim

İzlemeden önce imdb 'de filmin süresine bakmamıştım, gerekte yok şahsen. Benjamin Button'ın hikayesi 166 dakika sürüyor, gözünüzü korkutmuş olabilir ama filmin masal şeklinde gitmesi, sizin merakınızı sahneler geçtikçe kat kat artırması yüzünden sizde keşke daha uzun olsaydı beklentisi oluşturabilir. Sinemaya giderken yanınızda filmler hakkında aşırı mantık arayan arkadaşlarınızla gitmeyin. Oturun koltuğunuza, Benjamin'in hayatı boyunca yaşadığı garip olaylara ve O'nun bu garibliğinin sevdikleri üzerinde etkisine odaklanın, demek istediğim filme "neden bu şöyle, neden bu böyle" kafasıyla yaklaşmayın, filmden zevk almaya bakın. Golden Globe'da Slumdog Millionaire tarafından ezilmesinin yanında (Onuda yakında izlerim sanırım) bu senenin en güzel filmlerinden birisi olduğunu söyleyebilirim. Hikayenin içine girip, size parça parça filmden birşeyler anlatmak istemedim. Ancak giden arkadaşlarım olursa mail atsınlar, rahat rahat keyifle konuşalım.

Trailer de The Curious Case of Benjamin Button #2
Uploaded by lafactoriacl

Filmdeki bazı sözlerden alıntı yapıp, yazıyı burada noktalıyorum.

****
Daisy: You're so young.
Benjamin Button: Only on the outside.
****

****
Daisy: Would you still love me if I were old and saggy?
Benjamin Button: Would you still love ME if I were young and had acne? Or if I end up wetting the bed?
****

****
Benjamin Button: I wanna remember us just as we are now.
****

****
Benjamin Button: For what it's worth: it's never too late or, in my case, too early to be whoever you want to be. There's no time limit, stop whenever you want. You can change or stay the same, there are no rules to this thing. We can make the best or the worst of it. I hope you make the best of it. And I hope you see things that startle you. I hope you feel things you never felt before. I hope you meet people with a different point of view. I hope you live a life you're proud of. If you find that you're not, I hope you have the strength to start all over again.

****
Mrs Maple: Benjamin, we're meant to lose the people we love. How else would we know how important they are to us?
****

****
Benjamin Button: It's a funny thing about coming home. Looks the same. Smells the same. Feels the same. You'll realize what's changed... is you.
****

****
Benjamin Button: Your life is defined by its opportunities... even the ones you miss.
****

An itibari ile 13 Oscar adaylığı almıştır.

IBM Grand Slam Widget

2009-01-19T14:38:00.001+02:00

Berlin'deki Alman Teyze

2009-01-18T00:31:00.006+02:00

Finaller geldi hoş geldi! 3 tane sınav kaldı geriye. Bulduğum boşluk ve kafamı biraz derslerden uzaklaştırma bahanesiyle önceki yazımda söz verdiğim garip insanlardan bahsedeceğim biraz.

Yeni bir uygulamaya de geçiyorum bundan sonra, yazılarımı okurken müzikte koymak istedim arka plana, bundan sonra böyledir sevgili okur!

Berlin'de kaldığımız şahane hostel da 3 ilginç insanla tanıştık. Zamana göre sırayla başlamak gerekirse şayet ilk sırada en az 55 yaşında olduğunu düşündüğüm teyze bulunmaktadır. Şu an ilk nasıl tanıştığımızı hatırlamaya çalışıyorum. Yanılmıyorsam Enver ile hostelın ilk katına interneti kullanmak için inmiştik. Enver bilgisayar başında ben ise masa başında gidebileceğimiz yerleri araştırıyorduk. Teyzeyi ilk gördüğümde orada çalıştığını düşünmüştüm aslında. Neyse konuyu dağıtmayalım. Çevrede taş çatlasa 5-6 kişiydik ve bu teyzemiz bir anda yemeğinin ne kadar lezzetli olduğundan bahseder. Bir yerden sonra rahatsız edici bir düzeye de gelmedi değil. Ardından teyzemiz yemeğini herkesle paylaşmaya kalkar, ama yok öyle bir ısrar. Bir arada kurbanına bebek muamelesi yapar gibi kendisi yedirmeye kalkar. Ben de nereden çıktıysa "Bana bulaşmaz" düşüncesi vardı. Sıra tabiki bana da geldi, istemediğimi 10 kez kibarca dile getirdikten sonra şöyle bir etrafa baktım. Sadece Enver, ben ve teyze bulunmakta, geri kalanların hepsi kaçmış olmalıydı. Enver'de bilgisayar başında olduğundan, geriye ben kalmıştım teyzenin gözünde. Hiç sormadığım halde Berlin'in ne kadar güzel bir yer olduğundan bahsetmeye başladı ve Enver'in beni kurtarmasını bekledim. ( Sağol Enver)

Sayın Okur: Bu size garip gelmemiş olabilir çünkü ses tonunu,mimiklerini ve davranışlarını yazıya dökmek çok zor.

Geceyarısı odaya giderken Enver'e yaşadığımı anlatıyordum ve odaya girdiğimde bizi güzel bir sürpriz bekliyordu. Odadaki yataklardan biri bu teyzemize aitti. Mümkün olduğunca az ses yaparak yatmaya hazırlanıyorduk. Büyük sırt çantamı dolaptan çıkartmaya başlarken bir anda teyzemiz bağırmaya başlar, çevirmek gerekirse (ki gerekir ) " Uyumak istiyorum" cümlesini bir kaç kez yineler ve geceyarısı ses yapmamızdan şikayetini bağırarak bizi durumdan açıkça haberdar eder. "İyi de Anıl, siz de ses yapmasaydınız." diyenler veya buna yakın şeyleri söyleyenler için şunu belirtmem gerekirki, ortada gürültü sınıfına sokacağımız hiç bir ses yoktur. Çantamı ne düşürdüm, ne torba/poşetle bir işim oldu ne de rap rap yürüdüm. Hiçbir şey yok kısaca :)
Ertesi gece bu sefer yanımızda Umut'ta kalacaktı. Teyzemizle yaşadığımız ikinci vakada, olaylar şöyle gelişmiştir. Enver ve Umut odanın bir köşesinde konuşup, hazırlık yaparken ben de kendi yatağımda çantamla uğraşıyordum. Teyze doğal olarak boşta bulduğu beni hedef alarak muhabbete başladı. Bu muhabbette kendisi hakkında basit bilgiler öğrenmiş oldum ve madem ondan bahsediyorum biraz anlatayım. Aslında Berlin'li olan bu Alman teyzemiz, yeni ev bulana kadar bu hostelda kalmaktadır. Ardından nerelere gittiğimizi sorup, onları basitçe cevapladım. Son olarak nereli olduğumuzu sordu. Cevap bayağı şaşırtmıştı onu. Çok net bir şekilde "Hayır, değilsiniz" dedi, kısa süreli bir şaşkınlıktan sonra "mağlesef öyle, Türküz" diyerek hafif takıldım Alman teyzemize. Ancak inanmamakta ısrar etti. Enver ile beni İtalyan'a benzetip Umut'un ise İskandinav kökenli olduğunu iddaa etti. Gülmemek için kendimi zor tutup, zaten yanı başımda duran pasaportun dış kapağını göstermeme rağmen teyzemiz hala tam olarak ikna olmuş değildi. Tam bu esnada Umut teyzeyi unutarak üstünü çıkarmaya başlamıştır. Umut'u uyarmaya vakit kalmadan teyzemiz Umut'u fark eder hemen ardından yüzünde her zaman bulunan gülümseme daha da artar ve " Striptizini izlemeyi çok isterdim ancak şu an tuvalete gitmem gerekiyor" diyerek bizi şaşkın bakışlar altında bırakarak odadan çıkar.

Ertesi sabah Umut'un ve benim alarmım sırayla çalmaya başlar. Teyzemiz tabiki dayanamayarak "Uyumak istiyorum" kelime grubunu tekrar tekrar kurmaya başlar. Ses olayının ilginç bir yanı ise bir önceki sabah saat 6-7 sularında Alman teyzemiz kettle'ını kullanmıştır. Eğer benim çantamı alışım sesse bu nedir sevgili okuyucu.

Berlin'deki son akşamımızda, teyzemizle yine ilginç bir olay yaşamış olduk. İnterrail üçlüsü olarak hostelın zemin katındayız ve tabiki teyzemiz de yanımızdadır. Bilgisayar başında planlar yapıp, konuşuyorduk. Ardından ben arkamı döndüm ve teyzenin delici bakışlarıyla karşılaştım, gülümsemesini unutmuyoruz tabiki. Şu şekilde devam etti konuşmamız,
Teyze: Siz hangi dilde konuşuyorsunuz
Ben: (yine beni buldu) hmm.. Türkçe
Teyze:(Önce bir kahkaha) Hayır değil,
Ben: Pardon?
T: Türkçe konuşmuyorsunuz siz
B: (Haydiiiii) Mağlesef Türkçe konuşuyoruz
T: Hayır, Türkçe değil, Benim eski patronum Türk'tü, o hiç böyle konuşmazdı ki bana da biraz Türkçe kelime öğretmişti ve sizinki ile alakası yok.
****Sayın okuyucu, bu noktadan sonra ne diyebilirimki***
B: .....

Bu da böyle bir anımızdı. Sonuna kadar okuyan okura teşekkür ediyorum ve bilmelerini istiyorumki bu yazı teyzemizle dalga geçmek üzerine değildir, böyle bir amacım hiçbir şekilde olmamıştır. Sadece yaşadığımız bir anıyı olabildiğince yaşandığı gibi anlatmaktır.

Bir sonraki yazı, Berlin'deki kaldığımız yerde bizim gibi ikamet etmekte olan iki garip Hollandalı kızkardeşlerle ilgili olacak.

Görüşmek üzere, Zemin Mekaniği beni bekliyor

Interrail Günlükleri - Berlin

2009-01-07T16:58:00.021+02:00

En sonunda boş vaktim ve Türkçe harfler içeren klavyem ile karşınızdayım pek değerli okurlarım, uzun bir yazı maratonu olacak bu benim için, o yüzden arkanıza yaslanın ve keyfini çıkarın.

İlk olarak bir özet geçmek gerekir aslında. Biz ne yaptık, nasıl yaptık bu işi diye. Avrupa'daki neredeyse tüm okullar Noel'i ve yılbaşını birleştirip öğrencilerine 2 haftadan fazla süren bir tatil fırsatı sunmakta, biz de bunu iyi düşünüp, güzel bir tur ayarlayamaya karar verdik Enver ile. Kasım ayında detaylı bir şekilde güzergahları ve kalacağımız yerleri konuştuktan sonra 22 gün de 10 kez kullanabileceğimiz Interrail biletimizi aldıktan sonra 19 Aralık tarihini beklemeye başladık sabırsızlıkla. Frankfurt'ta neler yaşadığımızdan bahsetmiştim sıra Enver ile benim en beğendiğim yere geldik. Berlin'e!

Berlin'de 3 gece 2 gün kaldık ve doğal olarak bu süre hiçbir şekilde bize yetmedi diyebilirim. Berlin'de kaldığımız hostel, gördüğümüz o kadar hostel arasında her konuda en iyisiydi. Berlin'deki ilk sabahımızda Enver'le hostel da bir yandan kahvaltı yaparken, bir yandan da "Bugün ne yapsakki?" sorusunu tartışadururken, haritadaki bir yeri sormak için Resepsiyona gittiğimde gözüme bir yazı ilişti. "Bisiklet Kiralanır" Enver'e bu konuyu açıp, onun da fikrini aldıktan sonra en başta biraz tereddüt yaşasakta bisikletlere atlayıp Berlin'i karış karış gezmeye başladık.

Tarih 21 Aralık olmalı yanılmıyorsam ve doğal olarak soğuk bir hava vardı dışarıda. Ancak şansımıza bisiklete bindiğimiz anla birlikte hava bir anda açtı ve bir daha da hiç kapamadı Berlin'de. Yanılmıyorsam 4 milyon dolaylarında bir nüfusu var Berlin'in ve böyle bir başkentte trafikte bisiklete rahatlıkla binebiliyorsanız, bu şahsen benim açımdan çok büyük bir artı. Yolun ufak bir şeridi bisiklete ayrılmış durumda, size özel levhalar ve ışıklar işinizi doğal olarak daha da kolaylaştırıyor. Yoldan geçen arabalar size korna çalmıyor tam tersine yol hakkını hep size veriyor. Gerçekten inanılmaz keyifli bir anıydı benim için.

Türkiye'nin hiç bir büyük kentinde bu kadar rahat bir ortam yok diye biliyorum. En basiti İstanbul'u ele alalım. Mesela bölümden arkadaşım Ufuk la zamanında iyi konuşmuştuk bu konuyu. Ancak ikimiz de bu durumun değişeceğini düşünmüyoruz. İzmir'den arkadaşlarıma gelecek olursak eğer, şöyle bir şey diyebilirler, "Al bisikletini sür kordon boyunca". Benim demek istediğim o değil. Şehrin her yeri olmasa bile (fiziki şartlardan) trafiğin içinde huzurla gidebilmek.
Bir bakıma gelişmişliğin sembolü demek bu işe pek yanlış olmaz. Berlin'de ve diğer gittiğimiz Alman şehirlerinin hepsinde mutlak bir düzen var. Her şey kuralına göre işliyor. Mutlu olmamak için bir sebebiniz olmuyor.

Güzel ve etkili yapılar, manzaralar gördükçe durup resimlerimizi çektiriyoruz. İnanılmaz keyifli geçen günün sonunda, Interrail grubumuzun 3. elemanı da geliyor aramıza. Çok etnografik bir arkadaştır kendileri (nedeni için çok beklemeniz gerekecek)

Berlin'deki 2. günümüze geldiğimizde, bisikletleri bırakarak yolumuza yayan olarak devam ettik ve yaklaşık 3.5 saat süren bir tura katıldık tamamen bedava olan. Avrupa'nın büyük şehirlerini mesken seçmiş bir turizm şirketi bedava turlar düzenliyor, biz de durmadık ve katıldık. Yaklaşık 30 kişilik gruplara bölünüp, tur rehberi eşliğinde Berlin'i dolaşmaya başladık. Bu turu size kesinlikle tavsiye ederim, bedava olduğu için değil, öğretici olduğu kadar eğlenceli olduğu için. İlk durağımız orijinal adıyla "Pariser Platz" tı. Brandenburg kapısının hemen dibinde yer olan bu meydanda, çevredeki binaların kısa bir tarihini aldıktan sonra Brandenburg kapısına geliyoruz Berlin ana sembollerinden biri olan bu kapının altından geçiyoruz. Burada beklerken sakın ayağınızı duvara koymayın, niye koyuyorsunuzki falan da demeyin. Ben koymadım zaten :) . Ancak sert bir şekilde Alman güvenlik görevlileri tarafından uyarılıyorsunuz. Kapının tepesinde bulunan quadriga (dört atın çektiği iki kişilik araba) zamanında Prusya'yı işgal eden Napolyon tarafından çalınmış fakat aynı şekilde de geri alınmış.
Almanya'da çoğu büyük şehrin II. Dünya Savaşı'nda inanılmaz ölçüde zarar gördüğü gerçeğiyle beraber bu kapıda, restarasyonlar sayesinde bugünlere gelebilmiştir.

Tabiki bu turda sadece eski tarihin yanında, popüler kültür de incelenmekte. Mesela aşağıda gördüğünüz resmi hatırladınız mı bir yerlerden? Hayır mı?Yazının sonunu bekleyin yada direk aşağıya inin siz bilirsiniz.

Sonraki durağımız Reicstag'tı. Alman imparatorluğunun ilk parlementosu olan bu binayı, akşam turdan sonra bir daha tekrar gezdik.

Ardından yeni diğebileceğimiz bir tarihte yapılmış (2005) Naziler tarafından Avrupa'da öldürülmüş Yahudilere ait bir anıta uğradık. Gördüğünüz gibi anıtın içinde yürüyebiliyor, derinlere gittikçe, yalnızlık ve karanlık daha da artıyor. Hafızam yanıltmıyorsa, grafitiye karşı özel bir maddeyle kaplanmasına rağmen bu yapıya daha ilk yanında Neo-Naziler tarafından 5-6 kez gamalı haç çizilmiş.

Ardından Hitler'in Sığınağı adıyla anılan yere gidiyoruz, tabiki bu yer, yerin altında. Hitler'in ve Eva Braun'un kendilerini öldürdüğü yer olarak da nitelendirebileceğimiz bu yerin üstü şu anda bir park yeri. Bu sığınağı o kadar sağlam yapmışlarki iki kez dinamitlerle patlatmayı deneseler bile fazla etkili olmamış, bir bölümü bir şekilde yıkılmış, kalan yerleri ise boşaltılıp içi doldurulmuştur.

ve tabiki Berlin'de görülmesi gerekenler listesinin en tepesinde bulunan yere geliyoruz. Berlin Duvarı. Doğu ve Batı'yı ayıran ve 1961-1989'a kadar işlevini sürdüren bu duvarı geçmeye başaran yaklaşık 5000 kişi olmasına rağmen ölü kişi sayısı ise 200 dolaylarındadır. Duvarın yıkılışı ile ilgili kısa bir hikayeden bahsetmek gerekirse eğer, (tur rehberi sağolsun)
9 Kasım 1989'da Doğu Alman Hükümeti , artan baskılara dayanamayarak sınırı kaldırma kararı alırlar ve o gün yapılacak olan basın toplantısında Günter Schabowski (wiki sağolsun) konuşmaya başlarken eline bu yeni kararlar tutuşturulur. Ancak pek zeki Günter'imiz bu kararları okumaz bile. Basın, merak içinde önemli kararlar beklerken, Günter'in elle tutulur hiç bir şey söylememesine şaşırır ve toplantının sonuna doğru, bir basın mensubu, Günter'e sınırlarla ilgili yeni bir karar olup olmadığını sorar. Günter lafı geçiştirmek istesede, böyle gitmeyeceğini fark eder ve elinde buruşturduğu kağıdı açar. "Sınırlar açılacaktır" der, basın mensupları ile birlikte dünya da şaşkınlıkla bu kararı dinler. Basın toplantısının sonuna (reyting kaygısından olduğunu sanmasakta) böyle tarihi bir açıklama yapması doğal olarak çok gariptir. Şaşıran gazeteci tekrar sorar, " Peki sınırlar ne zaman açılacak?", Günter'in eline geçen kağıtta belirli bir tarih yoktur. "Hmm, şey, hemen!", Gazeteci şaşkınlığı daha da artarak bir daha sorar "Şimdi mi?", "Evet,şimdi" yanıtını alır, bu haberi alan Doğu Almanlar sınırlara saldırır. Ancak sorun şudur, hükümetten kimsenin bu yeni gelişmeden haberi yoktur çünkü aslında kapı ertesi gün açılacaktı. Sınır kapısında yüzbinler toplanır ancak sınırda bekleyen askerlerin, bu konuda hakkında hiç bir haberleri olmadığı için daha geçiş sağlanamaz. Sonunda böyle bir baskıya dayanamayan asker, sınırı bir daha kapanmayacak şekilde açar. O günden itibaren bir süre boyunca Batı Berlin'deki çoğu barda Doğu Berlin'den gelenlere içkiler bedavaymış.

Duvar boyunca ilerleyip, soğuk savaşın simgelerinden biri olan Checkpoint Charlie'ye (Kontrol Noktası) geliyoruz. Doğu Alman birinin arabasına atlayıp bariyeri kırmasıyla, çok sert bir bariyer yapılır ancak bu sefer yine aynı taktiği kullanan bir başka Doğu-Alman çarpacağı sırada yana eğilerek camı ve arabanın üst kısmını alan bariyerden kurtulur. Bunun üzerine bu bariyer bunu engellemek üzere tekrar yapılır.

Bir başka akılda yer eden yerlerden biri de 1933 yılında büyük kitap yıkma olayı adına yapılmış bir yerdi. Dediğim tarihte Nazi öğrenciler tarafından "Alman ruhuna" aykırı bulunan tüm kitaplar üniversitenin önüne getirilir ve 25.000 (yazıyla yirmi beş bin) aykırı (!) kitap yakılır, şimdi ise bu yakılan yerin hemen altına ilginç bir oda yapılır, bu odanın hiç bir kapısı yok, 4 duvar kitap raflarıyla kaplanmış durumda ancak tek bir sorun var, hiç bir kitap yok!

Bir sonraki durağımız orijinal adı "Neue Wache" olan yer aslında şu an askerlere hizmet etmek yerine "Dünya Savaşı Şehitleri Anıtı" 'na ev sahipliği yapmaktadır. Girişinde okuyabileceğiniz metinler arasında Türkçe de bulunmaktadır. İnternet'ten buldum.
"neue wache savas ve baski rejiminin kurbanlarini anma yeridir.
savas yuzunden aci cekmis olan halklari aniyoruz.
bu halklarin takibata ugrayan ve yasamlarini yitiren yurttaslarini aniyoruz.
dunya savaslarinda olenleri aniyoruz.
savas ve sonuclari yuzunden anayurtlarinda,tutsaklik ve surgun sirasinda olen sucsuzlari aniyoruz.
katledilen milyonlarca yahudiyi aniyoruz.
katledilen sinti ve romları aniyoruz.
kokenleri,escinsellikleri ya da hasta ve gucsuz oluslari yuzunden oldurulmus olanlarin tumunu aniyoruz.
yasama hakki reddedilip katledilenlerin tumunu aniyoruz.
dini ve siyasi inanclari yuzunden olume gonderilen insanlari aniyoruz.
baski rejiminin kurbani olan ve sucsuz yere olume giden herkesi aniyoruz.
baski rejimine direnirken canlarini veren kisileri aniyoruz.
vicdanlarina aykiri davranmaktansa olumu yegleyenleri saygiyla aniyoruz.
1945 sonrasinda totaliter diktatorluge direndikleri icin kovusturulan ve oldurulen kadin ve erkekleri aniyoruz."

Turumuzu Müze Adası'nda tamamlıyoruz, anlaşıldığı üzere burası adını üzerindeki bir sürü müzeden almaktadır, pek şaşırtıcı değil sanırım. Tur rehberi, buradaki müzeleri anlatırken turun başından beri beklediğim müzeye sıra geldi. Tur rehberinin ağzıdan dinleyelim bu bölümü,
-Pergamon Müzesi, Türkler'den çalınan tarihi eserlerin sergilendiği yerdir, mutlaka görülmesi gerekir.

Sanırım yeterli, böyle bir açıklama. Turun ardından buraya da tabiki gidiyoruz. İlginç bir şey varki, müzeye ilk girdiğinizde, Almanlara hafif sayıyorsunuz ancak zaman geçtikçe müzeyi çok güzek organize ettiklerini görünce," Türkiye'de olsa nasıl olurdu" sorusu akıllara takılıyor.Türkiye topraklarından çalınan etkileyici Zeus Sunağı'nın yanında, Milet pazar yeri kapısı (Almanların parça parça bölüp, öyle aşırmışlar), Babilden kalma mozaikler ve İslam Eserleri var. İslam Eserleri demişken garip bir açıklama göze çarpıyor bu bölümdeki bir eserde, 4-5 metre yüksekliğinde, çok güzel işlenmiş bir sur var bu bölümde güya (Almanlara göre), Osmanlı Padişahı Almanlara hediye etmiş. Bizde yedik.

Nadir bir şey burada karşımıza çıkıyor, bedava elektronik sesli rehber!( Hem de Türkçe), Yekta Bey'in sesiyle, müzeyi dolaşıyorsunuz, duysanız öyle kibarki.Misal,

Yekta : Şimdi solunuzda gördüğünüz heykel Antik Yunan Tanrıçalarından Athena'yı temsil ediyor, omzundaki baykuşu fark ettiniz mi? Savaş ve bilgeliğin sembolü Athena'nın simgesi. Bu odadaki turumuzu tamamlamış oluyorsunuz ancak sizin bu odaya doymadınızı düşünerek size biraz zaman veriyorum. Sizi bir sonraki odada bekliyor olacağım, İslam Eserleri Bölümüne geldiğinizde aletin yeşil tuşuna basmayı unutmayınız.

Pergamon Müzesinin ardından, akşam saat 6 olmuş , Enver'in eldivenin Pergamon Müzesinin önünde atıştırma yaptığımız yerde unuttuğunun farkına varmamışız ve başka bir yere yola çıkmışız. Alman Parlemontasına tekrar gidiyoruz. Dikkatlice aranarak binanın en üst kısmına çıkıyoruz, Tepede çok güzel bir Berlin manzarası var ancak gündüz gözüyle görmek istiyorsanız, sabah erken saatlerde gelin yoksa çok güzel sıra beklersiniz bu soğukta.

Şimdi Hatırladınız mı?

Bir sonraki durak Hamburg ancak ondan önce Berlin'de tanıştığımız 3 ilginç insandan bahsedeceğim bir sonraki yazımda.

Sevgili Okur

2008-12-29T20:21:00.002+02:00

Sevgili Okur,
Zor sartlar altinda internete kavustum, hala ayaktayim. su an brugge'deyim. 5 Ocak'ta geri donuyorum Prag'a. O zamandan sonra tam gaz blog devam edecektir.
Simdiden hepinize Mutlu Yillar

Interrail Günlükleri - Frankfurt

2008-12-21T08:09:00.009+02:00

Yasal Uyari: Su an kullandigim bilgisayar yazdigim harflerden anlasildigi uzere Türkce klavye degil. Prag'a dönene kadar yazilar maalesef bu sekilde olacak.

Yasal Uyarı 2 : İkinci uyarının ı'sından anladığınız gibi Türkçe klavyedeyim şu anda ancak yazının böyle kalmasının daha doğru olacağını düşünüyorum.

Frankfurt'ta saatler 7.00'yi gösteriyor. Enver'in uyanmasina daha 1.5 saat var. Bu firsattan istifade bu gezi nasil basladi, nasil gidiyor bahsetmeye baslayayim. Avrupa'daki cogu okul Noel'i ve yilbasini birlestirip 2 haftalik tatil yapmaktadir. Firsat bu firsat deyip, bizim de bu tatili iyi kullanmamiz gerekiyor. Yabanci arkadaslarin neredeyse hepsi bu tatili evlerinde aileleriyle geciriyor.

Kasim ayinin basinda bu konuyu Enver'e acmamla bu gezinin temelleri atilmis oldu. 17 gün 5 ülke en az 12 sehirden olusan bu gezinin ilk duragi Frankfurt(Almanya)'tu. Aslinda yola ilk cikisimiz trenle degil Ryanair ucagiyla oldu. Ben Prag'tan, Enver Milano'dan ucarak Almanya topraklarina adim attik.

Ryanair'i bilenleriniz vardir, cok dusuk ve bazen komik fiyatlarla sizi Avrupa'nin en güzel yerlerine götürür. Enver aslinda benden 20-30 dakika once inmesi gerekirken ben ondan önce Frankfurt'a adimimi attim. Isin buradaki garip yani benim normal planlanan ucustan da 15 dakika erken gelmis olmam. Pilotun gazdan ayagini kaldirmamasiyla beklenenden once Frankfurt'a vardim. Enver'in gecikmesinin sebebi ise piste köpek girmesiymis.

Frankfurt'ta ilk geceyi havalimaninda geciriyoruz. Aslinda havalimani Frankfurt'un 100 km disinda. O yüzden bir bakima ölü bir havalimani gece vakitleri. Bizim gibi geceyi burada gecirenlerin bir kismi montu yere atip üzerinde uyurken bizim gibi bazilari ise metal koltuklarda garip garip pozisyonlarda uyumava calismakta. Fakat gecenin bu daldaki (hangi dal) en orijinali ödülü sörf tahtasinin kilifinin uzerinde yatan Brezilyali gencti. Dogal olarak uyuyamadik. Sabah 5.30 dolaylarinda otobüse binerek, tek kelime ingilizce bilmeyen söförün Pink'in sarkilarina eslik etmesini yarim kulakla dinleyip ve yaklasik 1 saat uyumaya cabalayarak asil Frankfurt'a variyoruz.

Kalacagimiz hostel'da biraz kestirme düsüncemiz, hostel tarafindan kibarca reddedilmesinden sonra Frankfurt sokaklarinda yürümeye basliyoruz. Noel´in yaklasmasi yüzünden her yer normalden daha renkli durumda. Dogal olara sehir meydani bu konuda basi cekmekte. Frankfurt güzel bir sehir, bir gününüzü ayirmaniz yeterli olacaktir burasi icin (uykulu olmayin yeter)

Frankfurt'ta bulundugumuz sürede 3 müzeye ugradik. Gezimizin ilk duraginda Historical Museum vardi. Acilis saatiyle iceri girdik. Alman kültürü ve tarihine ait eserleri gorme sansini buldugumuz bu müze asilinda o kadar buyuk bir müze degil. Bu müzenin ardindan tekrar Frankfurt sokaklarinda dolastiktan sonra Modern Sanatlar Müzesi'ne girmekten vazgecip, The Museum of Applied arts adiyla anilan bir müzeye ugradik. Icerik olarak cok karisik bir yer olan bu müzede, Topkapi Sarayi'ndan getirilen eserlerin miktari göze carpan ilk detay diyebilirim. Ancak uykusuzluk dayanilmayacak bir seviyeye gelmis durumda, ruh gibi geziyoruz denilebilir.

Frankfurt'taki son duragimiz, Doga Tarihi Müzesi idi. Acik ara farkla Frankfurt'ta gittigimiz en iyi müze diyebilirim. Viyana ve Prag'taki müzelere göre cok fazla dinazor fosili bulunmakta ki dogal olarak benim icin buyuk bir keyifti bu müzede gezmek. Tarih oncesi canlilarin yaninda, dünyanin olusumu ve jeoloji ile ilgili bölümler de dinazorlar kadar olmasada gene de ilgi cekiciydi. Gittigim her doga müzesinde oldugu gibi bunda da sürüsüyle her türden hayvani gorebilirsiniz. Frankfurt'ta kesinlikla ugramaniz gereken bir yer.

Deli gibi bir uyku acligiyla hostelimiza vardik. Planlarimizi ve maillerimizi gözden gecirdikten sonra ozlenen uykuya kavustuk.

2 saat sonra otobüsümüzle havalimanina gidecegiz tekrar. Interrail yolculugumuzda yapacagimiz son ucak yolculugumuz bu (gidis donusleri saymazsak). Bir sonraki durak; Berlin. Orada da interneti bu kadar rahat kullanmak umuduyla, bir sonraki yazimda görüsmek üzere.

Tatil

2008-12-19T18:27:00.003+02:00

Önümde en az 2 haftalık bir tatil bulunmakta. Doğal olarak bunu değerlendirmek gerekir. 17 gün yokum, 5 Ocak tarihinde görüşmek üzere. Hepinize şimdiden mutlu yıllar ve tabiki "Seneye Görüşürüz!" Detayları da yazmak isterdim ancak sanırım geç kalıyorum.
Enver yazmış nerelere gideceğimizi ve unutmadan bu siteye giren 999999. kişisin o yüzden hemen tıkla!

Berber

2008-12-18T15:43:00.004+02:00

Başka bir ülkede saçları kestirme korkusu şu an yazacaklarımın konusu. Eğer Erasmus ile Türk popülasyonun bol olduğu bir yere gitmediyseniz (Almanya, Avusturya vs) hatta daha da kötüsü İngilizce konuşma oranının düşük olduğu bir yerde bulunuyorsunuz (Misal Çek Cumh.) bu sorunu yaşamasınızdır, yani yaşadığınızı umuyorum.
Çek Cumhuriyeti'nde İngilizce konuşma oranı zaten düşük bu yüzden de İngilizce konuşan bir berber bulmak imkansıza yakın. (bkz. impossible is nothing) Çek berberlerinin marifetlerini de diğer Erasmus öğrencilerinin saçlarında görünce bendeki korkunun şiddeti artmaya başlamıştı. Olaya makineyle haşırt diye girmelerini geçtim, genellikle yamuk yumuk kesiyorlar saçları. Bu sorunu sürekli kafasını 3 numaraya vuran buddy'me danıştığımda ise "Gel beni seni traş ederim" demesiyle eski bir anı canlandı aklımda.

Yıl 2002, Temmuz
Gümüldür Askeri Kamp'ındayım, Dünya kupası geride kalmıştır( neden bundan bahsettiğime birazdan değineceğim), saçlar babanın onaylamayacağı bir noktaya gelmiştir. Doğal olarak civardaki tek berber olan askeri berbere gidilir. "Asker Abi, hafif kısalt" denir, kafasını sallar ve makinayla önden arkaya 5 cm genişliğindeki otoyol inşaatına başlar. Gözlüğü çıkarmama rağmen ne olduğu çok açıktır. Sinir ve şoktan hiçbir laf edilemez tabi. İkinci sırayı da alır ve saç Son Mohikan saçına dönmeye başlar. Ümit Davala'nın 2002 Dünya Kupası'ndaki saçını hatırlarsınız sanırım, etraf bu modelle gezen zibidilerle dolmuştu ancak bir an bende onlardan biri olmuştum. Korkuyla " Üstü de alacaksın di mi Asker Abi?" diye sorulur cevabı makina orayı da kazıyarak verir. Sonuç olarak yazın ortasında kabak gibi kalmıştım.

Neyse sevgili okur günümüze geri dönelim. Öğrendiğim yer kaldığım yurda da yakındı. Bahsedilen yere geldiğimde etrafta gitmem gereken mekanı çağrıştıran tek bir yer vardı ancak bildiğin bayan kuaförü dışarıdan bakınca. Dükkanın etrafındaki resimler ve yazılar da pek yardımcı değildi açıkçası. İçeri giriyorum ve düşüncem hala aynı, burası bayan kuaförü. İngilizce bilen bir çalışana derdimi anlattıktan sonra gerçeği öğreniyorum, ne kadar bayan kuaförü gibi gözükse de mekan, unisex bir işyeri. Sonuçta nasıl kesmesi gerektiğini güzel güzel anlattıktan sonra, istediğim sonuca ulaşıyorum. Mutluyum, huzurluyum sevgili okur, 2-3 saat sonra yeni bir yazıyla tekrar beraber olmak umuduyla.

Türkiye Sunumu

2008-12-11T16:36:00.008+02:00

Soğuk bir Prag akşamında Masarykova Student Club'ta Türkiye sunumu başarıyla yapmanın gururuyla bu yazıya başlıyorum. Aynı gün içinde bizimle birlikte Estonya'nın ve Tayvan'ın da sunumu vardı. 1 saat önceden olay yerine gelip hazırlıklara başladık. Önceki yazılarımdan belki hatırlayanlar olur, Türkiye'den gelmeden önce İzmir Turizm Bürosun'dan yüklü bir broşür arşivi almıştım, onları da yerleştirip yemek servisine başladık. Aslında bu yemek işi yüzünden club'ın barından komisyon almamız lazımdı çünkü zaten acıya dayanaksız Avrupa milleti bizim kısırın hafif acısına dayanamayıp biraya dadandı durdu.

Tayvan'ın sunumu esnasında bir üst kata çıkıp gecenin DJ'i arkadaşla müzik alışverişi yaparken, kulağıma Tarkan'ın şarkısı gelince, "İyi'de bizim sunuma daha 45 dakika varki, gecikmiş olamam" (işin komik yanı sunumda Tarkan'ı kullanmayacak olmamızın aklıma en başta gelmemesi) diye olay yerine koşuşturduğumda müziği Tayvan'ın çaldığını görünce derin bir nefis alıyorum. Ardından Estonya'nın sunumunu izleme şansını yakalıyorum. Kuzey ülkelerinin hemen hemen hepsi çok güzel yerler, Estonya'nın sunumunu izledikten sonra sıra büyük ana gelmişti.

Sunumu en az 150-180 kişiye yapacak olmak sunum öncesi gergin olmamı sağlayan başlıca nedendi. Bu dönemin ülke tanıtımı yapacak son ülkesi olarak son golü bizim atmamız gerektiğini düşünerek Euro 2008'de attığımız son golleri müzik eşliğinde göstererek hızlı bir giriş bir yaptık geceye. Doğal olarak Çek Cumhuriyeti maçı esnasında çığlıkların ve alkışların sayısı artmış , Nihat'ın son golünde özellikle İspanyollar'ın gol sevincini bizim kadar yaşamış olduğunu görmek biz Türkler içinde güzel bir anı olarak kalacağını düşünüyorum. Ardından büyük bir Türkiye turuna çıktık. Bölge bölge gezilecek yerleri ve her yöreye özgü yemekleri göstererek yabancıların ağzının suyunu akıttık. En büyük tepki İstanbul'u bir kenara koyarsak, Pamukkale'ye geldiğini söyleyebilirim. Yemekler de ise neredeyse her yemeğe büyük bir alkış furyası koptu. Kebapların doğal olarak en çok alkışlanan bölüm olmasının yanında, sarma ve baklavanın görüntülerine de beklediğimin ötesinde bir tepki geldi. Akdeniz Bölgesi'ne geldiğimizde Rusların coşması da bir başka anı olarak hafızama kazınmış oldu.

Geziye ara verip bir gün önceden çektiğimiz ilginç bir videoyla

Circumcision
Uploaded by hunterofphoenix

olay yerini kahkalarla çınlattıktan sonra geziye kaldığımız yerden devam ettikten Karadeniz, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesini de anlatarak büyük turumuzun son yerine Marmara'ya gelmiş olduk. Bu Şubatta benimle birlikte İstanbul'a gelecek olan 20'ye yakın İspanyol'a adayarak en çok ilgi toplayan bölüme gelmiş bulunduk. Nüfus konusunu açtığımda, çüş ifadelerinin değişik dillerdeki karşılıklarını dinleyerek, yer yer alkışlarla kesilen bu bölümü de bitirip sözü Onur'a bıraktım. Ünlü simalarımızdan ve sportif başarılarımızdan bahseden Onur'un ardından son noktayı Cihan'ın anlatımıyla Atatürk üzerinden koyduk. Tabiki oyundan da bahsedeceğim. Lokumlu ve rakılı oyunumuzu, bir arkadaşım videoya çekmiş ancak hafızası bittiğinden kısa bir bölümünü izleme fırsatı bulacaksınız.

Raki + Turkish Delight = Real Fun
Uploaded by hunterofphoenix

Sunumun sonunda artık parti zamanı gelmişti, yer yer Türkçe şarkıların da kulağımıza ilişmesi ve sunumun başarısının gururuyla gönlümüzce eğlenerek geceyi tamamlamış olduk.
Buradan bu sunumda payı olan herkese ve bize bu fırsatı tanıyan ISC'ye teşekkürü bir borç bilirim.

Resim çekme şansım olmadı o yüzden zaman geçtikçe arkadaşlardan toparladığım fotoları burada paylaşacağım

ISC Olympics

2008-12-08T17:25:00.004+02:00

ISC yine boş durmadı ve geleneksel ISC Olimpiyatlarını geçtiğimiz Cumartesi günü gerçekleştirdi. Ancak seçtikleri sporlarla başta ben ve İspanyollar olmak üzere tüm basketbol severlerin hayallerini yıkarak. Futbol, Voleybol, Yüzme ve Badminton branşlarında onlarca Erasmus öğrencisi ve ISC gönüllüleri kora kora mücadelerle koca bir günü geçirmiş oldu.

Geceden uykusuz olduğum için sadece Voleybol ve Badminton turnuvasına katılabildim. Babadan gelen genetik Voleybol yeteneğine rağmen şanssız bir şekilde 3. olduktan sonra sportif başarılarımın en garibi olmaya aday bir başarıya imza atarak Badminton'da partnerim Raül ile yine 3. lüğe ulaştık. En son badmintonu sanırım orta 1 de oynamıştım. Partnerim Raül sağolsun, son ana kadar başabaş mücadele ettik ve şekerleri, çikolataları ve mandalinaları cebe indirerek yurdumuzun yolunu tuttuk.

Pete Sampras vs Radek Štěpánek

2008-12-03T16:44:00.005+02:00

1 Aralık tarihinde Efsane'yi izleme fırsatı bulduk ve kesinlikle şunu diyebilirimki, Sampras hala taş gibi. Maç her türlü organizasyonun yapıldığı O2 Arena'daydı. Tam anlamıyla mükemmele yakın bir tesis.Ulaşım sıkıntısı, girişte saatlerce kuyruk bekleme derdi yok. (bkz. Atatürk Olimpiyat Stadı ve F1 Pisti) Tek sıkıntı çıkışa ulaşmak için 10-15 dakika beklemek zorunda kalabiliyorsunuz. Maç ne kadar eğlenceli bir havada geçsede Sampras, izlediğimiz çoğu vuruşunda Štěpánek'i ters köşeye yatırdı.Maziyi hatırlatan servisleriyle ve açılı vuruşlarıyla Sampras maçı 6-4 3-6 ve 10-6 'lık ( Son set özel bir tiebreak ile bitti) setlerle 2-1 alarak Avrupa turunda yeni maceralara yelken açtı.

Bu olay magazinsel nasıl yazılır, deneyelim bakalım.
Martina Hingis ile uzun soluklu bir aşk yaşayan ancak bu şirret, uyuz kıza daha fazla dayanamayıp (objektif gazetecilik nasıl yapılır?) nişanı atmak zorunda kalan Radek Štěpánek, yeni gözdesi Vaidisova ile hayata artık daha farklı gözlerle baktığını söyledi maçtan önce. Charles Köprüsü'nde başbaşa vakit geçiremediklerini de sözlerini etkileyen Štěpánek, aşk uykusuna fazla tutulmuş olmalıdır sanırım çünkü 39 yaşındaki Pete Sampras karşısında ayakta duramadı.

Not:Şu aralar blogu biraz boşladığımın farkındayım ancak eski formuma geri döneceğime emin olabilirsiniz.

Video kısa bir süre içinde sizlerle olacak

Dersler

2008-11-27T19:20:00.005+02:00

Erasmus Programı'na başvururken kafalarda oluşan ilk korkulardan biri okulun uzayıp uzamayacağı sorunsalıdır sanırım. Mutlaka bunu göze alıp gitmeniz gerekir ancak elde edeceğiniz tecrübeler için bence kesinlikle değer. Başka ülkelere giden çoğu arkadaşım ders bulamamaktan şikayetçi iken (şikayetçi olmayanlar da var tabiki) Czech Technical University'de işler tam tersi takır takır işliyor. Yazının sonunda Civil Engineering, Electrical Engineering, Mechanical Engineering ve Architecture bölümlerinin ders programlarını bulabilirsiniz.

Civil Engineering
Electrical Engineering
Mechanical Engineering
Architecture

Diğer Bölümler

Faculty of Nuclear Sciences and Physics
Transportation Sciences

Öğretmenler Günü

2008-11-24T12:33:00.003+02:00

Msn üzerinden webcam ile yaptığımız görüşmelerde ne kadar çaktırmamaya, belli etmemeye çalışsam/çalışsak da özledim sizi. Aslında geçen gün dediğin gibi anne, geçen 2 yılla pek farkı yok bu yılın. 2 yıldır ben İstanbul'da, siz İzmir'deydiniz. Kardeşim için ise hiç bir fark yok aslında, abi zaten uzaktaydı, e bu yılda uzakta.

Bugünlere gelmemde büyük emeği olan öğretmenlerimi teker teker düşünüp onları andıktan sonra benim için 1. sırada bulunan 20 yılı aşkın süredir öğretmenlik mesleğini hakkıyla yapan annemin ve babamın ellerinden öper, öğretmenler gününü kutlarım.

Kanepe

2008-11-20T15:10:00.003+02:00

Biraz konu dışına çıkıp, bedava reklam yapayım. Sanırım toplam 5 kişiden oluşan bir ekiple yeni bir bloga başladık. Çizgiromanlar üzerine. Eğer birazcıkta olsa ilgileniyorsanız yada hiç okumadım deseniz bile bir şeyler öğrenmek istiyorsanız buyrun oturun kanepeye, yayılın, gevşeyin, keyfini çıkarın.

Link: Kane-pee

Auschwitz

2008-11-18T15:44:00.010+02:00

"Eger Auschwitz varsa Tanrı var olamaz" bu sözler Auschwitz kampında kalan ve kurtulmayı başaran italyan kimyager ve yazar Primo Levi'ye ait. Bir esirin ağzından dökülen bu cümle durumun ne kadar vahim olduğunu o kadar iyi özetliyorki. Yaklaşık 1.5 milyon insanın hayatını kaybettiği topraklarda yürümek, kafanızda onların neler yaşadıklarını canlandırmaya çalışmak o kadar zorki. Ne kadar zorlarsanız zorlayın, hiç bir zaman gerçeğe tam anlamıyla ulaşamıyorsunuz.

Yaklaşık 80000 kişinin öldüğü, giriş kapısında "Arbeit Macht Frei" yazan Auschwitz kamplarının ilkine (Auschwitz 1) adımımızı atıyoruz. Yanılmıyorsam tüm kampların girişinde bu yazı mevcut. Almanca'dan çeviri yapmak gerekirse "Çalışmak özgürleştirir". Yazının durumla tersliği nedense ters yazılan B harfiyle de göze çarpıyor. Buraya yazılabilecek en uygun söz aslında Dante'nin İlahi Komedya'sında Cehennem'in kapısında yazan sözdür. "Buraya kim girerse umudu geride bıraksın".

Barakaların arasında çiseleyen yağmur altında yürümeye çalışıyoruz, bazı barakalar ziyaretçiler için özel sergi yerleri haline getirilmiş durumda. Tek tek en ince detayına girmek istemiyorum aslında çünkü böyle bir vahşeti nasıl anlatabilirsinizki, konuştuğunuz dilin kelimeleri durumu anlatmaya yetersiz kalıyorsa. Nazilerin çektiği fotoğraflar, acımasızlığı gözler önüne seriyor. Barakaları, işkence yerlerini ve kurşuna dizildikleri ölüm duvarlarını geride bırakıp, daha karanlık bir kampa yol alıyoruz.

Auschwitz 2 yada Birkenau adıyla bilinen bu kamp 1 milyondan fazla insanın hayatını kaybettiği bir yer. Dümdüz bir arazi üzerinde sayısız barakalar, gaz odaları, krematoryumlar ve daha niceleri. İnsanın içine işleyen rüzgar ve bunun getirdiği dondurucu soğuk. Daha Kasım ayındayız ancak şikayet etmeye hakkımız yok. Üzerimizdeki kalın giysilerle, bu duruma nasıl tepki gösterebilirizki? Mahkumların trenle getirildiği, korku verici bir büyüklüğe sahip bir kamp burası. Trenden bahsetmişken yazmayı unuttuğum bir konudan bahsetmek istiyorum. Gittiğimiz ilk kampta bu trenlerle ilgili sayısal bilgiler vardı. Her tren yaklaşık 1000 kadar esiri getiriyor kampa. En başta herkes sağ sağlim buraya ulaşırken, zaman geçtikçe sayı yarıya iniyor ve en dayanılmaz olan bu sayı 0'ı, 1'i bulabilmekte. Aklınızda canlandırmanız o kadar zorki, 1000 kişiyle yola çıkıyorsunuz, tek bir vagonda uygunsuz şartlarda kendinize ne olacağını düşünmeye çalışıyorsunuz. En temel ihtiyaçlarınız gideremiyorsunuz. Salgın hastalıklar vagondaki canlı sayısını azaltırken, akıl sağlınızı korumaya çalışıyorsunuz. En sonunda cansız bedenler arasında tek başınasınız, ayakta kalmanızı ne sağlayabilirki. Umut.... Trene bindiğiniz anda umudunuz zaten dibe vurmuştu.

Kampa getirilen insanlar önce toplu halde duşa sokulmakta. Bazen buz gibi bazende kaynar suyla. Ardından 12 saati aşabilen bir sürede, şanslılarsa içeride değillerse dışarda çıplak vaziyette bekliyorlar bir sonraki adımı. Saçlar kör jiletlerle traşlanmaya başlıyor. Ardından yeni isimleri olacak numaralar esirlerin kollarına dövme oluyor. Dışarda gruplara ayrılıyor esirler, çalışabilecek durumdakiler ve olmayanlar şeklinde. İkinci grubun çoğunluğunu hastalar,sakatlar, yaşlılar, çocuklar ve kadınlar (özellikle hamile olanlar) oluşturuyor. Onların gideceği yer çoktan belli...Barakalarda kendi aralarında ayrılmış durumda, karantina altındakiler, ölüm cezasına çarptırılanlar şeklinde liste uzayıp gidiyor. Gaz odalarının yıkıntılarının bulunduğu yerdeki resimler o kadar acı verici. Çoğunluğunu kadınların ve çocukların oluşturduğu gruplar ölüm için sıra bekliyorlar çünkü gaz odaları bazen o kadar kalabalık oluyorki, ölümü dondurucu soğukta beklemek zorunda kalıyorsunuz. Ölümü beklemek... Buz gibi havada, olayın ciddiyetini kavrayamayan çocuklarınızla ölümü bekliyorsunuz. Korkunuzu gösteremezsiniz, onların gözünde bir kahraman olarak kalmaya devam etmelisiniz. Dünyanın en masum canlılarına öyle bir şey yapmak niye?

Nazi doktorların güya bilim uğruna özellikle hamile, sakatlar, çocuklar üzerinde yaptıkları deneylerin gerçekleştiği laboratuarlardan geriye sadece yıkıntılar kalmış durumda. Aynı şekilde gaz odaları ve krematoryumlarda aynı şekilde sadece temelleri gözükmekte. Bunun tek bir nedeni var. Savaşın sonunda geriye çekilmeye başlayan Naziler, delilleri yok etmek için tek tek herşeyi yıkmaya başlamışlar.

6-7 saatin sonunda Auschwitz kamplarını görmüş durumdayız. Acı verici ancak gerekli bir deneyim oldu bu bizler için. İzlediğiniz filmler, okuduğunuz makaleler, kitaplar burada olanlar anlatmaya yetmez. Buraya gelmek sizi gerçeğe biraz yaklaştırır. İnsanlık tarihinin en büyük lekesi olarak kalacaktır.

Not:
Auschwitz 2 deki yürüyüşümüzü bitirirken tren rayları üzerinden çıkışa doğru ilerlerken önümüzdeki iki genç dikkatimizi çekti. Rayların üzerinde bu yere yakışmayacak pozisyonlarda poz vererek, şen şakrak kahkalar atan bu iki tanımadığım genç, Türk Erasmus öğrencileri çıktı. Belki bazılarınıza göre yaptıklarında yanlış bir şey yok. Ancak bana göre nerede olduklarının bilincinde olmalı insan...

Auschwitz:
http://picasaweb.google.com/hunterofphoenix/Auschwitz#

Kraków

2008-11-17T12:18:00.003+02:00

Arkadaşlar ile konuşup organize ettiğimiz gezimizde Polonya'nın Kraków kentini ziyaret ettik. 9 saat süren yolculuğun bu kadar uzun olmasının sebebi, trenin kalitesini bir kenara koyarsak, bazı istasyonlarda haddinden fazla beklememizdi. Cumartesi saat 6'da vardığımız krakow'da eşyaları hostel'a bıraktıktan sonra krakowun sokaklarını arşınlamaya başladık. Bu kadar güzel bir şehrin bu kadar sessiz sakin olması bize en başta garip gelsede bizim gibi turistler için bu iyi bir durumdu. Binalar ile ilgili fazla detaya girmek istemiyorum, o yüzden kısa geçeceğim. Ortaçağ Avrupa'sının en büyük şehir meydanı burada bulunmakta. Bakire Meryem Kilisesi ve ufak kiliselerle ile başlayan gezinti, meydanın tam ortasında bulunan büyük çarşıyla devam ettikten sonra Wawel Kalesi'nde devam etti. Ardından yahudi mahallesini de turladıktan sonra hostel'a döndük.

Çevrede çok fazla kebab lokantası var ancak hiçbirinin Türk kökenli olduğunu sanmıyorum zaten tadanlar bilir içine koyulan malzemeler tam bir komedidir. Liseyi İzmir'de okuyanlarınız belki hatırlar, Maltepe Askeri Lisesi her yıl liseler arası Scrabble turnuvası düzenlerdi, aradan 3.5 yıl geçmesine rağmen tozlanan Scrabble oynama yeteneğimle hosteldaki arkadaşları hüsrana uğratmam keyifli geçen günün mutlu sonla bitmesini sağladı. Ancak ertesi gün ilk günün tam tersi idi...

Krakow:
http://picasaweb.google.com/hunterofphoenix/KrakW#

Resimler

2008-11-14T18:28:00.002+02:00

Çektiğim resimlerin bir bölümünü bu adresten paylaşıyorum, iyi seyirler

http://picasaweb.google.com/hunterofphoenix

Güney Moravya Gezisi

2008-11-13T22:56:00.007+02:00

Yine sıkı çalışan bir öğrenci kulübü ürünü olan 3 gün 2 gece süren bu gezide aklımda sadece şaraplar (çok kötü bir anı olarak hayatım boyunca hatırlayacağım) ve mandalinalı çikolata kalması (çok iğrenç bir anı olarak hayatım boyunca aklımdan çıkmayacak) bu yazıda fazla detaya giremememin temel nedenidir.

Cuma sabahın erken saatlerinde otobüsle başladığımız yolculuğumuzda ilk durağımız Znojmo denilen ufacık bir şehirdi. Eski Şehir Merkezini ve ona ait saat kulesini gezdikten sonra 14. yy dan kalma St. Nicholas Kilisesi'nin çevresinde bir tur atıp, manzarının ve tabiki tipik Çek yağmurunun tadına baktık. Ardından şehrin yeraltı tünellerine sıra geldi, şehrin düşmanlarına karşı oluşturduğu yer altı ağında, turun % 85'i yürüyerek tünelleri incelerken benim gibi zürafalar kambur gibi durarak yerdeki girintileri ve tümsekleri inceledik.

Akşam olduğunda son durağımız Mikulov adlı başka bir ufak şehirdeki bir şarap mahzeniydi. Güney Moravia Çek Cumhuriyeti'nin şarapçılıkta önde gelen yerlerinden biri. Hayatta bir defada 2-3 kadehten fazla içmeyen bünye, bir anda karşısına dikilen şişeleri görünce "It's Erasmus" mottosunun kulaklarında çınlamasına engel olamadı. Çek Cumhuriyeti'nin sayısız türdeki şaraplarını tek tek müşterilerine tattıran ve bu esnada birde bunların hikayelerini anlatan bu müessesede keyifli saatler yaşadığımı düşünüyorum. İlk başta hintli arkadaşın kırmızı şarabımın hepsini üzerime dökmesiyle başladı eğlence aslında. "Ne yapcam ben" diye düşünürken garson hanımkızımızın leke geçsin diye beyaz şarap dökmek istemesi ikinci şoktu ancak sonuç mükemmeldi, kirden lekeden eser kalmadı. Ardından tek tek şaraplar doldurulmaya başladı garson kızlar tarafından, bir yerden sonra reddetmeye çalışsam da, "i don't speak english" cümlesini bahane olarak kullanan garson kızların oyununa geldim. Yavaş yavaş bazı arkadaşların tozutmaya başladığı akşamın ilerleyen saatlerinde, bir anda yerde kanlar içinde yatan biri gözüme çarptı. Evet ben de çakırkeyiftim anlayacağınız. Aşırı sarhoş İspanyol arkadaşın elindeki en az 4 derin kesiğe pansuman yaptıktan sonra çocuk hatıra fotoğrafı istedi, kıramadık tabi. Aklı başında sayılı insanın, başında olmayanları toplayarak hostela geri döndük.

Sabah kalktığımda hayatımda ilk defa akşamdan kalma olduğumu fark ettim ve bu konuda aslında en iyi durumdaki bendim. İspanyolun pansumanını tekrar bizzat ben yaptıktan sonra Mikulov da ufak bir gezinti yaptık ancak yolculuğa herkesin çok yorgun olmasından ötürü çok geç başladık. Bu yazıyı yazarken ne yaptığımızı hatırlamaya çalışıyorum ancak cidden o kadar bulanıkki herşey cumartesi ile ilgili, kusura bakma okur. Ardından Lednice ve Valtice bölgeleri arasında kalan yerdeki şatonun çevresinde gezip, onun devasa arazisinde uzun bir tur attık. Ancak burada kafama takılan tek şey 2 tane büyük islamik yapı ancak ne kadar öğrenmeye çalışsamda kimsenin bunların niye yapıldığından haberi yok. Minare diyoruz. Akşam ise bir meksika lokantasına gittik. Çok net söylüyorum, buraya geldiğimden beri ilk defa damak tadım ile aynı kaliteyi yakalayan yemekleri mideye indirdikten sonra geceyi geçirmek için başka bir hostela hareket ettik.

Pazar günü otobüsle Břeclav'a gidip, Punkev mağarasında uzun bir yürüyüşten sonra birde mağaranın içinde tekne turu yaptık. Ardından Brno'ya doğru hareket ettik. 2-3 saat kadar gruplar halinde Brno'yu gezdikten sonra Prag'a saat 9 sıralarında dönmüş olduk.

Mandalinalı çikolata olayını ne olduğunu merak eden sevgili okur, kusura bakmayın ama cidden yazılacak bir şey değil. Yüzyüze anlatılması gerekir.

Not: Yakında picasa da albümde toplayacağım resimleri

Başvuru Zamanı

2008-11-13T19:16:00.004+02:00

Başvurular başladı ve doğal olarak olası soruların sayısı da arttı. Başvuru formlarının nasıl doldurulacağı konusunda bir yazıdır bu sevgili okur. Aday Öğrenci Bilgi Formu ve Erasmus Dil Sınavı Giriş Belgesi örnekleri huzurlarınızdadır. Bir kaç noktayı da burda belirteyim. Fakülte kodunuzu 3. resimden öğrenebilirsiniz. Özel Bakım İhtiyacı size verilecek hibeyle alakası yoktur. Ortalama konusunda ise ilerde hesaba katılacak ortalama, bu belgeye yazacağınız değil. Bu dönemin dersleri de eklenecek o yüzden dersleri boşlamayın. Umarım bir şeyi unutmamışımdır. Haydi hayırlısı

NOT: AB Ofisinin sayfasını artık daha fazla ziyaret edin

Prag'ta Yaşam Vol.1

2008-11-10T00:22:00.004+02:00

3 günlük aranın ardından kısa bir soru cevap tarzında hazırlanmış yazıyla sizlerleyim. Mail yoluyla bana ulaşan bazı soruları burada da kısa kısa yanıtlamak istedim. Sorularınızı bana mail yoluyla göndermeden önce arşivdeki eski yazıları gözden geçirmenizi tavsiye ederim. Öncelikle çoğu kişinin sorduğu bir soruyla cevapla yazıya başlayalım.

Prag pahalı bir yer mi?
Doğal olarak Erasmus programına katılmak isteyen kişilerin başlıca endişesi parasal durum. Kısaca özetlemek gerekirse temel ihtiyaçların fiyatları Türkiye'dekilerle aynı. Hatta bazı ürünleri daha ucuza bulabilirsiniz. O yüzden bu konuda içinizi ferah tutun. Olabilecek tek sıkıntı Çek Kronunu YTL'ye ve Euro'ya çevirmek.

Prag'ın gece hayatı nasıl?
Aslında parti adamı değilim, dolayısıyla hergün bardan bara, disko'dan disko'ya gitmiyorum. Ancak arkadaşlarımla vakit geçirmek için dışarı çıktığımızda cüzdanı boşaltıp gelmiyoruz. Pek tecrübeli olmasamda kişisel fikrim, burada gece hayatına harcayacağınız para Türkiye'de harcayacağınızdan daha az olduğu yönünde. En basiti bira. Dünya'da kişi başına bira tüketiminde Çek Cumhuriyeti 1. sırada. Pilsen'lerin anavatanı da burası olunca bira fiyatları barlarda yaklaşık 1.5-2 ytl den başlıyor. Bu yüzden kola içerseniz daha fazla para ödersiniz.

Çek Cumhuriyeti'nde İngilizce Konuşma Seviyesi Nasıl?
İngilizce konuşma seviyesinin orta seviyede olacağını zannediyordum ancak Türkiye'de ingilizce bilen oranı daha fazla.

Çekler Nasıl İnsanlar?
Tek tek ülkeleri ve milletleri oturduğum yerden eleştirmek istemiyorum ancak genede bazı fikirlerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. Çek Cumhuriyeti Komünizim ve Kapitalizm arasında sıkışan insanlarla dolu durumda, bunu insanların giyiminden, hayatı yaşayış şekillerinden ve konuşmalarından anlayabiliyorsanız. Genç kuşak bu durumdan fazla etkilenmese de özellikle orta yaş üstü vatandaşlarında bu durum daha bariz gözlenmekte.
Maalesef Çek'ler pek yardımsever insanlar değiller. Bildiğiniz gibi Türkiye'de ingilizce bilmeseniz bile bir yabancıya gereken konukseverliği ve yardımı mutlaka gösteririz.

Not: Dersler hakkında yazımı 1-2 gün içinde yayınlayacağım, uykuya ihtiyacım var.

Pete Sampras vs Radek Štěpánek

2008-11-06T12:03:00.003+02:00

Metro'da hatları değiştirirken gözüme büyük bir ilan takıldı. Efsane Prag'a geliyordu, bir daha görmekse neredeyse imkansıza yakın. Tenis maçlarını yakından takip edenler Radek Štěpánek ismini mutlaka duymuştur diye düşünüyorum. Tenisi magazinel yönden takip edenler için ek bilgi; kokainman Martina Hingis'in ex-aşkıdır kendileri. Aslında küçüklüğümden beri Agassi hayranıydım ve sağolsun izlediğim maçlarının %80'ini Sampras kazanırdı. Ancak Federer yüzünden fare surat Nadal'a karşı az da olsa beslediğim nefreti (!) hiç bir zaman Sampras'a karşı duymadım. Adam sakin sakin tenisini oynadı ve 14 tane Grand Slam şampiyonluğuna ulaştı.

Bilet bulunur diye 2-3 gün sallandıktan sonra gördükki en iyi yerler kapılmış. Biraz hayalkırıklığına uğrasakta 3 tane bileti 1 Aralık'ta oynanacak müsabaka için güvenli bir yere kaldırdık.

Pete Sampras vs Roger Federer

Roger_Federer-Pete_Sampras_Meilleur_moment_Kuala_Lumpur
Uploaded by fan-de-sports

Son bir not: Açın şu youtube'u artık...

Erasmus Dil Sınavı

2008-11-02T20:22:00.003+02:00

21 Aralık 2008 tarihinde Erasmus Dil Sınavı'na gireceksiniz. Sanırım hem sınav hakkında hem de kendiniz hakkında tereddütleriniz var. Sınavın nasıl bir sınav olduğunu bilmiyorsunuz ve nasıl bir çalışma taktiği uygulamanız konusunda kafanızda soru işaretleri var. Hadi bunları çözmeye çalışalım.

Öncelikle herkesin merak ettiği konu. Sınav örnekleri kesin olmamakla beraber star copy yada türevlerinde bulunmuyor. :)
Sınav geçen sene 50 sorudan oluştu ve bu soruların yarısından çoğu okuduğunu anlama üzerineydi. Uzun yazılar ve her biri hakkında 4'er 5'er soru. Geri kalan sorular ezber grammer sorularından öte günlük hayattaki bazı ingilizce ifadelerin kullanımı üzerineydi. Yani oturup tenseleri ezberlemeyin bu saatten sonra.
Sınava nasıl çalışır? O kadar dersiniz var ve ingilizceye doğal olarak ayıracak pek zamanınız mı yok? Bol bol ingilizce kitap okuyun, penguin level 5-6'yı kast etmiyorum, romanlara başlayın, eğer tavsiye istiyorsanız bir kaç tane verebilirim mail yoluyla. Çoğumuz yabancı dizeleri takip ediyor, en başta ingilizce altyazı kullanarak izlemeye çalışın. Peki bu iki yolun size nasıl bir yardımı olacak? Kitaplardan ve dizilerden öğrendiğiniz kalıplar sınav da çıkıyor ve sınav anında bir anda aklınıza gelen o kalıpın kullanış şekliyle sıradaki soruya gönül rahatlığıyla geçebilirsiniz. Bu durumu çok yaşadım, o yüzden etkili yol bana göre budur.
Geçen sene yaşanan sorun hakkında da bir kaç söz söylemek istiyorum. Sadece B blokta yapılan bu sınavda herkes birbirinin dibinde sınava girdi bu da daha sınav başlamadan kopya düzeni alınmasını sağladı. Bu kopya yoluyla şu an yurt dışında olan bulunan ÜNİVERSİTELİ kişiler var ve hatta biri yüzünden en yakın arkadaşlarımdan biri istediği yere gidemedi. Ancak emin olun ingilizcesi yetersiz olan insanların %100 olmasa bile bir kısmı şu an yurtdışında yalnız kalıyor, kendilerini ifade edemedikleri için. O yüzden seçimlerinize dikkat edin. En basit olarak geleceğiniz söz konusu. Bu durum hakkında AB Ofisi de rahatsız çünkü onlara bildirilen sınıf kontenjanlarıyla gerçek tutmuyordu ve böyle bir aksaklık yaşandı. Bu yüzden bu sene yapılacak sınavın A blokta daha sağlıklı bir ortamda olacağı bilgisini aldım.
Son olarak kendinize güvenin ve rahat olun, sınav süresi size fazlasıyla yetecektir. Başarılar

Erasmus Karması vs École Polytechnique

2008-10-30T14:45:00.005+02:00

Saat akşamüstü 5.30 suları yurda varmış, bloğuma doğru yürüyorum. Karşıma 2 arkadaşım çıktı, maç var gelir misin diye sordular? Yorgunlukmuş bitkinlikmiş hepsi aklımdan uçup gitti, 5 dakikada küçük çantamı hazırlayıp otobüs durağındaydım. Bu basketbol maçı Prag'ta yaptığım maçlardan bir kaç noktayla ayrılıyor. Karşımızda Fransa'da bulunan bir üniversite takımı var, formalarıyla, antrenörleriyle işini ciddiye alan bir takım. Biz ise ilk defa birlikte oynuyoruz ve doğal olarak ilk çift pota maçımız. Skorboard ve hakemler hazır. Maç beklediğimizden de rahat geçiyor, çok fazla top kaybı yapıyoruz ancak savunma da işler yolunda gidiyor. maçı 61-43 kazanıyoruz. Maçtan sonra 10 dakikamız kaldığını görüyoruz ve baskete aç gençlik olarak 4'e 4 bir maç daha yapıyoruz kendi aramızda. En sonunda özlediğim uykuya benchte kavuşuyorum. Önümüzdeki maça bakıyoruz.

Viyana - Bratislava İzlenimleri

2008-10-30T01:18:00.031+02:00

Bu yazı sanırım şimdiye kadar yazdığım en uzun yazı olacak. O yüzden kahvenizi yada çayınızı hazırladığınız, kekinizi dilimleyip, türk bisküvilerinin en güzellerinden olan Negro ve Hanımeller (çokodamlalı) arasından da birini seçmeyi başarabildiğinizi de var sayarak huzurlarınızda yazıma başlıyorum.

Öncelikle 2 haftadır yaşadığım internet sıkıntısını atlatmış durumdayım. O yüzden yazdıkça yazasım var.

3 gün 4 gece süren Viyana ve Bratislava gezisine 3 kişi çıktık ama nasıl çıktık, grubun iki elemanını cuma öğlen saatlerinde yolladık, güya ben sabah saatlerindeki yoklama zorunluluğu bulunan dersime girecek ardından gece bineceğim otobüsle sabaha karşı Viyana'ya varacaktım. Ancak dersin yarısına yetişebildim ve daha kötüsü profesör yoklama almadı. Sevgi ve saygılarımı ilettikten sonra geceyi beklemeye başladım.

24.10.2008
Saat 23:30
Florent'te bulunan Bizim Esenler Otogarı'nın ve Aşti'nin 1/20'si kadar büyüklükte olan otobüs terminaline vardım, hava buz gibi. Eldivenler, bere ve atkı üçlüsü tek kurtarıcım. Sıcak çikolatayı da unutmayalım. Biletimde hangi perondan kalkacağı yazmıyor ve bütün şirketler kepenkleri 8'de indirmiş.

25.10.2008
Saat 00.00
Beklediğim otobüs geliyor. Çantamı bırakmadan önce kitabımı alıyorum. Hostes hanım kızımızla kısa bir muhabbete girdikten sonra yolculuk başlıyor

Saat 00.15 - 05.00

Bu firmanın otobüsleri kalite olarak bizim Kamilkoçlar'a yarışacak cinsten. Yolcular sıkılmasın diye sürekli film yayınlıyorlar. Yolculuğumuza Troy'la başlıyoruz. Ancak Brad abimiz tam Eric zibidisini öldürmüş, atının arkasından sürüklerken hop filmi kestiler. Hala neden olduğunu bilmiyorum. Filmin kesilmesinden yarım saat sonra otobüs mola verdi ancak bizim için değil, kendisi için. Firmanın kendi tesislerinde otobüsümüz yıkanmak istedi bu soğukta ve yaklaşık 15 dakika kendisini bekledik. Bu ilginç olaydan sonra başka 50 İlk Öpücük filmini izlemeye başladık ancak bu da pek saygıdeğer hostesimiz tarafından yine durduruldu. Sonuç olarak sadece 1 saat uyudum.

Saat 05.00 -07.30
Prag'ı aratmayan bir soğukla karşlılaştım. Sağolsun Alman arkadaşım sabahın bu saatinde beni almaya geldi, hemde hiç tereddüt etmeden. Teşekkürlerimi sunduktan sonra yurda doğru hareket ettik. (Yerlerden tek tek bahsedeceğim, sabır) Metroda aktarma yaptıktan yurda ulaştıktan sonra biraz soluklandık, ikimiz de uykusuzuz. 3. elemanımızın güzellik uykusundan uyanmasını beklerken günün planını hazırlamaya başladık. İlk durağımız şehir merkeziydi. Karlsplatz metro durağında indiğimizde karşımıza ilk olarak Karlskirche (Aziz Charles Kilisesi) çıktı.

Saat 08.00-22.00

Karlskirche:
Barok tarzında 1739 yılında yapımı biten bu güzel yapının ön tarafında güzel manzarayı ölümsüzleştirmeye çalışırken aralarda biraz uyumamız gerektiğini düşündük ve karşımıza bu resim çıktı.

Bir sonraki durağımız Hofburg Kraliyet Sarayı idi.
Hofburg Kraliyet Sarayı
13. yüzyıldan beri kraliyet üyelerine ev sahipliği yapan ve yüzyıllar geçtikçe büyümeye devam eden bu sarayın çevresini turlama başlıyoruz. Bu saray sadece adıyla sınırlı kalmıyor ve müzelere,büyük bir kütüphaneye, hazine dairesine ve binicilik okuluna da ev sahipliği yapıyor. Her yer heykellerle süslenmiş durumda yanılmıyorsam Herkül'ün heykelleri başı çekiyor bu heykeller arasında. Doğal olarak yine kısa bir mola veriyoruz biraz kestirmek için;

Hofburg Kraliyet Sarayı'nı geride bıraktıktan sonra yemyeşil bir parkın içinden geçerek Avusturya Parlamento Binası'na ulaşıyoruz. Eski oda-arkadaşımın gruba katılmasıyla 4 kişi olduk

Avusturya Parlamento Binası
Önünde Athena heykeli ve bir süs havuzu bulunan bu yapı 1883 yılında tamamlanmış. Etrafında biraz dolaşıyoruz, resimlerimizi çekiyoruz.

Sonra yürümeye devam edip tarihi yapıların arasından geçiyoruz ancak karnımız acıkmış durumda. Viyana Şinitzelini denemek için bir restorana giriyoruz. Bildiğimiz şinitzellerden çok daha büyük. Tadı ise bana göre çok güzeldi. Tavsiye edilir, geldiniz mi yiyin gari. Sadece bazılarınıza fazla gelebilir.

Bir sonraki durağımız Albertina adını taşıyan bir sanat galerisiydi. Salvador Dali sergisini kaçıran bünye, çareyi Van Gogh sergisine gitmekte bulmuştur. Giriş yarım saat beklememiz doğal olarak beni hiç etkilemedi. Sanatçının 150 eserini tek tek inceledikten ve biraz da olsa ısındıktan sonra Almanca'da Stephansdom adını taşıya Aziz Stephen Katedraline gitmek için yola koyulduk. Grubumuzun bir üyesi fikrini değiştirerek gruptan ayrılıyor, tekrar 3 kişiyiz.

KaiserGruft
Habsburg hanedanlığına ait bireylerinin mezarlarının bulunduğu bu yapıda Maria Theresia'nın da mezarı bulunmaktadır.

Aziz Stephen Katedrali (Vol 1)
136 metrelik etkileyici kulesiyle kentin simgeleri arasında yerini alan bu katedralin etrafında sağır edici çan sesleri ile kısa bir tur attıktan sonra kuleye girmek istedik, o da ne? Kapanmış, şansımıza küserek bir kafeye gidip soluklanıyoruz.

Bir Alman, bir Fransız bir de ben uykusuzluk yüzünden kahvelerimizi bitirmekte zorlanıyoruz. Annemin aramasıyla kendime geliyoruz. Ne yapmalı, ne yapmalı?

Vienna Opera House
Bütün binaların kapalı olduğu bu saatte opera'ya gitmeye karar veriyoruz, doğal olarak bilet bulunması imkansız, bilet bulsak ne olurki zaten, bu günlük kıyafetlerle oturabilir miyizki? O yüzden bu dertten muzdarip insanlara yönelik güzel bir uygulaması olan opera binası yönetimi, bizlere ayakta izleme imkanı sunuyor, tabiki en kötü yerlerde, sahnenin yarısını görebilsekte bu tarihi bina da bulunmamız bizim için yeterli. Operanın başlamasına sadece 2 dakika kalmasına rağmen fotolarımızı çekip anı ölümsüzleştiriyoruz. Il Barbiere Di Siviglia operasını izledikten sonra hostel'a geri dönüyoruz.Uyku şart

Hostel Hutteldorf
Biraz şehir dışında olmasına rağmen misafirlerine sağladığı olanaklarla kesinlikle çok iyi bir Hostel. Viyana'daki en hesaplı hostellardan biri ve diğerlerinden ayıran en önemli özelliği ise bedave kahvaltı olması. Herkesin bunu fırsat bilerek sömürmesine rağmen hiç bir şekilde yemekleri bitiremedik. Bedava internete zaten söyleyecek bir sözüm yok.

26.10.2008
saat 07.30-20.00
Daha gezecek çok yer var doğal olarak uykuya fazla zaman yok. Duştuydu, kahvaltıydı derken saat 8.30 oldu, ilk durak Schloss Schönbrunn (Schönbrunn Sarayı). Sayımız 2 ye düştü, Fransız arkadaşımı Salzburg'a yolcu ettik

Schloss Schönbrunn
Mükemmel güzellikteki yemyeşil arazisinde kısa bir yürüyüş yaptıktan sonra Schönbrunn Sarayına ulaşıyoruz, tam karşısında şahane heykellerle süslenmiş havuzunda da fotoğraf çektirdikten sonra sarayın arazisinde kısa bir yürüyüş yapıyoruz. Turistleri saymazsak insanlar buraya spor yapmaya gelmiş durumda çünkü ortam buna çok müsait. Kesinlikle ziyaret edilmesi gereken bir yer.

Schönbrunn Sarayı'nda yaklaşık 3-4 kilometre yürüdükten sonra tekrar şehir merkezine dönüyoruz, sıra tekrar bir gün önce içeri gidemediğimiz Aziz Stephan Katedrali.

Aziz Stephan Katedrali Vol 2
Öncelikle güneşli bir günde Viyana'yı tepeden görebilmek için Katedralin Kulesini tırmanmaya başladık. 343 basamağı tek tek çıkmaya başladık, yorucu olmasından ziyade sıkıntı yukardan aşağıya çıkışa inmeye çalışan turistlerle daracık merdivenlerde geçiş savaşıydı. Bir şekilde merdivenleri tamamladık. Maalesef en tepeye çıkmaya izin yok, Viyanayı şöyle bir izledikten sonra kuleden inmeye başladık. Avusturya'da tatil olduğu için girişin bedava olduğu katedrali turladıktan sonra sıra biraz daha eğlenceli bir yere gitmeye gelmişti.

Haus Des Meeres (House of the Sea)
Viyana'daki en çirkin bina sıfatını fazlasıyla hakediyor. Ancak içerisi için düşüncelerim tam tersi. Ufak ama çok eğlenceli bir işletme. Tropik kara hayvanlarıyla deniz hayvanlarının doğal ortama yakın bir şekilde barındığı bu yerde turumuza öncelikle en tepeden başladık. Viyana'yı izleyip, videoumu çektikten sonra adım adım aşağıya inmeye başladık, köpekbalıklarını ve piranhaları besledikten sonra bu binadan da büyük bir keyifle ancak yine yorgunlukla ayrıldık.

Vienna
Uploaded by hunterofphoenix

Kunsthistoriches Müzesi

Mükemmel bir müze, eğer zamanınız varsa mutlaka vakit ayırın. 2.5 saat kaldık ve bu süre bize yetmedi. Müthiş bir resim koleksiyonu mevcut ve inanılmaz zaman alıyor. Resimlerin arasında gezinirken karşıma bir anda odamın duvarında asılı duran 1500 parçalık puzzle'ın orijinali (Babil Kulesi) çıktı. Saat 5.30 sularında bir anons, ikimizi de panik etti, sadece yarım saat kalmıştı ve müzenin gezilmedik daha bir çok yeri vardı ve kısa bir koşuya çıktık. Roma ve Mısır uygarlığına ait eserlerin yanından hızlı hızlı geçmek ikimiz için can sıkıcı olsa da sonunda tüm eserleri görmüş olduk. Ancak bu koşuşturma arasında sevgili arkadaşım Baki'den öcümü almak için uygun bir fırsat buldum ve aşağıdaki resmi çektirmeyi başladım.

Çok yorgunuz, uykuya ihtiyacımız var

27.10.2008
06.45 - 21.00

Bratislava:
Sabah erken saatte uyandık, Alman arkadaşımı Prag'a yolcu ettikten sonra bir önceki gün aldığım tren biletiyle Bratislava'ya doğru yola çıktım. Yaklaşık 1 saat süren tren yolculuğunun ardından bir başka ülkeye ulaştım. Bedava haritamı aldıktan sonra şehir merkezine doğru yürümeye başladım. Bratislava'ya gezmek için gidiyorsanız toplu taşıma araçlarına ihtiyacınız yok. Hiç kullanmadım, gerek yok. Bratislava'nın arnavut kaldırımlı dar sokaklarında ilginç heykeller mevcut. Şehrin belli başlı tarihi binalarını tek tek görerek Tuna Nehrine ulaşmış oldum, biraz soluklandıktan sonra Bratislava Kalesini ziyaret ettim, kale de çalışmalar olduğu için sadece çevresinde biraz gezdikten sonra geriye yapacak bir şey kalmamıştı. Saat 2 sularında Viyana'ya hareket eden trene bindim. Biliyorum Bratislava gezim kısa sürmüş gözüküyor ancak yapacak cidden fazla bir şey yoktu.

Viyana'ya geri döndükten sonra Mozart'ın mezarını ziyaret etmek istedim. Harita'da söylenen yere gittiğimde hiç bir şey bulamamanın şokunu yaşadıktan sonra yardımsever bir vatandaşın yardımıyla haritada bulunduğum yere 4-5 durak mesafede olan mezarlığa gittim.

Aziz Marx Mezarlığı

Mezarlıkta ilerlerken biraz ürpermedim değil. Ancak sonunda Mozart'ın mezarını buluyorum.

Stadtpark:
Şehir merkezine geri dönüp Viyana Şehir Parkı'nda bir tur atıyorum

Naturhistorisches Museum Wien:
Zamanımı kunsthistorische Müzesinin hemen karşısındaki diğer müzede geçiriyorum. Prag'taki neredeyse aynı bir koleksiyona sahip.

28.10.2008

Sabah saat 11.30'da otobüsüme biniyorum, Brno'da otobüs değiştirip Prag'a varıyorum. Ancak gün daha bitmedi ne mi oldu, bir sonraki yazımda.

Bu siteye erişim mahkeme kararı ile engellenmiştir

2008-10-30T01:12:00.001+02:00

Haftanın Ürünü - Pilsner Urquell

2008-10-21T21:56:00.005+03:00

Haftanın Ürünü köşemizin ilk konuğu Pilsner Urquell. Kendisi ilk olarak 1841'de Plzen ( Pilsen) Çek Cumhuriyeti 'nde üretildi. Bu ülkenin ilginç başarılarından biri de kişi başına yıllık bira tüketimi en fazla olan ülke. "160 litre". Pilsner Urquell, ülkenin en çok tüketilen birası durumunda. Pilsner ve Pilsen kelimelerini dünyanın her yerindeki biraların adlarında görebilirsiniz ama ilk burada kullanıldı. Orjinal Pilsen biradır kendileri. Alkoldan çabuk etkilenen ve sosyal ortamlar dışında neredeyse hiç tüketmeyen bendeniz, bu biranın tadının çok iyi olduğunu belirtmek istiyorum. Beni yakından tanıyanlar bilir, fazla alkol sevmem. O yüzden bu görüşümün önemi daha da artıyor.

Strahov Yurtları

2008-10-21T21:26:00.002+03:00

Yurtlardan hiç bahsetmediğimi fark ettim. Okulun bünyesinde yurtlardan biri de benim kaldığım Strahov Yurtları. Yurtlar diyorum çünkü 11 tane blok var. Yıldız'ın Beşiktaş Kampüsünden daha büyük olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Kaldığım Blok 8 diğerlerinden ayrılıyor bazı özellikleriyle. Blok 8 'deki odalar diğerlerine göre daha büyük olmasının yanında her odanın kendi mutfağı, tuvaleti ve duşu bulunmaktadır. O yüzden "Nerede kalıyorsun?" sorusuna 8 dediğimde, "Ne Şanslısın","Kaç para verdin"," İspanyollara vermiyorlar zaten", "Bölümden kaynaklanıyordur" şeklinde tepkilerle karşılaştım. Cevaplar ise şöyle

Evet, kabul ediyorum, şanslıyım.
Yurt konusunda cebimden çıkan tek para posta ücretiydi
İspanyollar da insan, onlarda 8. blokta kalabiliyorlar.
Saçma bir düşünce, her bölümden insan var.

Tek yapmanız gereken belgelerinizi erken yollamak, diğer Türk arkadaşlar, daha geç yolladıkları için ya Sinkule adlı yurtta yada Strahov'un başka bir bloğunda yer bulabildiler.

Yine bir videomla veda ediyorum, görüşmek üzere

Strahov & Block 8
Uploaded by hunterofphoenix

Strahov'da Basketbol Şöleni

2008-10-20T12:47:00.003+03:00

Facebook sağolsun, onun sayesinde çok güzel bir basketbol organizasyonu düzenledik. Toplam 16 oyuncu+ 5 seyirci ile rekor kırmış durumdayız. Önce 5'e 5 maçla başlayan organizasyon Slovenlerin bir önceki geceden yorgun olmaları yüzünden 3'e 3 turnuvaya döndü. Darısı diğer organizasyonların başına. İnternet sıkıntım hala devam etmekte, düzeldiği anda konu patlaması olacak sanırım.

Student Agency

2008-10-17T14:13:00.002+03:00

İsminden de anlaşılacağı gibi öğrenci dostu bir kuruluş. Özellikle otobüs seferleri için kesinlikle tavsiye ederim. Çok uygun fiyatlara Avusturya, İtalya, Fransa, İsveç, Norveç, Almanya, Slovakya, İngiltere, İsviçre, Macaristan, Hollanda, Belçika, Danimarka, Lüksemburg gibi ülkelere gidebilirsiniz. Şirket bu kadar popüler olunca bilet bulması da zor oluyor, o yüzden rezervasyonunuzu önceden yapmakta yarar var. İlk yurtdışı gezimi 1.5 hafta sonra 4 günlüğüne Viyana'ya yapıyorum. Darısı diğerlerinin başına...

http://www.studentagencybus.com/en

İnternetle ilgili sıkıntılarım var, yaklaşık 1-1.5 hafta sürebilir. O yüzden sorularınızı geç cevaplandırabilirim.

Spor

2008-10-17T13:37:00.005+03:00

Biraz da sportif olanaklardan bahsedelim. En başta tabiki futbolu koymalıyız. Futbolun ne kadar evrensel bir spor olduğunu bir kez daha görmüş durumdayım. 1.5 hafta önce Strahov yurdunun halı sahalarının birinde bir futbol organizasyonu düzenledik. 40-45 Erasmus öğrencisi katıldı. Bu kadar kalabalık olunca 5'er dakikadan oluşan maçlarla turnuvayı oluşturduk ve hemen maçlara başladık. Ancak herkes İspanyol takımın ezici üstünlüğü altında perişan oluyordu. Her takım en az 2-3 kez İspanyollara yenildi. Organizasyonun son maçında İskoç-Sloven-Türk ortak yapımı takımım 2 kez yenildiğimiz Efsanevi İspanyollar ile karşılaştı. Her iki ekipte maça kontrollü başladı... şeklinde gitmek istemiyorum, kusura bakmayın. Rakip kaleye yakın bir noktadan bir taç atışı kazandık maçın son dakikasında, beni tutan daha doğrusu tutmaya çalışan İspanyol arkadaşım Juan Pe.'nin " Kafaya çıksak ben seni tutamamki, gol olur" serzenişinden 10 saniye sonra futbolda forvet özürlüsü ben, şık bir kafa vuruşuyla, şimdiye kadar hiç gol yemeyen İspanyolları avlamış bulundum. Herkes bu anı bekliyordu :-) Organizasyonun başından beri yapmak istediğim şeyi de en sonunda gerçekleştirdim. Üzerimde Fenerbahçe formasıyla, sahada ve kenarda izleyen İspanyollara karşı Guiza'nın okçu hareketini de yapınca üzerimden büyük bir yük kalktı :D . Kısaca futbol maçı ayarlamakta hiç bir sıkıntı yok sadece çok kalabalık oluyoruz.

Benim için en büyük sorun Basketbol. Çekler basketten anlamıyor, kısa ve net. Sadece Erasmus öğrencileriyle maçlar yapabiliyoruz. Bu konuda da başı İspanyollar, Fransızlar, Slovenler, Litvanyalılar ve ben çekiyorum. Facebook sağolsun, Event oluşturarak daha fazla kişiyi basketbola çekebiliyoruz.

CTU'nun uluslararası öğrenci klübü, bu konuda da ellerinden geleni yapıyorlar. Boşuna geçen senenin en iyi klübü seçilmemiş. Haftanın belli günlerini voleybol, basketbol, futbol, squash, dağcılık,yüzme gibi aktivitelerle doldurmuş durumdalar, tek yapmanız gereken katılmak. Klubün düzenlediği basketbol, voleybol ve squash okulun kendi kapalı spor salonunda yapılmaktadır.
(Resim sayısını yakında arttıracağım.)

2009-2010 ERASMUS SÜREÇLERİ

2008-10-15T16:25:00.002+03:00

AB Ofisinin sayfasına baktınız mı? Bu yılın Erasmus süreçleri açıklanmıştır. Mutlaka bir yere not edin.

Başarılar

Sázava Gezisi

2008-10-09T15:42:00.006+03:00

Geçen senenin en iyi öğrenci klubü seçilmiş ISC Prague'ın düzenlediği Sázava gezisine iki hafta önce katılabildim. Aslında ilk başta rafting gezisi olarak lanse edilmesine rağmen suyun yeterli hıza ve yüksekliğe sahip olmaması yüzünden rafting bölümü iptal edildi. Bu gezi yürümek, yürümek, kale gezisi ve yine yürüme üzerineydi. Şikayet mi ediyorum? Hayır. Yıllar sonra trenle yolculuk yaptım. 10 metre yanınızda Sázava nehrini ve aynı güzellikteki köyleri izleye izleye olay yerine vardık. Şahane bir ormanda, müthiş bir havada (15-17 derece), 25 kişiyle tertemiz ve dolayısıyla berrak olan Sázava nehrinin kenarındaki ağaçlarla kaplı tepelerde yürüyorsunuz. Mükemmel bir keyifti. Şehir hayatından hiç bir ses yok sadece kuşların cıvıltısı, böceklerin ve ağaçların hışırtıları. İnsanı inanılmaz rahatlatan bir ortam. Hastalığıma bile iyi geldi. Akşamın geç saatlerinde çok şık tahta barakalarda kaldık. Ancak barakaların güzelliğini ertesi sabah anlayabildik, yoğun sisle karşıladığımız 2. günde biraz daha yürüyüş yaptıktan sonra Konopiště kalesine uğradık. En son Franz Ferdinand'ın ikamet ettiği kale. Şimdi biraz tarih bilgilerinizi canlandıralım aslında hepiniz bu şahsiyeti tanıyorsunuz.

Ortaokul-1 Tarih sınavı 1. sınav
Soru 1
1. Dünya Savaşı hangi olay üzerine çıktı?
Cevap
Avusturya-Macaristan imparatorluğunun prensi Franz Ferdinand'ın Sarajevo'da suikasta kurban gitmesi sonucu, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun Sırbistan'a savaş ilan etmesi ile başlamıştır.

Güzel bir kale, özellikle içindeki eski savaş ekipmanları çok görkemliydi. Ancak her yer içi doldurulmuş hayvanlarla dolu. Avcılığı bu kadar seven bir insan görmedim ben. 300.000 hayvanı öldürdüğü söyleniyor Franz Ferdinand'ın. Benim için inanılmaz bir geziydi. Aslında bu tarz gezilerin içeriği hiç önemli değil, önemli olan bana göre yeni insanları tanımak ve onların kültürünü anlamaya çalışmak.

Bu geziye kayıt olmadan yaşadığım bir anımı (?) anlatmak istiyorum , birisi bana Türkiye'de görebileceğin şeylere neden burada gidiyorsun demişti. Saçmalık. Kabul ediyorum raftinge Türkiye'de gidebilirsiniz ama rafting burada sadece gezinin 2 saatlik kısmını oluşturuyor yani 2 saat fazla yürüdüm. Deminde yazdığım gibi kendinizi iyi, mutlu ve huzurlu hissetmeniz yeterli. Başka ülkelerden gelmiş hepsi birbirinden farklı bu kadar insanla Türkiye'de nasıl tanışabilirsiniz? Hayattan keyif alın, küçük şeylere takılmayın, sağlıcakla kalın...

Karlův most - Charles Köprüsü

2008-10-09T02:57:00.001+03:00

Charles Bridge hakkındaki yazıyı sonra ekleyeceğim, şu an çok yorgunum ancak çektiğim videoyu sizlerle paylaşmak istedim.

Karlův most - Charles Bridge part 1
Uploaded by hunterofphoenix

Karlův most - Charles Bridge part 2
Uploaded by hunterofphoenix

Coming Soon!!!

2008-10-08T11:20:00.002+03:00

Çok yakında hepinizi şaşırtacak yeni bir projeye imza atıyoruz. Bekleyin, geliyor...

Prague Astronomical Clock --- Video

2008-10-07T09:08:00.002+03:00

gittim,çektim ancak kalite fazla iyi değil. Emeğe saygı, +rep

Prague Astronomical Clock
Uploaded by hunterofphoenix

Prague Astronomical Clock

2008-10-05T19:19:00.005+03:00

Prag'ın Stare Mesto (Eski Şehir) bölgesinde bulunan bu şahane yapının inşasına 1410 yılında başlanmış ve zaman içinde üzerine yapılan eklemelerle birlikte bu orijinal saat kulesi günümüzdeki şeklini almış bulunmaktadır. Saatin amacı sadece doğru zamanı göstermek değil, ay ile güneşin dünya etrafındaki dönüşlerini de canlandırmaktır. "Dünya etrafındaki dönüşleri", kulağa garip geldi değil mi? En basit açıklaması şudur, saatin yapımcısı dünyayı evrenin merkezi olarak kabul etmektedir. Saatin üstünde ne olduğunu yazmaya başlarken, netten bunun için yararlı bir resim buldum paylaşım sizlerle,

Bitti mi? Daha yeni başlıyorum. Her saat başı önünde büyük bir turist yumağı oluşmaktadır. Bunun nedeni, gösterinin başlayacak olmasıdır. Peki nasıl bir gösteri bu? İlk olarak saate göre sol tarafında kalan iskelet elindeki ipi çeker, ardından saatin üstünde bulunan pencere açılır ve 12 havari sağdan sola dönmeye başlar. Horozun ötüşünün bu bölümü bitirmesinin ardından yeni saati müjdeleyen (!) çan çalar. Resimlerde gözünüze başka heykellerde takılmıştır sanırım. Aklımda kalanları yazıya dökmeye çalışayım biraz. Hareket eden diğer figürler arasında aynada kendine bakan Kibir, açgözlülüğü simgeleyen bir Yahudi ve.... başını sallayan bir osmanlı figürü. Prag'ın bazı yerlerinde bunun gibi Osmanlı betimlemelerini görmeniz mümkün. Korkuyu iyiden iyiye hissettirmişiz zamanında. Yakın bir zamanda bu ritüeli videoya çekip sizlerle paylaşacağım.
Bir sonraki yazı Karluv Most- Charles Köprüsü

Czech Technical University

2008-10-02T17:29:00.006+03:00

Okuldan bir kaç kare

Lennon Wall

2008-09-29T22:16:00.008+03:00

Lennon Wall'a giderken çektiğim bir video. Dailymotion engellenene kadar umarım izleme şansı bulursunuz

Lennon Wall
Uploaded by hunterofphoenix

Yahudi Mahallesi - Yeni Şehir

2008-09-29T17:44:00.007+03:00

Bugün okulun ilk günü. Ancak şansıma pazartesi günleri dersim yok. Seçtiğim derslerle ilgili bir kaç pürüzü halletmek için okula gittikten sonra akşama kadar yapacak işim yoktu. Havanın açık olduğu böyle bir günü bundan sonra ne zaman bulabilirdimki. Prag sokaklarında benim gibi bir erasmusçu olan Hüseyin'le beraber turlamaya başladık. İlk durağımız Yahudi Mahallesiydi. Prag'ta en çok sevdiğim şeylerden biride her binanın bir kişiliğinin olması. Tarihi olmalarını söylemeye gerek var mı? Elimizdeki rehber ve haritayla yol bulmaya çalışırken yaptığımızın ne kadar yanlış bir şey olduğunu anladık ve Prag sokaklarında kaybolmayı tercih ettik. Kaybolmanın bu kadar zevkli bir şey olduğu başka bir şehir var mıdır dünyada? Heleki kulağınızda Chopin'in ve Beethoven'ın ezgileriyle yürümenizi tavsiye ederim. Hava kapalı ya da açık olsun fark etmez. Çünkü Prag havaya göre farklı güzellikteki yüzlerini gösteriyor. Konuyu yeterince romantik bir hale sokabilmişimdir umarım. Yahudi mezarlıklarının ve sinagoglarıyla başlayan yolculuğumuz tek tükte olsa karşımıza çıkan kiliselerle de dini olarak renklendi. Eski Yahudi Mezarlığında gün ışığında yaklaşık 12000 mezar olsa da tahmini olarak 100000 kişi şu an üst üste gömülmüş durumda. Kübist yapılar arasında ilerlerken farklı kültürle ait sinagogları da yazıma eklemeyi unutmamalıyım. Veee...

Hiç beklemediğim bir anda karşıma Franz Kafka çıktı, çoğunuz için anlamsız bir sevinç olsa da bir anda her şeyi unuttum. Hastalıkmış, soğukmuş, ders kredileriymiş ve yine hastalıkmış; her şey aklımdan kısa süreliğin uçup gitti. Heykelin orjinalliğini bir kenara koyarsak heykeli çevreleyen mozaikler bir böceği resmediyordu bu da zevkin tadını daha da artırıyordu.
(bkz. Dönüşüm(Değişim), The Metamorphosis).

Ardından sürekli kaybola kaybola Yeni Şehir'e ulaştık. Vaclav Meydanı'na çıkmamızla beraber rahat bir nefes aldık. Bu meydan Çek Tarihi'nde önemli bir yere sahip. İlk yazılarımı okuduysanız belki hatırlarsınız. Prag Baharı'nın Çek'lerin akıllarına kazınan kanlı olayları burada meydana geldi. Jan Palach kendini burada yaktı, halkına ve dünyaya bir mesaj verebilmek için. Rus tankları burda sivillerle karşılaştı. Çevredeki tarihi yapıları yavaş yavaş geride bırakarak meydanın sonunda bizi bekleyen Ulusal Müze'ye ulaştık. Yine Kafka'dan bahsedeceğim, sıkıldınız biliyorum. Kafka'nın 10 ay sigorta memuru olarak çalıştığı bina bu meydanda bulunmaktadır. Kimbilir K.'nın böceğe dönüşmesinin sebepleri burada yatmaktadır.

Ulusal Müze çok büyük ve görkemli bir yapı. Etrafında Prag Baharı ile ilgili tarihi eserleriyle tüm meydanı selamlamakta. Rus tankı'ndan tutun Jan Palach ve onun gibi bu yolda ölenler için ufak anıtlar müzenin önünü doldurmaktadır. Müze'nin içine girdiğimizde karşımıza çıkan mimarı gözümüzü kamaştırdıktan sonra turumuza başladı. Müzenin içinde gördüğümüz bölümleri biraz sıralayalım. Çeşitli dönemlerden günümüze gelmiş kayaçlar,taşlar. Yine eski zamanlardan kalma eşyalar, takılar,kaseler, mücevherler, giysiler, iskeletler. Hayvanlar üzerine geniş bir koleksiyona sahip bu müze. İçi doldurulmuş yüz binlerce hayvana sahip olan bu müzede ayrıca antropoloji ve tabiat tarihine ait çok güzel eserlere sahip olmaktadır. Çek tarihinden de kesitler sunmaktadır Ulusal Müze. Çek kökenli önemli kişilerin büstleri ve heykelleri her yeri kaplamaktadır.

Prag Kalesi Vol 1

2008-09-25T13:38:00.005+03:00

Biraz da tarihi yerlerden bahsedelim. İlk olarak ISC'nin düzenlediği kısa bir Prag turunda görme şansına eriştiğim Prag Kalesi'nden bahsetmek istiyorum. Bu kale Guinness Rekorlar Kitabı'na adını yazdırmış bir kale büyüklüğü nedeniyle. 570 metre uzunluğa ve 130 metre genişliğine sahip bu şaheser dünyadaki kaleler arasında en büyük araziye sahip yer. Ancak bir rehberle gezmenin en önemli dezavantajı istediğiniz yerlere gidememeniz. O yüzden boş bir günde tek başına gidilmesi gereken bir yer. Kalenin 1. avlusuna girmeden önce gözümüze ilk çarpan şeylerden biri olan görkemli heykellerin çoğu korku verici olmakla beraber bu durum heykellerin gözümüzdeki etkisini daha bir artırmaktadır. Hemen altında 2 asker nöbet tutmaktadır ve her saat başı turistler tarafından ilgiyle izlenen bir nöbet değişim programı uygulanmaktadır.

Prag'ın kuzey batısında bulunan bu yapının içinde görkemli katedrale de evsahipliği yapar. Aziz Vitus Katedrali'nin inşaatına 1344 yılında başlanmıştır. Katedrale dikkatle baktığınızda bir sürü gargoyle ile karşılaşıyoruz. Gotik yapılarda gördüğümüz gargoyle'lar aslında kilise, katedral gibi yapılarda, yağmur sularını tahliye edilmek üzere yerleştirilmiş heykelimsi şeylerdir. Ancak bu yeter mi insanoğluna yetmez. Efsane şudurki, gargoylelar geceleri hareket eder, güneş doğduğunda ise eski pozisyonlarını alırlarmış. Katedralin içinde çek vitraylarının eşsiz ve enfes örneklerini bulabilirsiniz. Gotik esintileri kaçırmanın zaten imkansız olduğu bu yapıda ayrıca Aziz Jan Nepomucky'nin mezarı en çok göz alandır bana göre, bunun nedeni de mezarın saf gümüşten yapılmış olmasıdır tabiki. Kısa bir yürüyüşün ardından kaleyi arkamızda bırakıyoruz. Yazılarıma daha fazla detay katmak isterim ancak yazacak vakit sıkıntısı çekiyorum, geldiğimden beri Prag'taki hayatım koşuşturmayla geçiyor. Görülecek o kadar şeyi arkamda bırakmak canımı sıkmadı değil. Elbet yakında Vol 2 yazılacak

Kafka Müzesi

2008-09-24T23:14:00.004+03:00

Demin bahsettiğim boş vaktimde birde Kafka Müzesi'ne gittim. Tamamen hayal kırıklığı maalesef, Kafka'nın hemen hemen her kitabın da bahsettiği Prag, böyle bir müzeyi haketmiyor. Görecek hiç bir şey yok. Sadece Kafka ve ailesinin üyelerinin resimleri, bir kaç yazı ve eski kitapları, kasvetli bir ortam ve bu ortama uyan müzik ve son olarak Kafka'nın her gün geçtiği yolları gösteren video. Ön taraftaki fıskiyeden bahsetmek bile istemiyorum. Benim eleştirdiğim nokta koyacak başka yer bulamamaları. Ama olsun gitmeden de olmuyor.

Lennon Wall

2008-09-24T22:53:00.008+03:00

Size gideceğimi söylemiştim. Pazartesi sabahı ders seçiminden sonra 2-3 saatlik boşluktan istifade edip hemen şehir merkezine gittim ve Lennon Duvarı'na giden yolda kulağımda Beatles ezgileriyle işte bu videoyu çektim. Kusura bakmayın Youtube'a yükledim. Vtunnel ile açabilirsiniz. Değerli arkadaşım Mustafa'ya (elektrikçi olan) ve tüm Beatles sevenlere geliyor.

http://www.youtube.com/watch?v=qprLnGklUmM

Ulaşım

2008-09-24T22:26:00.002+03:00

Prag'da ulaşım yollarının bizimkinden hiç bir farkı yok. Tranvay, otobüs, metro, feniküler her şey mevcut burda. Fark olsa olsa modellerdedir. Bu arada İkaruslar burada da mevcut :) . Ancak fark biletlerde ortaya çıkıyor. Uzun süre kalacaksınız benim gibi 3 aylık bilet alabilirsiniz ve size yaklaşık 50-55 ytl ye mal oluyor. Otobüslerle ilgili en ilginç kısım, otobüse sadece önden binmek zorunda değilsiniz. Tüm kapılar açılıyor ve sizde sevdiğiniz kapıdan içeri giriyorsunuz. E hani bilet kontrolü? Şöförler biletleri kontrol etmiyor ancak bir sonraki durakta binen yaşlı amca size kartını gösterip biletiniz nerde diyebilir ve eğer kaçak olarak bindiyseniz yüklü bir ceza ödemek zorunda kalıyorsunuz. Benim gibi bileti olanlar, bu bileti ceplerinden çıkarmak zorunda değil ama eğer günlük kullanılan biletlerden kullanıyorsanız, resimde gördüğünüz, otobüsün belirli yerlerinde gözüken makinalara sokmak zorundasınız.

Prag'dan İlk İzlenimler

2008-09-21T14:12:00.006+03:00

Şu an Prag'taki 3. günümü yaşıyorum. Yorgunluktan ve bir iki gün süren internet sorunundan sonra en sonunda ilk izlenimlerimi paylaşabilirim.

Atatürk Havalimanı'nda yaşadığımız tek sorun, ekstra bavul ücretiydi. En başta 190 ytl istediler, kendimizi acındıra acındıra 98'e kadar inebildik.(Toplamda 42 kilo) Rahat bir yolculuktan sonra Prag'ta bulunan Ruzyne Havalimanına iniş yaptık. İnsanın içine işleyen bir soğukla karşılaştıktan sonra buddy'mizin daha gelmediğini fark ettik. Yaklaşık 45 dakika bekledikten sonra bir telefon açmanın zamanı gelmişti. Fakat çevrede hiç telefon kartı yok. Hatta küçük bir büfeye gidip, telefon kartı istediğimde, kasiyer kız hiç takmadı beni. Havalimanında bize yardımcı olacak kimseyi bulamadık kısaca. Havalimanındaki telefonlar hem parayla hemde kredi kartıyla çalışıyordu. Türk olduğumuzu kanıtlamak istermişiz gibi elimizde bulunan 1 YTL'yi delikten içeri attık. Bingo. Telefon ekranında bir anda 50 kron kredimiz olduğunu belirten bir yazı görünce bayağa bir eğlendik. En sonunda buddy'mize ulaştık. Trafik yüzünden biraz uzayan otobüs yolculuğundan sonra grubumuzda bulunan 3 kişiyi Sinkule yurduna yerleştirdik ve çevrede kısa bir tur attık. Son otobüsü kaçırmamak için biraz acele ettikten sonra benim kalacağım yurt olan Strahov yurtlarına geçiş yaptık. Buradaki bloklar arasında en iyisi 8. blok. Nasıl oldu bilmiyorum ama bana çıka çıka bu yurt çıktı. Fransız bir oda arkadaşım var şu anda ancak eve çıkması an meselesi. Bayağa bir muhabbet ettikten sonra günün yorgunluğu göz kapaklarımı zorlamaya başlamıştı. Ertesi gün oda arkadaşım Julien'le birlikte ufak bir Prag turu yaptık. Tek kelimeyle mükemmel bir şehir. Her sokakta bir tarih saklı. Her türlü binanın bir kişiliği var. Buram buram tarih ve sanat kokan bu şehirde Osmanlı figürlerini görmek şaşırtıcıydı doğrusu. Tek tek yer analizlerini zaman buldukça eklemeye çalışacağım.Yurtta her 2 oda bir banyo ve mutfağı paylaşmakta.2. günün akşamında diğer odaya Slovenya'dan başka bir erasmus öğrencisi geldi.

Konuşacak o kadar konu varki. Zoran'la yaklaşık yarım saat/45 dakika süren basketbol muhabbetinden sonra her ikisine de Türkiye ile ilgili bildiklerini sordum. Tanıdığınız sanatçı var mı sorusuna? Herkes Tarkan'ı biliyor, hatta Julien "Tarkan gay mi" sorusunu sormadan edemedi. Türkiye'nin sorunlarından az da olsa haberdarlar. Merak ettikleri konularda onları bilgilendirmeye çalışıyorum. Aynı şekilde onlarda bana kendi ülkelerini ve hayatlarını anlatıyorlar. Dışardan tek başına geldiğim bir günde bir anda kulağıma tanıdık melodiler gelmeye başladı. Resepsiyondaki görevli Serdar Ortaç dinliyordu. Şaşkınlığımı üzerimden attıktan sonra onunla kısa bir muhabbete girdik. Evet Türk'tü. İlginç bir tesadüf.

Gelecek yazımda görüşmek üzere. Bir sonraki yazımda Prag'ın güzel yerlerinin tarihinden ve Prag'taki bizden çok farklı ulaşımıyla ilgili bir kaç şeyden söz edeceğim.

Son Gün

2008-09-19T11:10:00.004+03:00

Bir veda yazısı yazmayı düşünüyordum ama yapamadım. Geride bıraktıklarımı, bu süreçte neler yaşadığımı tekrar tekrar aklımdan geçirdikçe veda yazısını yazamayacağımı anladım. Belki cesaret gösteremedim gerçekle yüzleşmek için yada ben olayı büyütüyorum. Yazıyı yeterince depresif ve sıkıcı hale soktuktan sonra şu an neredeyim sorusuna gelecek olursak eğer, İstanbul Atatürk Havalimanındayım. İzmir'den kalkan uçağım saat 10.00 sularında İstanbul'a iniş yaptı. An itibariyle uçuşuma yaklaşık 5 saat var. Taşıdığım büyük sırt çantası yüzünden omuzlarımda fazla rahatsız etmeyen bir ağrı var. Umrumda mı? Tabiiki değil. 42 kilo ile kişisel rekorumu kırdığım şu günde Atlasjet gibi Çek Havayollarının da benden ekstra bagaj ücretini almamasını umuyorum.

Erasmus For Dummies

2008-09-12T22:11:00.003+03:00

Son 6 güne girmiş bulunuyoruz. Resmi hazırlıklar bitmiş olmakla beraber yolculuk hazırlıklarının daha bitmemesi doğal olarak pek şaşırtıcı değil. Prag'ta bu aralar havalar 15 derece civarında. Son birkaç gün giysi alışverişi ile geçti. İzmir'de ikamet ettiğimden dolayı dükkanlarda hala yaz modası devam ediyor. Kazak gibi ürünleri bulmayı geçtim uzun kollu ve kalın giysiler bulmak bile bir dert şu anda. Uğur'un tavsiyesiyle bu işte iyi kötü halloldu. Neyse, konuyu dağıtmayalım. Başlıktan az da olsa anlaşılsada size Erasmus sürecini en basitleştirilmiş haliyle anlatmaya çalışacağım. Hiç çekinmeyin kafanıza takılan herşeyi bana ve Uğur'a sorabilirsiniz.

Erasmus'a en erken 2. sınıfta başvurabilirsiniz ve bu başvuru tarihlerini okulumuzun AB Ofisinin sitesinden öğrenebilirsiniz.
Dil sınavı geçtiğimiz sene finallerin bitiş tarihinin hemen ertesi günü oldu ancak bu kesin bir tarih değildir, değişme olasılığı mevcuttur. Sınav zor veya kolay, Ali'ye göre farklıdır Veli'ye göre daha bir farklıdır. Sınav için en güzel ve uzun vadede en etkili çalışma yöntemi bana göre kitap okumak ve yabancı yayınları (Lost,Six Feet Under, Heroes, CSI...) takip etmektir.
YTÜ'nün erasmus kolunun yahoo group'una üye oldunuz mu? Gidenlerden öğrenecek çok şeyiniz var. http://groups.yahoo.com/group/ytuerasmus/
Bu esnada bölümlerinizin anlaşmalı olduğu üniversiteleri biliyor musunuz? Koordinatörünüze gidip öğrenebilirsiniz. Seçim konusundaki görüşlerimi arşivde bulabilirsiniz. Dikkatli davranın ve isteklerinize öncelik verin ve başkasının sözünü fazla takmayın.
Gitmeye hak kazandınız ve hibe de çıktı. İş bitti mi? Hayır! Eğlence daha yeni başlıyor. Pasaport çıkarttırmanız yada olanı uzattırmanız lazım. Bunun için okuldan belgeyi aldınız mı? AB Ofisi'nin tavsiyesine uyun ve Beşiktaş Emniyet'ten halledin.
Karşı okula gerekli belgeleri yolladınız mı? Son gönderme tarihine bakmayı unutmayın. Yurt için ayrıca başvurmanız gerekiyor mu?
AB Ofisi'nin sayfasını en son ne zaman ziyaret ettiniz?
Vize için ne tarz belgeler gerekiyor? Randevu aldınız mı(Çok yardımcı olur)?
AB Ofisi'nin sayfasını en son ne zaman ziyaret ettiniz? Sizi ilgilendiren bir haber olabilir.
Gerekli evrakları oluşturdunuz mu? Biri kendinizde kalmak suretiyle diğer iki dosyayı bölüme ve AB Ofisi'ne bıraktınız mı? Bu evrakların ne olduğunu AB Ofisi'nin sitesinde bulabilirsiniz?

Bu yazı bir özet niteliğindedir. Bu süreçte ne yaşadığımı arşivden bakarak öğrenebilirsiniz ( Uğur gülüyorsun biliyorum :) )

İstanbul'a son bakış

2008-09-06T22:26:00.003+03:00

Veda gibi ama değil, hafif bir Dök İçini Rahatla

2008-09-04T10:10:00.005+03:00

Pek bir şey kalmadı artık, 15 gün kadar bir süre var önümde. İnsan geride bıraktıklarını daha yeni yeni anlıyor. Ailem, gidiş günüm yaklaştıkça daha bir kırılgan daha bir üzgün durmaya başladı. Annem stajdan döndüğümden beri hiç usanmadan sürekli bana en sevdiğim yemekleri yapıyor bu dayanılmaz İzmir sıcağında. Kardeşim ise olayı tam olarak idrak edemedi henüz. Onun için İstanbul'un uzaklığıyla, Çek Cumhuriyeti'nin uzaklığı arasında hiç bir fark yok. Abisi, uzak bir yerde onun için. Arada sırada sorular soruyor ağlamaklı bir şekilde, insanın içi gidiyor.

Peki ya arkadaşlar. Bu bir yıllık aranın büyük bir boşluk oluşturacağı neredeyse kesin. Tabiiki msn var, mail var ama nereye kadar. İnsanın yerleşik düzenini bozmasının zorluğu iş ciddiye bindiğinde anlaşılıyor. En başta ne güzeldi! Şuraya gitcem burayı da görmeliyim deyip türlü türlü hayallere dalırken geride bıraktıklarını düşünecek zaman maalesef kalmıyor.

Bir veda yazısı gibi görünsede asıl veda yazısını gidiş günüme yakın yayınlamayı düşünüyorum.

Resmi İşlemlerin Sonu

2008-09-03T17:34:00.003+03:00

Dopdolu ve bunun sonucunda çok yorucu olan 3 gün sonunda her türlü resmi işimi bitirmiş bulunuyorum. Özet geçmek gerekirse ilk olarak pazartesi günü sabahın erken saatlerinde Ziraat Bankası'ndan Euro hesap açtıktan sonra, Beşiktaş'taki bir noterden banka işlemleri için vekaletname çıkardım. Vize alımı saat 1'de olduğu için biraz oyalandıktan sonra Maçka'daki Çek Konsolosluğuna gittim. Sigortanın ingilizce aslını ,pasaportla birlikte teslim ettikten sonra yaklaşık 20-25 dakika bekledim. Bu sürede başka üniversitelerden gelmiş, gelecek yılın Erasmusçuları ile yapılan kısa bir tanışma ve sohbetten sonra, en sonunda kader anı gelmiş oldu. Pasaportumu tekrar elime aldığımda yüzümde oluşan şapşal gülümseme, vize memurunu da güldürmedi değil

İstanbul'da kısa süreliğine kalacağım için imza için Füsun Hocamızın Davutpaşa Kampüsündeki odasına gitmem gerekiyordu. Yol gözümde büyüsede (Sarıyer-Davutpaşa), başka çarem yoktu. Ertesi gün de Yıldız'da erasmus için gereken 3 dosya hazırlanıp biri AB Ofisi'ne diğeri de bölümüme bıraktıktan sonra keyfim hat safhaya gelmişti. Bu 3 gün içinde birde staj defterinin atraksiyonları da işin tadı tuzu oldu.

Sürekli sorularımla kafalarını bir ölçüde şişirdiğim Ab Ofisi yetkililerine bana katlandıkları ve yardım ettikleri için (sağol Sinem) çok teşekkür ederim.

Gidenleri Gördükçe

2008-08-29T00:44:00.003+03:00

Bir bir gitmeye başladı arkadaşlarım. Önce bölümdaşım (Peki) Yasin'i İsveç Halmstad'a yolladık. Gün gün raporlarını alıyorum. O anlattıkça insan daha da bir gaza geliyor, daha da bir gitmek istiyor. Bilgisayarını kapatsın, atlasın bisikletine dere tepe gezsin her yeri. Yolumuz seneye Erasmus maceramızda karşılaşır mı bilinmez. Partilere adımını erken atan Yasin'inimiz pistlerde başarılar diliyor gelirken Pippi Uzunçorap'ın peruğunu unutmamasını tekrar tekrar tembihliyoruz. 2-3 güne Finlandiya-Helsinki'ye de EHM'den Tansu'yu yolluyoruz.

Vize + Sigorta

2008-08-29T00:27:00.003+03:00

Vize başvurumun üzerinden tam 2 ay 5 gün geçmişti. Sabrımı daha fazla kontrol altında tutamadım ve konsolosluğu aradım. Sürekli düğmelere basarak farklı farklı yerlere yönlendirildikten sonra en sonunda biriyle konuşabildim. Vizemin çıktığını ve en yakın zamanda alabileceğimi söyledikten sonra sigortayı unutmamamı tembihledi. Diğer başka arkadaşlarımın da vizelerinin çıkışını bu şekilde öğrenmeleri, aklıma yine Kafka'nın Dava'sını getirmiyor değil. Tabii vizeyi daha resmen pasaporta bastırmadık ama üzerimden büyük bir yük kalktı. Bugün de insana fenalık getiren İzmir sıcağını buram buram hissederek sigorta için Axa-Oyak'ın Karşıyaka'daki acentesine gittim. O da 5 dakikada hallolduktan sonra geriye sadece haftaya pazartesi İstanbul'a gidip Ziraat Bankasından hesap açmak ve vizeyi pasaporta bastırmam kaldı. Vizenin tipi konusundaki sıkıntıyı haftaya anlatacağım. Sonuç olarak Rahatım, mutluyum, huzurluyum.

Buddy'm Var Artık!

2008-08-23T12:34:00.004+03:00

Sabah(12.30) uyanmanın getirdiği yorgunluğu üzerimden attıktan sonra maillerime baktığımda sevindirici bir maille karşılaştım. Jan adlı bir Çek vatandaşı beni seçmişti, yardım etmek için. Gideceğim okuldaki öğrenci kulübünün bir parçası olan buddyler, yardım edeceği kişileri kendileri seçiyordu yani bir çekiliş söz konusu değil. Söze ilk olarak vize ile başladı. Benim durumumdaki öğrencilerin çileli vize dönemini çok iyi özetleyen güzel bir deyim olan "Pain in the ass" i büyük olasılıkla küçük bir harf hatasıyla "Pin in the ass" şeklinde yazması acının nasıl ve ne şekilde olduğunu daha iyi bir şekilde anlatmış oldu :D

Olimpiyatlar

2008-08-19T13:34:00.002+03:00

Bugün biraz konu dışına çıkıp, olimpiyatlardan bahsetmek istedi canım.

İlk olarak bahsedilmesi gereken branş sadece Phelps yüzünden yüzme olmalı kanımca. 8 altın madalya almasına şapka çıkarılmasının yanında ABD'nin 4x100 deki inanılmaz geri dönüşüne ne demeli peki. Phelps bu yarışta Jason Lezak'a yatsın kalksın dua etsin. 100 metreyi 46.06 saniyede bitirmeseydi Lezak, altın Fransızlara gidiyordu.
İki kelime. Usain Bolt. 100 metre bu kadar rahat ve laubali kazanılamazdı. Aslında onun yarış öncesinde,sırasında ve sonrasında yaptığı hareketler nedense beni hiç rahatsız etmedi. Son 10 metrede kollarını açmadan,disiplinini korusa kimbilir nasıl bir rekor ortaya çıkardı. Ancak kendisi hep, rekor kırmak için değil, kazanmak için piste çıktığını söyledi. 200 metrede ne yapacağı ise merak konusu.
Jamaika. 2.650.000 milyon nüfusa sahip bir ülkeden bu kadar fazla sprinter çıkması şaşırtıcı değil mi? Saçma da olsa, insanlar orada toplu taşıma araçlarını kullanmak yerine sürekli koşuyorlar mı? Bayanlar 100 metrede ilk 3'ü Jamaika aldı. Hatta bronz madalya almadan bu işi başardı. Sherone Simpson ve Kerron Stewart aynı dereceye imza atarak 2.liği paylaştılar. Asafa Powell beklenen mücadeleyi ortaya koyamaması seyir zevki açısından kötü olsada Usain Bolt bize istediğimizden fazlasını verdi.
Elena Isinbaeva, yine o büyük egosunu konuşturdu ve yine kendi şovunu sergiledi. en başta madalyayı garantilemek için kendisi için çok basit 4.70 ve 4.85 'i atladıktan sonra rekora gözünü dikti. Sanki Kuş Yuvası'ndaki tüm diğer yarışmaların bitmesini bekledi,tüm gözlerin onda olması için. 4.95'i 3. hakkında geçtikten sonra aynı şekilde 5.05'i de 3. hakkında geçerek dünya rekorunu bir kez daha kırdı.
Yakın bir arkadaşımın aklında her zaman Fare Surat Nadal olarak kalacak Rafael Nadal bu seneki başarısının üstüne bir de olimpiyat madalyası ekledi. Federer'in çiftlerde altına ulaşması ise benim açımdan çok sevindirici bir durumdu.
Elvan'a buradan sonsuz teşekkürler. Elinden gelenin en iyisini yaptığına hiç şüphe yok. Dünya şampiyonasında olduğu gibi Dibaba yine öldürücü son turunu atmaya başladığında, madalyanın gittiğini rahatlıkla anladım. Yarış boyunca hiç bir şekilde yorgunluğunu göstermeyen Dibaba, 5000 metrede de altın madalyanın yine en büyük favorisi. Yarışın ardından TRT muhabirinin "Neden Dibaba'ya cevap veremedin?" şeklinde abuk ve hiç sorulmaması gereken soruyu, Elvan sadece " Benim elimden gelen bu" şeklinde çok tatlı Türkçe'siyle cevaplaması o an için yeterliydi.
Ülkemiz için tamamen bir fiyasko. Hala altın madalyamız yok. Sıfır çeken haltercilerimizden tutun da daha ilk turlarda elenen güreşçilerimiz. En güçlü olduğumuz dallarda 0 çekiyoruz.
ABD'nin basketbol takımı, bu sefer takır takır basketbol oynuyor. İspanya'yı darmadağın ettikten sonra çeyrekfinalde bugün Avusturalya ile karşılaşacak. Umudumuz Arjantin.

O kadar müsabakayı izledikten sonra dikkat çeken noktalardan sadece bir kaçı bunlar. Beklediğimden fazlasını bulduğum bir olimpiyat olduğu söylenebilir.

ISC

2008-08-19T00:32:00.002+03:00

ISC--- Türkçe'ye çevirirsek Uluslararası Öğrenci Kulübü. ISC'nin Çek Teknik kolu veritabanlarına beni eklemiş durumdalar. Şöyle bir üyeler kısmına göz gezdirince toplamda 365 tane yeni gelen olduğunu görmekteyiz ve eğer atlamadıysam 8 Türk öğrenci var. Bize sağladığı olanakları görüp hemen basketbol-voleybol-futbol üçlüsüne kayıt oldum. Nedense trekking den bahsetmemiş ancak vardır diye düşünüyorum. Şahsi bilgilerimi doldurup, ne zaman geleceğimi yazdıktan sonra buddy istediğimi de belirtmeyi unutmadım. 2 ay oldu, verin vizemi artık.

Hibeler No:1

2008-08-18T20:03:00.003+03:00

Uzun bir süredir internet bağlantım yok ve bu sürenin daha da uzaması işten bile değil. Vize sonucumun belli olmadığı şu günlerde, bu sene Erasmus ile yurt dışına gidecek olanlara kötü bir haber nete düştü.

-------------

DEĞERLİ ÖĞRENCİLER,

2008-2009 EĞTİM ÖĞRETİM DÖNEMİ ERASMUS PROGRAMI İLE YURTDIŞINDA EĞİTİM GÖRMEYE HAK KAZANAN ÖĞRENCİ LİSTEMİZDEKİ TÜM ÖĞRENCİLER KABUL EDİLDİKLERİ ÜNİVERSİTELERE GİDECEKLERDİR.

ÖĞRENCİLERİMİZİN % 80 ORANINDAKİ İLK HİBE ÖDEMESİ YAKLAŞIK % 43 ORANINDA YAPILACAK OLUP, ULUSAL AJANS % 80'İN KALANINI 2009'DAN ÖNCE ÖDEMEYİ TAAHHÜT ETMEKTEDİR.

ÖĞRENCİLERİMİZİN KARAMSARLIĞA KAPILMADAN İŞLEMLERİNE DEVAM ETMELERİNİ VE AB OFİSİ TARAFINDAN YAPILMAMIŞ HİÇBİR AÇIKLAMAYA GÜVENMEMELERİNİ RİCA EDERİZ.

AB OFİSİ

--------------

Verilen bu parayı nereye harcayabilirizki. En başta, kalacağımız yurtlara yetmemesi gibi büyük bir risk var. Benim anlamadığım nokta, Ulusal Ajans tarafından hibeler neye göre dağıtıldı. Yanlış anlamadıysam ellerine geçmeyen ve miktarı kesin olmayan bir meblayı okullar arasında paylaştırdılar ve sonuçta hiç beklenmeyen bir para ellerine geçti. Olan geçen yıl olduğu gibi yine bizlere oldu. Ulusal Ajans'ın sitesinde bu haberi ilk okuduğumda aklıma türlü türlü senaryolar geldi. 1 yıllık gideceklerin parası kesilebilirdi yada yeniden eleme yapılıp daha az öğrenci gönderilebilirdi. Bakalım önümüzdeki günler bize ne gösterecek?

Bunları Biliyor Musunuz?

2008-08-07T16:20:00.003+03:00

Küp şekerin, 1843'te Dačice'de keşfedildiğini
"Robot" kelimesinin Çekçe'den geldiğini
Dünyanın en eski kentinin MÖ 27000'de şu anki Çek Cumhuriyeti topraklarında kurulduğunu
Sigmund Freud'un Çek Cumhuriyetinin o zamanki topraklarında doğduğunu
Hayat kurtarıcım olan yumuşak kontakt lenslerin, o zamanki adıyla Çekoslavakya'da keşfedildiğini
Prag Kalesi'nin dünyanın en büyük kale arazisine sahip olduğunu
En yüksek oranda kale bulunduran ülkelerden birinin Çek Cumhuriyeti olduğunu
Avrupa'nın en büyük 2. meydanın Prag'ta olduğunu
Gregor Mendel'in (Lise Biyoloji derslerinden hatırlayabilirsiniz) çalışmalarının büyük bölümünü şu anki Çek Cumhuriyeti topraklarında yaptığını
Biralarda kullanılan Pilsener kelimesinin ilk ortaya çıktığı yerin Çek Cumhuriyeti olduğunu
Çek Cumhuriyeti'nin dünyada en fazla bira tüketilen yer olduğunu
Dünyanın en tanınmış tenis oyuncularından Martina Navratilova'nın (167 tekler şampiyonluğu) ülkesinin Çek Cumhuriyeti olduğunu
Dünya'nın en iyi kalecisi gözüyle bakılan Petr Cech'in (Nihat ne gol attı ama. Bana göre Cech'ten önce Buffon gelir.) memleketinin Çek Cumhuriyeti olduğunu

Biliyor muydunuz?

Bu yazıyı yazmama olanak sağlayan Kamilkoç Turizm'e teşekkürler!

Orada ne kadar kalacaksınız?

2008-08-04T07:54:00.002+03:00

Yıldızz.com 'da okuduğum yazılar içinde Erasmus Programı ile gittiğiniz okuldaki sürenin ne kadar olduğu ile ilgili sorular da vardı. Bu tamamen sizin gittiğiniz okula bağlı. Bunu örnekler ile açıklayalım. Mesela benimle aynı bölümde olup İsveç'e gidecek arkadaşım Ağustos ayının 20 'si gibi gidiyor. Başka bir bölümden arkadaşım ise Almanya'ya Ekim ayında gidiyor. Kısaca her okulun başlangıç ve bitiş tarihi birbirinden farklı. Bir dönem kalacaklar için okul Aralık'ta da bitebilir, Ocak ayının sonunda da. Benim orada bulunacağım kesin tarih 19 Eylül-28 Haziran'dır.

Czech Technical University No:1

2008-08-04T07:30:00.003+03:00

Daha gidilmeyen okul hakkında kısa bir yazı olacak bu sevgili okur. Orada kalacağım yurda 15 dakika uzaklıkta bulunan bu okul, Orta Avrupa'nın ilk teknik üniversitesi olarak geçmektedir. Geçtiğimiz yıl 301. yılını kutlamış bu okulda yaklalşık 22000 kişi eğitim görmektedir. Şu an için yazılacak fazla şey yok tabi, daha canlı gözlerle göremedik. Ancak şimdiden fark edilen çok aktif çalışan bir öğrenci topluluğunu bünyesinde barındırmasıdır. Sürekli çeşitli yerlere gezi düzenleyen, her ülkeden öğrenciyi kaynaştırmak için sempozyumlar/partiler düzenleyen bir oluşum. Yurt dışından gelen her öğrenci için onlara buddy sağlanmaktadır, zorluk çekmemeleri için. Şu an için bu kadar aslında yazacak. Detaylı bilgi de oraya gidince verilecektir.

Sonuçlar Açıklandıktan Sonra Yapılması Gerekenler

2008-08-03T09:03:00.002+03:00

Sonuçlar açıklandı. Dil sınavından 50 ve üzerinde bir not aldınız. Not ortalamanız da 2.00'nin üstünde. Koordinatörleriniz ve yardımcıları, herkesin puanını oluşturmaya başladı. Not ortalamanızın %50'si, dil sınavının %50'si, bunlar toplandı ve bölüm içindeki sıralamanız oluştu. Ancak bitti mi herşey. Mağlesef hayır. Türkiye'de artan talepe, ne yazıkki hibe dayanmıyor. Hibe çıkmadan da çoğu kişi bu işe cesaret edemez. Bu sene her bölümün talep ettiği öğrenci sayısının yaklaşık %70'i karşılandı. Ancak seneye bu durum ne olur bilinmez.

Hibeniz de çıktı. Mutlusunuz,huzurlusunuz. Yapmanız gereken ilk şey gideceğiniz ülkenin sitesine girmek olmalıdır. Bir kaç bürokratik iş için karşı okuldan belge gerekmektedir. Sizden isteyebileceği belgeler;

Karşı okulun hazırladığı başvuru belgesi(bazı ülkelerde bu belgenin içinde seçeceğiniz dersler de bulunabilir. örn. Czech Technical University)
Kendi okulunuzun hazırladığı başvuru belgesi
Gerekiyorsa resim
Bazı okullar yurt başvurusu için de farklı bir başvuru belgesi isteyebilir
Okulunuzun Learning Aggrement'ı

Bundan başka belgeler de isteyebilir. O yüzden tekrarlamakta fayda var. Gideceğiniz ülkenin sitesini gözden geçirin ve son başvuru tarihini kaçırmamaya çalışın.Ayrıca unutmadan söylemekten yarar var, belgeleri gönderdikten sonra yetkili kişiye bir tane mail atın ve geri göndermesi gereken belgeleri ona hatırlatın,unutabilirler. Çünkü vize için gerekli belgeleri onlar yollayacak. Peki bunları neyle yollayalım? İki seçenek var

Kargo: Diğer seçeneğe göre çok daha fazla pahalı olur ama daha çabuk ve güvenli bir yoldan okula ulaşır
PTT: Ben hızlı posta servisiyle gönderdim ve yaklaşık 4 günde eline ulaştı. Daha ucuz ve takip sistemi mevcut.

Bir süre bekleyeceksiniz cevap için, bazı ülkeler cidden çok geç cevap verebilir hatta hepsinin gelmesini bekleyebilir. Şansıma Çek Cumhuriyeti'ndeki yetkili kişi, bana hemen mail attı. Paketiniz bize ulaştı, size de 2 gün içinde yollayacağız gibi bir cevap geldi ve içine koyacağı belgelerin özelliklerinden bahsetti.

Artık kabul edildiniz,hibeniz de var. Ab ofisinden aldığınız belgeyle ücretsiz(yeni pasaport çıkarıyorsanız, pasaport defter ücreti ödeyeceksiniz-81 ytl) olarak pasaport alabilirsiniz. Bazı Emniyet Müdürlüklerinde sorun çıkıyor, benim tavsiyem Beşiktaş Emniyet Müdürlüğü. Çok sıra bekleyeceksiniz, hatta neredeyse tüm gününüz gidecek. Ancak 2 gün içinde pasaportunuzu alabilirsiniz. Geriye tek bir önemli sorun kaldı. Vize! Kendi ülkenizin konsolosluğunun internet adresine girin ve istenen belgeleri toparlamaya başlayın. Bazı ülkeler 1 haftada vize verirken bazılarınınki 3 ayı bulabiliyor. Ne kadar erken yaparsanız o kadar iyi. Çek vizesi ile ilgili başımdan geçenleri önceki yazılarımdan bulabilirsiniz.

Vizeniz de çıktı, bilet alındı. Artık yapmanız gereken sabırlı olmak (imkansız bir şey) ve 3 adet Giden Öğrenci Dosyasını hazırlamak. Bunun içeriğini AB ofisinin sayfasından bulabilirsiniz. Herhangi bir sorunuz olursa, hiç çekinmeyin sorun!

Ülke Tercihinde Dikkat Edilmesi Gerekenler

2008-08-03T08:35:00.001+03:00

Erasmus'a başvurmadan önce mutlaka kendi bölümünüzün koordinatörüne, anlaşmalı olduğu nuz ülkeleri mutlaka sorun. Ancak bazı bölümlerin sitesinde bu imkan mevcut. Her ülkenin internet sitesini gezin ve o ülkeyle ilgili bilinmesi gereken şeyleri öğrenin. Olanaklarını not alın ve sizin için hangisi mantıklı ise onu tercih. Başkalarının neyi sevdiği önemli değil! Bunları birde sıralayalım

Bana göre önemli ilk şey kalacak yer sorunsalı. Gideceğiniz ülkenin yurdu mu var mı, olanakları neler, ücreti ne kadar, yemek olanakları nasıldır, okula ve merkeze uzaklığı ne kadar, çevresinde sportif olanaklar var mı? Bunları internet sitelerinde bulamazsanız bile mesela yahoo-answers'a yada facebook'taki ilgili bir gruba sorabilirsiniz. Mesela ben neredeyse 3 ay önce facebook'taki bir gruba soru sormuştum, unutmuşum öyle bir şey yaptığımı. Dün Çek Cumhuriyeti'nden biri beni buldu ve bana inanılmaz ölçüde yardım etti. Neredeyse 2 saat konuştuk. Aslında içtenlikle cevap verecek biriyle tanışacağıma şans vermiyordum.
Ülkenin yeri. Ülke Avrupa'nın neresinde, çevresindeki ülkeler gezmeye değer mi? Bunlar bilinmesi gerekenler.
Ülkedeki yaşam standartı. Avrupa'daki ülkelerin büyük bir yüzdesi bizim ülkemize göre aşırı pahalı. Paranızın sadece yurda, yemeğe ve okul ulaşımına yetme olasılığı var. O zaman da keyif alamazsınız. Ülkelerin ekonomik yönünü iyi araştırın.
Dil. Erasmusun size getirebileceği en önemli yararlardan biri de yeni bir yabancı dildir. Bölümünüz açısından geleceğinize katkıda bulunabilecek dillerin konuşulduğu ülkelere gidilmesi sizin yararınıza!
Özetlemek gerekirse, arkadaşımın Uğur'un söylediği güzel bir cümle var. Pahalı ülke-az seyahat mı yoksa ucuz ülke-çok seyahat mı?

Bunlara dikkat etmeyip daha baştan sorunlar yaşayıp,hayal kırıklığına uğrayanlar oluyor. Siz siz olun, merak ettiğiniz her şeyi ARAŞTIRIN,SORUN

Biriniz olsa da olur

2008-08-02T12:08:00.005+03:00

Dün çekilen Şampiyonlar Ligi 3. ön eleme kurasının ardından Türk takımlarının kuralardaki talihinin daha ne kadar süreceği aklıma takıldı. Geçtiğimiz senelerdeki kuralardaki Fenerbahçe'nin, Galatasaray'ın ve Beşiktaş'ın karşılaştıkları takımları, futbolu takip eden çoğu kişi aşağı yukarı biliyor. Bu senede fazla bir şey değişmedi. Fenerbahçe'nin kurası kimi çevrelerce lokum olarak gözüksede, ırkçı ve holigan sıfatlarını yakıştırabileceğim Sırp taraftarlara sahip Partizan takımını hafife almamalıyız. Galatasaray ise seçebileceği bir sürü üst düzey takım (Arsenal, Barcelona, Juventus, Fiorentina) arasında bana göre yine tehlikeli olabilecek bir takım olan Steaua Bükreş'le eşleşmiştir. Son yıllardaki gelişen Romanya futbolunu hafife almamaları gerek. Beşiktaş'a ise söylenebilecek bir şey yok.

Sıra geldi asıl konuya, bu kuraya iki tane de Çek takımı katıldı. Hepimizin az çok adını duyduğu Slavia ve Sparta Prag. Şahsen gruplara kalması durumunda en azından bir maçına gitmeli insan. Hele bir de grupta Juventus varsa tadından yenmez. Ancak kuralar sonucunda çıkan tablo pek iç açıcı değil. Slavia Prag Fiorentina ile eşleşirken, Sparta Prag 2. turu geçerse şayet büyük olasılıkla Panathinaikos la oynayacaktır. Pek iç açıcı bir tablo gözükmesede bari biri geçsin diyor tüm takımlarımıza başarılar diyerek klasik bir spor sayfası edasındaki yazıyı burada noktalıyorum.

L'Auberge Espagnole

2008-08-01T09:54:00.004+03:00

Stajın yorgunluğunu üzerimden atmak ve biraz da olsun kafamı boşaltmak için şu sıralar her akşam film izliyorum. Dün ne izlesem diye düşünürken yeni tanıştığım, Erasmus ile Almanya'ya gidecek bir arkadaşımın şiddetli tavsiyesinden dolayı bu filmi netten indirdim, altyazı sorununu hallettim ve akşam saatlerini beklemeye başladım. Neden bu filmden bahsediyorum sorusuna gelince Erasmus programıyla Barcelona'ya giden bir Fransızın yaşadıklarını anlatıyor. Yaşadığı kültür şokunu, kimliğini kaybetme korkusunu çok belirgin bir şekilde bizlere sunan filmde başroldeki Xavier, çoğu kişinin yaşadığı bir sorun olan kalacak yer sorunu ile karşı karşıya kalıyor Barcelona'ya gittiğinde. Zorda olsa bir şekilde Avrupa Birliği'ne benzeyen bir evde kalmayı başarıyor. Evi Almanya'dan, İtalya'dan, İspanya'dan, İngiltere'den gelmiş insanlarla paylaşmaktadır.

Filmin odak noktası insan ilişkileri üzerine olmakla beraber farklı kültürlerin birbirleriyle çarpışmasını da gözler önüne seriyor. Evi terk etme psikolojisi, özlem, yalnızlık gibi Erasmus programında çok büyük bir yüzdemizin başına gelebilecek durumları izleyiciye çok güzel bir şekilde yansıtmaktadır.

Filmde çok göz önünde bulunmasada çok tanıdık bir isim de mevcut. Çoğumuzun "Amelie" den hatırlayacağı Audrey Tautou. Bu filmin devamı "Les Poupées Russes" adıyla çekilmiş olup ilk filmin 5 yıl sonrasını göstermektedir.

http://www.imdb.com/title/tt0283900/

Edit: Önemli bir detaydan bahsetmeyi unutmuşum. Filmde bir Fransız AB Ofisi varki onu gördükten sonra bizim AB ofisindeki insanların değerini bir kez daha anladım.

Olimpiyatlar ve Dünyanın En İyi Atleti

2008-07-30T13:46:00.005+03:00

Olimpiyatlara kısa bir süre kalmış durumda ancak ben hala ulaştırma stajındayım. Biter bitmez uçarçasına İzmir'e geçeceğime hiç şüphem yok zaten. Bütün yaz boyunca arazide olduğum için, kene önlemleri yüzünden sürekli pantolon giymekten yaza bir türlü adapte olamayan bünyenin artık televizyon karşısında koltuğa kıvrılmasının vakti çoktan geçti. İstanbul'da yurtta kaldığım için bir türlü istediğim kanalları izleme fırsatı bulamadığımdan, şu anda televizyon karşısında keyif yapmayı deniz, mayo, kum üçlüsüne tercih etmem çoğu kimse tarafından garip karşılacağına da eminim.

8 Ağustos'ta başlayacak olan Pekin Olimpiyatlarında izlenecek onca müsabaka arasında seçim yapmanın zorluğundan öte beni tedirgin eden kısım yayıncı kuruluş TRT'nin nasıl bir politika izleyeceğidir. Eskiden çok güzel spor yayınları yapılırken ne olduysa bunları bir anda kesmesinin yanında yayınlayacağı turnuvaların çok küçük kısmını göstermesi beni tedirgin eden noktalardan sadece biri. En güzel örnek Grand Slam turnuvalarını kendi kafasına estiği saatlerde yayınlamasıdır kanımca. Konudan uzaklaşmadan Olimpiyatlara geri dönelim. Atletizm müsabakalarında takip edeceğim onlarca oyuncu var. Mesela Çinli Liu Xiang'ın 110 metre engellideki üstünlüğü devam edecek mi? Tartışmasız en rahat altına ulaşacak isim ise sırıkla yüksek atlamanın efsanesi Yelena Isınbayeva'dan başkası olamaz kanımca. Atletizmde en çok ratingi toplayan mücadele olan 100 metre de ise Mayıs sonunda rekoru uçuk bir noktaya getiren Usain Bolt ve aynı ülkeden Asafa Powell bu dalın öncülerinden sadece ikisi. 10000 metre erkeklerde çok sevdiğim bir atlet olan Haile Gebrselassie'nin yaşı yüzünden şansı ne kadar yüksek olur bilinmez ama hem 5000 hem de 10000 metrede yarışacak olan bir diğer ünlü isim Kenenisa Bekele'nin performansıda ayrı bir merak konusu. 5000 ve 10000 'de yarışacak olan Tirunesh Dibaba ve 5000 metrede Meseret Defar'ın performansı da merakla beklediklerim arasında. Yüzmede ise geçen olimpiyatlarda 8 madalya kazanan Michael Phepls'in, rekorunu geliştirmesi muhtemel gözükse bile bu işin çok kolay olmadığı aşikar. Basketbola geldiğimizde yine klasik bir Amerikan takımı gözüküyor. Yine çeşitli Amerikan siteleriyle "Biz geliyoruz","Bu sporu biz yarattık" gibi ifadelerle pohpohlanmaya devam edilsede hala takım ruhu dediğimiz kavramın oluştuğu gözlenememiştir. Altını alır mı? Neden olmasın.

Kısaca bir kaç branştan bahsettikten sonra gelelim dünyanın en iyi atleti dediğimiz kişiye. Atletizmde kullanılan bu sıfat dekatlon branşında 1. olan şahısa verilir ve bu branşın tartışmasız en iyisi Çek Roman Šebrle'dir. Dekathlon adından da anlaşıldığı üzere atletlerin 10 dalda mücadele ettikleri bir müsabakadır. Bu 10 dal, 100-400-1500 metre koşu,110 metre engelli koşusu, gülle atma, yüksek ve uzun atlama, disk atma, sırıkla yüksek atlama ve ciritten olışmaktadır. 9000 barajını geçen tek atlet olan Roman Šebrle 2007 yılında şanssız bir kaza geçirmiştir. Güney Afrikalı bayan atletin attığı sırık 55 metre ötedeki Roman Šebrle'nin omzuna saplanır(o sıralar internette çok izlenen videolardan biri olmasını sağlamıştır) ancak büyük bir şans eseri sadece 11 dikişle kurtulmuştur. Yetkililerin söylediğine göre 1 cm daha yana saplanmış olsa kariyerini bitirebilecek olan bu kaza eğer 20 cm olsaymış onu ölüme kadar götürebilirmiş.

Prag Baharı

2008-07-29T15:12:00.005+03:00

Prag Baharı denilen olayı önceden bir kaç defa duymuştum ancak ne oldu/ne yaşandı tam olarak bilmiyordum. Bu yazımda size Prag Baharı nedir sorusunun cevaplarını vermeye çalışacağım. Kısaca özet geçmek gerekirse o zamanki adıyla Çekoslovakya'nın liberalize olmak için yaptığı faaliyetlerin Sovyetler tarafından bastırılması diyebiliriz. 1968 'in hemen başında başa gelen Alexander Dubcek, ülkede önemli değişiklikler yapmaya başlar. Bunların arasında ekonomisi kötü bir halde olan devletin tüketim mallarına önem verilmeye başlandı, basın özgürleştirildi ve demokratikleşme adına çok partili dönemin önünü açmaya çalıştı. Ancak bu durum başta Sovyetler olmak üzere Varşova Paktını imzalayan ülkeler arasında huzursuzluğa neden oldu. Anlaşma sağlanamaması üzerine kızıl ordunun öncülük ettiği Varşova Paktındaki ülkeler ordularını Çek topraklarını sürdüler. Bu noktada Prag Baharının simgelerinden biri olan felsefe öğrencisi Jan Palach kendini Wenceslas Meydanın'da yakmış, kaldırıldığı hastahanede 4 gün sonra ölmüştür ve bu büyük bir direnişin fitilini ateşlemiştir. Yüzbinlerce kişi direnmeye çabaladı ancak 72 kişi kızıl ordunun tankları ve silahları yüzünden can vermiştir. Milan Kundera'nın "Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği" bu dönemde geçmektedir.

Çek Edebiyatı No 2: Milan Kundera

2008-07-29T10:45:00.003+03:00

Kitapla haşır neşir olan herkesin, okumasa bile mutlaka adını duyduğu bir yazar olan Milan Kundera Çek Cumhuriyeti doğumludur. Müzisyen olan babasının izinde önce müzikolojiyle uğraşan ardından sinemaya da el atmış bir yazardır kendileri. II. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru Komünist Parti'ye katılan Kundera. Bu partiden 2 defa kovulur. İlk kitabı "Şaka"'yı kovulmasının ardından yazar. Son kovulmasının sebebi sonraki yazımda anlatacağım Prag Baharı yüzündendir. Bu olayın üzerine sürgüne giden Kundera, Fransa'ya sığınır ve yanlış hatırlamıyorsam 1980 lerin başında Fransa vatandaşı olur.

Fransa'da yazmış olduğu "Gülüşün ve Unutuşun Kitabı" adlı eseri Çek Cumhuriyeti'nde büyük yankı bulur ve vatandaşlık hakkı geri verilir. Eserlerini Çekçe yazar ve Fransızca çevirisini de kendisi yapar. Aslında en çok bilinen eseri günümüzde adından türlü türlü şeyler üretilerek suyunun çıkarıldığı " Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği" dir.Okuduğum diğer eserleri ise "Yavaşlık" ve "Kimlik"'tir. Duyduğum kadarıyla "Ölümsüzlük" eseri de dikkat çeken yapıtlarından biridir. Bir önceki yazımda tanıtmaya çalıştığım Franz Kafka'yı romancılığın Einstein'ı olarak görür.

Varoloşçuluk akımının sonuncusu gözüyle bakılan Kundera, insan ilişkilerini çok iyi incelemesi ve bunu okuyucuya çok güzel yansıtması önemli olan özelliklerinden biridir ayrıca belirtmeden geçemeyeceğim benim gibi bazılarının da gözünde Kundera, kadınları tanıyan veya bu yolda en çok ilerleme kaydeden kişidir. Kesinlikle okunması ve okutturulması gereken biridir.

Çek Edebiyatı No 1: Franz Kafka

2008-07-28T08:09:00.004+03:00

Çek Edebiyatına baktığımızda karşımıza tanıdık bir kaç isim çıkıyor. Bana göre ilk bahsedilmesi gereken kişi Franz Kafka'dır(1883-1924). Eserlerinin çok büyük bir bölümü Almanca olması ve bazı kaynaklarda Avusturya edebiyatı içinde geçsede şöyle ilginç bir değerlendirme vardır Kafka hakkında,"German-speaking-secular-Jewish-born-in-Prague-Austro-Hungarian-Austro-Czech writer", hayatının büyük bir bölümünü Bohemya'da geçirmesi ise bu yazıyı yazmamda önemli bir etken. Başka bir ifade de "Çekler Kafka'yı Alman olarak görür ,Almanlar ise Yahudi olarak görür." Irkçı bir yaklaşım olmasına rağmen bir bakıma bazı gerçekleri de içinde barındırır. Kafka Bohemya'nın başkenti Prag'ta Almanca konuşan Yahudi bir ailenin çocuğudur. 6 kardeşin en büyüğüdür kendileri. Bu kardeşlerinin çoğunu 2. Dünya Savaşı'ndaki gaz odalarında kaybetmiştir. Almanca ve Çekçe'si çok iyidir ancak eserlerini Almanca yazmıştır. Öldükten sonra en yakın dostu olan Max Brod'a yayınlanmamış yazılarını yok etmesini ister. Max Brod tam tersine bunları yayınlama yoluna gitmiştir. Kafka'nın mezarı şu anda Prag'da bulunmaktadır ve mutlaka mezarını ziyaret etmeye çalışacağım.

Kafka'nın eserlerinde dikkati ilk çeken şey, insanoğlunun yalnızlığı, güvensizliği ve en önemlisi korkularıdır. Bunu Dönüşüm(bazı yerlerde Değişim olarak geçer orijinal ismi The Metamorphosis-Die Verwandlung) kitabında çok rahatça görebiliriz. Toplumda farklı bir insanın yalnızlığını anlatan bu kitapta Gregor Samsa bir sabah kalktığında kendisini bir böceğe(çoğu çevirisinde bu böcek büyük bir hamamböceği olarak tasvir edilmiştir) dönüşmüş olarak bulur. Kafka'nın bu eserinin yanlış hatırlamıyorsam Taksim'deki Pandora'da çizgiromanını bulmuştum.

Okuduğum bir başka kitabı Dava'da ise bürokrasinin yavaş,karmakarışık ve saçma işleyişini öyle güzel anlatırki. Josef K. 'nın bir sabah kendisinin hiç bir zaman öğrenemeyeceği nedenlerle tutuklanması ve bu süreçte yaşadıklarını sanki çok basit bir olaymış gibi anlatır Kafka.Şimdi bu kitabı tekrar hatırladığımda aslında hala çek bürokrasisinin yavaş işlediğini görmekteyiz. Arkadaşıma İsveç'ten 1 haftada vize çıkarken, ben 2 ay beklemek zorundayım.

Kafka'nın öldükten sonra yayınlanan bir başka kitabı Milena'ya Mektuplar ise diğer eserlerinden çok farklıdır çünkü bu kitaplarda Kafka'nın hiç bir zaman evlilikle sonuçlanmayan ilişkilerinden biri olan Milena'ya yazdığı mektuplardan oluşur. Tüm eserleri Almanca olmasına rağmen bu mektuplar Çekçe yazılmıştır. Milena'yı 2-3 senede sadece 2-3 kez kez görmesine rağmen dostluktan,aşka dönüşen mektuplardır bunlar ve Milena'nın o sırada evli olduğu unutulmamalı. Kafka, Milena'dan gelen mektupları yok etmesine rağmen, Milena bunları saklamıştır ve Nazi kampında öldükten sonra ortaya çıkmıştır bu kitaplar.

"Bak milena, 'en çok seni seviyorum' diyorum, ama gerçek sevgi bu değil belki, 'sen bir bıçaksın, ben de durmadan içimi deşiyorum o bıçakla' dersem, gerçek sevgiyi anlatmış olurum belki."...

2008-07-25T11:10:00.000+03:00

Son Resimdeki Yuki'dir

Lennon Wall

2008-07-25T10:54:00.002+03:00

Yurtta kaldığım sıralarda aynı bölümden bir arkadaşım, elime küçük bir kitapçık verdi. Çek Cumhuriyetine ait bir gezi rehberiydi bu. Kardeşinin bu tarz tur kitaplarını pazarladığını söyleyip,"Hadi yine iyisin" demeden de duramadı. Sayfaları çevirdikçe sabırsızlığımın ve heyecanım arttığı dakikalarda karşıma ilginç bir yazı çıktı. "Lennon Wall". "Yok artık" dedim .Mala Strana'da bulunan bu duvar adından da anlaşılacağı gibi John Lennon' a adanmıştır. Üzerinde en başta portresi bulunan bu duvar zaman geçtikçe,grafitilerle ve Beatles'ın şarkı sözleri ile dolmuştur. Prag'a gittiğimde kesinlikle ilk gideceğim yerlerin başında bulunmaktadır. Zamanında bu duvar komünizm etkisindeki o zamanların Çekoslavakya'sında özellikle öğrencilerin kapışmasına sebep olmuştur. Orijinal resim günümüzde alt tabakalarda kaldığından kaybolmuştur. Bir ara tekrar boyanmasına rağmen boyandıktan sonraki gün yine grafiti ve yazılarla yeniden süslenmiştir. Oraya gidip resim çektirdiğimde kesinlikle ilk aklıma gelecek olan kişi, büyük bir Beatles fanı olan ve beni Beatles'a daha bir alıştıran değerli arkadaşım Mustafa Büçkün olacaktır.

Vize!!!

2008-07-25T10:37:00.004+03:00

An itibariyle vizeye başvurmam üzerinden tam 1 ay geçmiş bulunmaktadır, ancak konsolosluktan ses seda yoktur. Ulaştırma stajı için başka bir şehirde olduğum için, sürekli nasıl gitmeli,nereden yer ayırtmalı gibi çeşit çeşit sorular aklıma gelmedi değil. Ancak ne bana ne de benimle birlikte başvurmuş arkadaşıma haber gelmedi henüz.Tabiki sitesinde de belirttiği gibi bu süre 2 aya kadar da sürebilirmiş. Çek Cumhuriyetinin baş konsolosluğu Maçka Abdi İpekçi Caddesinin üstünde bulunmaktadır ve bulamama gibi bir sorun yaşamazsınız. Aslında vize için bizden istenenler diğer ülkelerin isteklerinden çok çok az ve basit. Sıralarsak eğer

İki okula ait mühürlü,imzalı kabul belgeleri
pasaport ve fotokopisi
3 adet fotoğraf.
Tabiiki birde orada dolduracağınız başvuru belgesi

Siz siz olun mutlaka gitmeden önce telefon açıp randevu alın çünkü sabah erken saatlerde gitmemize rağmen en az 10-15 kişi sıradaydı,ancak randevu aldığımız için ilk sıradan işlemlere başlayabildik.

Dakika 1,gol 1. Belgeleri vermiş dışarda beklememi söyledikten 2 dakika sonra adım anons ediliyor ve bana fotoğraflarımın uygun olmadığı söyleniyor. Beşiktaş'taki fotoğrafçının azizliğine uğradım. Kısa süreli panik havasından kurtulduktan sonra Maçka'da güzel bir günde koşuya çıktım ve bulduğum en yakın fotoğrafçıya gidip,çek vizesi için fotolarımı çektirdim. Saat 11 'de vize başvurularını bitiren bu konsolosluğa 45 dakika kala yetiştim ve bu işi de hallettikten sonra derin bir nefes alarak artık İzmir'e gitmek için önümde hiç bir engel kalmadığını anlamış oldum.

2008-06-14T20:24:00.000+03:00

fotoğraf için Mustafa Koçak'a Teşekkürler

Erasmus Programına Başlamadan Önce Başımdan Geçenler-2

2008-06-14T18:24:00.001+03:00

Ardından koordinatörümüz ile yapılan son kararlarımızla ilgili toplantıda sıralamamı değiştirme isteğimi söylediğimde o da arkadaşlarım gibi şaşırdı. Kararlılığımı görünce ısrarından vazgeçti. Kesin sonuçlar açıklandıktan sonra artık hazırlıklara başlayabilirdim.Öncelikle Prag'taki okula gerekli belgeleri APS ile yolladım ve 1 hafta sonra cevap geldikten sonra pasaport işini de hallettim.Geriye sadece hibelerin belli olması kalmıştı.O da geç bir tarihte belli olduktan sonra vizeye başvurmaktan başka bir iş kalmamıştı

Erasmus Programına Başlamadan Önce Başımdan Geçenler-1

2008-06-14T17:46:00.003+03:00

Bu blog'u yazmamdaki amaç; benim gibi öğrenci olup Erasmus programı ile yurtdışında eğitim şansı yakalamak isteyenleri bilgilendirmek için yazılmıştır. Önceleri sadece az az duyduğum Erasmus programı üniversiteye başladığımda aklımda yavaş yavaş yer etmeye başladı ve en sonunda 2007-2008 eğitim öğrenim yılında karar verip başvurumu yaptım. Kendi bölümümde seçebileceğim ülkeler(Çek Cumhuriyeti, İngiltere, İsveç, Fransa, İspanya, Portekiz, Litvanya ve Almanya) içinden en başta İngiltere-Çek Cumhuriyeti-İsveç sıralaması yaptım ve ardından tek tek bu üniversiteleri araştırmaya başladım. Dürüst olmak gerekirse İsveç'i sırf tercih yapmış olmak için seçmiştim. İngiltere'nin 1. sırada olmasının sebebi sanırım sırf adı yüzünden oldu. Gönlümden başında beri Çek Cumhuriyeti geçiyordu.Seçtiğim okulları araştırdıktan sonra "Ben Prag'a gideceğim" dedim. Arkadaşlarımın çoğu İngiltere dururken neden orası seçilirki diyorlardı.Olaya ilk maddi açıdan yaklaşalım çünkü çoğu kişi Erasmus'u düşünürken mutlaka aklına takılmıştır bu konu.İngiltere ve Çek Cumhuriyeti'ndeki okulları karşılaştıralım.İngiltere'ye 600€ verilirken Çek Cumhuriyeti'ne 400€ verilmektedir. Ancak yurt masraflarını karşılaştırdığımızda şöyle bir tablo çıkıyor karşımıza.İngilteredeki okulun yurdu 850 ytl ederken,Prag'ta bu fiyat 240 ytl ye denk oluyor. Onun ardından olaya bide yaşanacak yer olarak bakalım. Erasmus'u düşünürken temel amaçlardan biri dürüst olmak gerekirse, kısaca gezmektir .Avrupa'nın merkezinde bir ülkede bunu çok daha iyi yapabilirdim.

Bir önceki sene şubatta yapılan Erasmus Dil Sınavı bu sene finallerden bir sonraki güne koyulmuştu.Açıkçası bu en başta kötü gözüksede benim yararımaydı. Sınavda başarılı olmanız için size verebileceğim en iyi tavsiye İngilizce kitap okuyun ve yayınları takip edin. Okuduğunu anlama üzerine çok düşen bir sınavda, bu sizi en az bir adım öteye taşıyacaktır. Gözünüzde fazla büyütmeyin ve rahat olun. Ancak unutmayınki sınavdan en az 50 puan almalısınız.Sınavla ilgili son bir not sınav esnasında herkes birbirine çok yakın oturuyor olacaktır o yüzden kağıdınızı kollayın,hakkınızı yedirmeyin.